Alle nieuwsberichten

Terug naar de homepage

Tip van de week: 'Schaamvissen en ochtendzweet' van Bernd Vanderbilt
18 juli 2018

Jeroen Boone schrijft traag en denkt traag, zoals hij zelf zegt. Boone zingt bij Zonen met vaders. Hij schreef Jong! (en ziek) waarin hij het verhaal brengt van twaalf jongeren met kanker en rammelt gitaar bij Himshe. En wat we ook moesten zeggen: Jeroen Boone snakt naar regenval.

Hij kiest Schaamvissen en ochtendzweet van Bernd Vanderbilt als tip van de week.

"In onze straat, de Tortelduifstraat, wapperen Belgische vlaggen flauwtjes na aan een paar gevels. De Gentse Feesten zetten voor de 175ste keer hun tiendaagse dollemansrit in. Gelukkig zijn er mensen die in alle ernst rustig blijven en schrijven. Bernd Vanderbilt vangt in de tekst 'Schaamvissen en ochtendzweet' vervreemding met zijn blote, zachte handen. Terwijl hij netels streelt en egels kust, brengt hij een voor mij erg mooie ode aan de liefde en haar weerborstels en valkuilen: 'Aan mij ligt het. Ik ben het kwijt en blijf me maar vergissen, liefste.' 

Is er iets misgelopen in een relatie? Waarom wankelt de mannelijke protagonist? Zijn 'doordrukje van hartpalaver' snakt naar lezing en herlezing. Het is geen eenduidige tekst die zich makkelijk laat beetnemen. Is het een liefdesbrief, een kattebelletje zelftwijfel, een geprevelde verontschuldiging, een pamflet met maatschappijkritiek? Het is bovenal een uitdagend prozagedicht geschreven in een robuuste vakmanstaal.

Mijn overbuurman haalt de vaan van de dag binnen. Hij zwaait naar mij en steekt zijn rechterduim overstrekt in de lucht. Ik zie zijn lippen bewegen: 'Ze hebben dat goed gedaan!' Zijn positivisme laat me spontaan glimlachen. Ik lees nog een keer 'Schaamvissen en ochtendzweet'.'

'Ik weet het. Alles moet lichter.' Gemakkelijker. Genoeg getipt. Ga gewoon die tekst lezen. Misschien toch nog een laatste weetje omdat het kan en zomer is: 'Ook de rupsen van het berggentiaanblauwtje maken gebruik van geluiden om de mieren die zij parasiteren te doen geloven dat zij mierenkoningin zijn.' "

Tip van de week: 'Onverzettelijke traagheid' van Antony Samson
11 juli 2018

Guido Eekhaut schrijft psychologische romans, misdaadboeken, speculatieve fictie voor jongeren, essays en kortverhalen. In 2009 kreeg hij de Hercule Poirotprijs voor Absint, en werd twee keer genomineerd voor de Gouden Strop. Recent verschenen Slender Man en De Verdwijning en Absinthe. Voorjaar 2019 verschijnt het jeugdboek Enigma en Purgatory

Hij kiest de tekst 'Onverzettelijke traagheid' van Antony Samson als tip van de week.

" 'Onverzettelijke traagheid’ herinnert me de ultrakorte verhalen van de Britse schrijver M. John Harrison. Die vat vaak gevoelens en situaties samen, soms zelfs een heel verhaal, in een lange paragraaf. Samson doet, geslaagd, exact hetzelfde. Dit prozagedicht is dan ook als de scherf van de Berg: een splinter van een veel groter geheel, dat door beknoptheid uitdaagt. Het daagt uit vanwege het besef dat we individueel en als soort getekend zijn door onze nietigheid. Bergen, en het hele universum, bestaan. Daarmee is alles gezegd over hun rol en functie. Ze zijn vrij van intenties, en dus van toekomst. Ze hebben inderdaad geen ‘jaren van verstand’. 

Vooral deze lijn treft me: ’Wat de Berg vooral in mijn hoofd wilde prenten, is dat je kan groeien door stil te staan.’ Mensen moeten stilstaan, ter overweging van zichzelf. De Berg heeft die keuze niet, de mens wel. Hij kan stilstaan, en zijn lot overschouwen. Schrijvende mensen hebben die nood des te meer (vandaar dat ik zelf vaak nog met een pen schrijf: ik vertraag mijn creatieve proces en verplicht me dieper te denken). 

Hoe moeilijk het is om precies het juiste gevoel en het juiste perspectief in een korte tekst vast te leggen, illustreert deze auteur op succesvolle wijze. Berg en mens zijn hier illusoir, omdat ze niet eens tot leven moeten komen (wat het falen van een langere tekst zou zijn). Uit deze woorden wordt niet alleen betekenis geboren, maar ook gevoelens."

