foto: Laura Van Nieuwenhuyzen

 

“ In alles zit een barst, zo komt het licht binnen”

                                                                         Leonard Cohen

 

De oproep van VFG, Creatief Schrijven vzw en Curieus om een tekst in te sturen over het thema ''imperfectie' zette heel wat pennen in beweging. Bedankt daarvoor! Dat zo'n belangrijk thema leeft, is hartverwarmend. Uit meer dan 130 inzendingen koos een vakjury uiteindelijk 17 straffe laureaten; een diverse groep mensen met en zonder handicap. Het juryverslag lees je hier

 

De 5 beste teksten zijn gedrukt op linnen zakken. Wil je zo’n uniek exemplaar? Kom naar het Festival van de Gelijkheid en ontvang een gratis 'imPerfecte' draagzak bij de aankoop van een boek in de Empty Bookshop.

 

Winnende teksten:

 

Op de linnen zakken:

 

BEHOORLIJK
Fiducia Caro

 

ik vroeg een vriend hoe gek ik ben op een schaal van pakweg fruit
hij vindt me behoorlijk kiwi maar lacht me toch niet uit

 

KOMT MEN OVER DE HOND
Sara Haven

 

na gapen, staren
en schamende kaken

zou mijn door vet verminkte smoel niet meer de bovenhand halen
ik zocht mij een hond schuwlelijk gedrocht

puilende ogen zerken van tanden
geknor uit de strot

ik testte de blok rond
met stevige tred

en kreeg op een haar na
het beoogde effect dus ik sloeg hem

een poot mank
knotte zijn staart

lamlendige start
maar nu kijkt men me aan

schuwt mij niet meer
en vraagt naar een naam

 

DYSON-DIP
Stijn Claeysier

 

Mijn stofzuiger heeft een burn-out. Hij weigert nog te slikken. Zijn buik zit vol met opgekropte vuiligheid. Eens uitblazen zou hem deugd doen. Niet eenvoudig als je gewoon bent andermans troep op te ruimen. Nu dreigt hij ermee de stekker uit te trekken. Deed wel wat stof opwaaien bij de andere apparaten. Niemand in huis wist raad. De technieker zei: ‘wekelijks ventileren op de sofa, totdat de klok meldt dat het tijd is.’ Bleek het te gaan om een minderwaardigheidscomplex.

‘Je bent goed zoals je bent,’ zeg ik sindsdien, ‘vergelijk jezelf niet met die reclame op tv’ en dan knuffelen we.

 

/
Chris Huybrechts

 

maneschijn als opaak
glad licht nis van de nacht grot
vleermuizenissen.

 

IMPERFECTIE
Inge D’Hooge

 

Imperfectie lacht
haar scheve tanden bloot ’t perfecte plaatje

 

 

Overige 11 laureaten, in willekeurige volgorde:

 

ALFABET
Gino Dekeyzer

 

Heel het alfabet zit in mijn klas. Van ADHD, dat zijn de springertjes, tot ZMOK, de zeer moeilijk opvoedbare kinderen. Lucas zegt dat hij een asperge is maar dat komt omdat hij ook nog dyslexie heeft. Bart heeft zichzelf uitgeroepen tot ZVK, zeer vervelend kind. Terecht. Mijn lerares heeft CVS, vooral op maandag.

De concentratie van letters wordt langzaamaan ondraaglijk. Gelukkig is er Lieselotte. Zij is letterloos, geen stoornis te bekennen. Het lijkt alsof ze gelukkig door het leven gaat. Haar moeder zegt dat ze tot alles in staat is. Haar hou ik het meest in de gaten.

 

 

KLEINE LACH
Christophe Vansteeland

 

Ik zie haar op het perron, zag haar. Mijn auto blonk van regenwater, het stonk een beetje maar lang geleden zag ik

 

haar. Een kind nog op de fiets met een norse lach en een buitenbeugel op weg naar

dag meneer, een vogel wil ik zijn. Een lach

 

verder en je paste op onze kinderen. Toen al braken je ogen. Ach meneer.

Ik zie haar op het perron, zag haar, ça

 

va vragen we. Haar lach is kleiner geworden, haar hakken schrijven op het perron.

De wijzers van de klok. Kijk ze draaien. 

 

NAKIJKEN
Hadewych Louwagie

 

Helemaal Modigliani, krijst de oude schrijfster,

maar dat zeggen ze wel vaker tegen jou. Ze cirkelt al een paar dagen om me heen.

Nu heeft ze beet. Dank je. Nee, je bent de eerste.

 

Ik kan me iets voorstellen bij een modigliani. Er prijkt er een op de folder van de huidarts.

Dat hij de rechten van het schilderij heeft afgekocht, fluisterde hij me toe.