Tip van de week: 'Highlands' van B Simon
4 juli 2018

Els Dejonghe staat sinds twee jaar op verschillende poëziepodia in België en Nederland. Ze won de jaarfinales van de Poetry Slams van Tilburg en Limburg, en stond bijgevolg in de halve finale van het Nederlands Kampioenschap Poetry Slam. Ze is één van de dichters van het Poëziebordeel, waar je haar kunt vinden als E. Pelski C. Els werkt momenteel aan haar eerste solovoorstelling "18 minuten". Op 14 juli brengt ze "18 minuten" op Kunstenfestival Watou. 

Zij kiest deze week de tekst 'Highlands' door B Simson.

"Sommige gedichten nemen je mee vanaf de eerste woorden die je leest. Ze nemen je mee in een ervaring die je nog niet kende en toch herkent. 'Highlands' door B Simson is zo’n gedicht voor mij. B Simson gebruikt geen eenduidige of voor de hand liggende beelden in dit gedicht, maar het zijn wel beelden die spreken en die je als lezer de ruimte geven om je verbeelding de vrije loop te laten. Het gedicht begint met de schets van een ‘jij’ die ik niet ben maar wel had kunnen zijn. Misschien heeft de beschijving van het landschap meteen effect op me omdat ik net zelf op reis ben geweest naar een plek waar ik alleen was met de natuur? Ik kan me in elk geval voorstellen dat ik daar sta, blootsvoets in sandalen, uitkijkend over het wijde landschap.

De volgende regels intrigeren me in het bijzonder:

'je bent duizend stappen ouder
er is geen wijzer terug'

Ik stel me bij deze regels het gevoel voor dat je kan overvallen in zo'n landschap: je ervaart grootsheid. Je voelt je nietig en tegelijkertijd deel van een geheel. Je eigen persoontje met alle bijbehorende besognes worden voor even in perspectief geplaatst. Een ideaal gedicht dus om de zomer mee in te zetten!"

Tip van de week: 'Een man' door Dirk Vandenberghe
27 juni 2018

Daniel Billiet publiceerde een tiental dichtbundels voor volwassenen én jongeren. In maart verscheen zijn dichtbundel Vlinders in het mijnenveld. Hij was o.m. poëzierecensent voor Knack, mede-oprichter van Poëziekrant en het Poëziecentrum. Hij heeft in binnen- en buitenland een fameuze reputatie opgebouwd als schrijfdocent. Hij begeleidt van 13 tot en met 17 augustus de Poetry Summer Academy in Vollezele en geeft een workshop aan (aspirant-) schrijfdocenten tijdens de internationale pedagogische conferentie creatief schrijven 'Out of the box' van 13 tot 16 september in Brussel.

Hij kiest 'Een man' van Dirk Vandenberghe als tip van de week.

"Het empathische kortverhaal, 'Een man', begint quasi banaal en nonchalant: 'Ik heb een man ontmoet.' De geoefende lezer én schrijver weet: in zo'n kort zinnetje kan een enorme hoeveelheid vertelstof schuilen. 

Alledaagser kan het bijna niet: jonge vrouw, niet gelukkig, brengt elke ochtend haar dochtertje Ada naar school. Daar leert ze een 'rijzige, zwarte man' kennen die op zijn beurt zijn dochtertje naar school brengt. Mis! In feite leert ze hem niet kennen. Meer dan wat afstandelijke clichématige banaliteiten wisselen ze niet uit. 

Scherpzinnig zintuiglijk en psychologisch trefzeker worden we ondergedompeld in de gedachten, gevoelens en verlangens van die jonge vrouw. Het verhaal speelt met spiegelelementen, met herhalingen, met veel suggestie. Hoop en tristesse bij deze gekwetste vrouw wisselen elkaar af." 

Tip van de week: 'Het idool' van Felix Sandon
20 juni 2018

Ellen Van Pelt is schrijfster. Ze publiceerde korte verhalen in verschillende literaire tijdschriften. In 2015 verscheen haar debuut Drift bij Uitgeverij Vrijdag en Uitgeverij Wereldbibliotheek. Momenteel werkt ze aan een biografie over Roger Van de Velde die in 2020 zal verschijnen. Ellen geeft ook les aan SchrijversAcademie.

Mijn tip van de week is Het idool van Felix Sandon.

"Felix trekt me meteen in zijn verhaal (of moet ik zeggen Zijn verhaal?) over een jonge schrijver en de adoratie voor zijn idool. Heerlijk herkenbaar voor iemand zoals ik die zich ook wel eens verliest in een verregaande adoratie voor een of andere schrijver. Momenteel is Roger Van de Velde het object van mijn fascinatie, maar het afgelopen jaar speelde ik meermaals met het idee om de door mij zo bewonderde Ilja Leonard Pfeijffer op te zoeken in Genua. Een herkenbaar verhaal dus, maar vooral ook goed geschreven door Felix.