Modi kent de kunst van weglaten. Hij tilt haar op. Zijn model,

een alledaagse vrouw is een mysterie.

Om gezien te worden hoeft ze er gewoon te zijn.

 

DE GOUDEN GLANS VAN IMPERFECTIE
Evy Erauw

 

In onze westerse wereld, die imperfecties vaak als zwaktes beschouwt en waar ze liefst zo onopvallend mogelijk weggemoffeld worden, lijkt de Japanse Kintsukuroi- filosofie een vreemde eend in de bijt: gebroken aardwerk wordt hersteld met niets minder dan goud. Ze vullen barsten en scheuren met iets waardevols, maken er gouden littekens van die het voorwerp sterker, mooier en waardevoller maken. Een gouden filosofie die je leert de schoonheid van je imperfecties te zien en lief te hebben, te herkennen als deel van jezelf, je essentie naar waarde te appreciëren en je te laten schitteren voor wie je bent.

 

ONVOLTOOID VERLEGEN
Gert Lauwaert

 

Elk woord was: werken ik worstelde

met elke klank, elke letter maar ik zat in de greep En hoe ik ook werkte,

mijn stembanden bewerkte, ik bewerkstelligde niets bracht niets voort

behalve

een voortdurend imperfectum

 

NIET
Johanna

 

Door de kus die hij niet gaf groeide

haar werkelijkheid.

 

(AUTISTISCH) BREIN
Baai Els

 

Het brein breit complex, verbindt verborgen draden

en telt eindeloos tikkend door.

 

Het slaat onfeilbaar feiten op en iedereen met verstomming.

 

Soms vallen steken.

 

COMPLEET
M. Thys

 

Waar een hoek af is, boeit Vaak langer dan rimpelloos

Je moet er alleen maar het oog Voor hebben, aandacht geven

 

Misschien moet iets ontbreken Om wat heel is, welkom te heten Perfectie heeft ook mankementen

En met misschien valt best te leven

 

Jouw volmaaktheid is niet

Te beschrijven, niet te verwoorden Tenzij in de lagen van mijn ziel

En daar gaat het in de liefde om

 

[VUL NAAM IN]

Asi Rulfe

 

Ik zit in een glas, een glinsterend wijnglas.

Glas om me heen gekruld als onkruid,

verstikkend

prachtig, raak het aan,

streel het.

Ik ben het wolkje aan de buitenkant, het wolkje dat het glas kust

de regen die het glas schuurt de orkaanwind die het glas

 

geselt.

 

Er werd mij verteld om orde te zoeken in dat glas waar ik in zit.

Maar bij elke orde hoort chaos, een beetje zoals dat gebroken

 

glas van me.

Ze zeggen me voorzichtig te zijn, het glas is fragiel. Ik zeg dat gebroken glas niet fragiel is.

 

WOLKENKNIPPER
Karolien

 

Ik heb de wolken nooit recht kunnen knippen, kapte met het breekmes in blik en vlees, maakte koprollen over boomwortels. Danste jaren op de toppen van mijn tenen een wals. Ik hoopte als kruiper ooit te leren duiken en misschien had ik beter een plank van mezelf gemaakt. Dan had je nagels in mij kunnen slaan, kon er eindelijk iets in mij roesten.

 

KLAPROOS
Anja Marchal

 

Onverwacht sta ik daar. Opgericht,

in omgewoelde grond. Dit ben ik.

frêle, broos sterk

mooi gekleurd Wapperend in de wind,

mijn zwarte kern afgeschermd. breekbaar

Met ferme stengel

en zachte doorns die me beschermen. Pluk me niet,

laat me staan en geef me water Koester me.

zie mijn schoonheid zie mijn bloem;

mijn binnen- en buitenkant. Verwarm me.

geef me zon geef me liefde geef me ruimte. Aanvaard me.

zie mijn broosheid zie mijn sterkte zie mezelf

(zie me graag zoals ik ben) 

 

EXCUSES VOOR HET GEBREK AAN MOED

Tania Verhelst

 

                                                                    de tragiek van een slak zit in zijn schelp

 

 

dat je vingers alle vijf de bocht hebben gemist om een vuist te maken

 

en schaapachtig wuiven

 

 

 

dat je niet uit je woorden raakt

 

en je woorden niet uit jou

 

dat je niet meer kunt vluchten in bijzinnen

 

om uit te weiden en te grazen over veel te grote vlaktes

 

dat zelfs de wind geen goeie reden heeft om van richting te veranderen

 

dat hij maar doet zoals het hem uitkomt –

 

  

 

dat veerkracht soms alleen in een spiraaltje zit

 

 

De deadline voor deze schrijfkans is voorbij, je kunt niet meer deelnemen.

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home