Met de juiste dosis humor en zelfrelativering neemt Felix je mee op pad in zijn korte verhaal. De opbouw zit goed: het verhaal start met de ontmoeting met Hem, het Idool. Al na enkele zinnen vertraagt de schrijver het verhaal door de jonge schrijver en zijn adoratie voor het Idool te schetsen aan de hand van enkele treffende voorbeelden. Dan pas keren we terug naar de ontmoeting. Zo houdt Felix er de spanning in voor de lezer, die na de eerste zinnen wil weten hoe het verhaal zal aflopen.

Er werd me gevraagd om één tip van de week te kiezen. Ik hoop dat een kleine uitzondering hierop is toegestaan. Er was immers nog een tweede tekst die mij erg kon bekoren: Opletten van DqM. Dit korte stukje poëzie zegt veel met weinig woorden en doet dat bovendien op een visueel goed gekozen manier. DqM zet korte zinnen tussen /twee strepen/. Ik voel me als prozaschrijfster zelden voldoende beslagen om iets zinnigs te zeggen over poëzie, dus hou ik het kort: dit gedicht blijft hangen en doet verschillende snaren trillen. Prachtig als een schrijver of schrijfster dat kan."

Tip van de week: 'Bots' van Ruth Van de steene
13 juni 2018

Luk Van Haute is literair vertaler Japans-Nederlands. Zijn recentste vertaling is De moord op Commendatore van Haruki Murakami. Hij is ook auteur van tal van artikelen over de Japanse cultuur en samenleving voor diverse kranten en tijdschriften. Momenteel werkt hij voor Uitgeverij Lannoo aan een non-fictie boek over Japan, gebaseerd op ruim dertig jaar ervaringen, belevenissen en ontmoetingen. Op 21 juni geeft hij in Mechelen een lezing over Murakami.

Hij kiest voor ‘Bots’ van Ruth Van de steene.

Al lang heb ik een voorliefde voor heel korte verhalen. Ik was dan ook benieuwd naar de categorie ‘six word story’. In mijn bloemlezing Liefdesdood in Kamara en andere Japanse verhalen nam ik een paar ‘handpalmverhalen’ van Yasunari Kawabata op, zo kort dat je ze op de palm van je hand kunt schrijven. Kawabata beschouwde ze niet louter als vingeroefeningen voor het echte, langere werk maar als een volwaardig genre, dat hij zijn hele leven bleef beoefenen. Nu, bij Kawabata’s verhalen heb je soms nog kleine lettertjes (of grote handen) nodig om ze daadwerkelijk op een palm te krijgen. Nog korter zijn echter De vertellingen van duizend-en-een-seconde van Taruho Inagaki, absurde, macho-achtige verhaaltjes over ruzies en vechtpartijen met hemellichamen. Het bekendste voorbeeld van beknopte Japanse literatuur is natuurlijk de haiku. Maar waar het opzet van een haiku een emotionele momentopname is (een beeld in de natuur, gebonden aan een seizoen, evoceert de emotie), dient een Six Word Story een heel verhaal op te roepen. De grens is dun, maar het mag niet zomaar een woordspeling zijn, en ook geen pure poëzie. Ideaal stel je je er meteen personages van vlees en bloed bij voor, met een voorgeschiedenis en een toekomst. Hemingways ‘For sale: baby shoes, never worn’, de oer-Six Word Story, blijft op dat vlak een uitstekend voorbeeld.

Deze ultrakorte verhalen vormen dus een grote uitdaging. Het is duidelijk niet de drukst beoefende literatuurvorm op deze site. Ik wil hier dan ook graag het genre in zijn geheel aanbevelen, maar laat ik er toch maar ‘Bots’ van Ruth Van de steene uitpikken. Ruth heeft op de site ook bijdragen in de categorie poëzie en de zes woorden van ‘Bots’ neigen daar weliswaar naar, maar ik vind ze toch beter op hun plaats hier bij de ‘story’. Ik zie (maar ziet u zelf gerust wat anders) iemand die een partner zoekt, maar geen onenightstand. Ze (of hij natuurlijk) weet uit ervaring dat het er in de liefde niet altijd zonder slag of stoot aan toegaat, ze heeft bij eerdere botsingen al wat blutsen opgelopen. Maar ze wil het er alsnog op wagen. Onstuimigheid mag. Ze neemt de bluts met de buil. En de toekomst? Moge ze op die blijvende liefde botsen en nog lang en (vooral) gelukkig leven.

Tip van de week: 'Stalkster' door het stille meisje
6 juni 2018

Sharah Pleumeekers is schrijver, schrijfdocent, redactielid van G. – het vernieuwde Gierik & NVT – en zorgt voor tekst, verhaal en spel in haar podiumgroep  d r i f t. Verder kun je haar ook inschakelen voor copywriting, editing, schrijfcoaching, workshops creatieve of dramatische expressie en zelfs zingevingbegeleiding. Ze lacht graag en hard, met de kleine en grote dingen: ‘Het leven is hopeloos, maar niet zó ernstig.’

Zij kiest ‘STALKSTER’ door ‘door het stille meisje’ als tip van de week.

‘Deze tekst is vanuit een sterke drijfveer geschreven, daarom vind ik hem zo goed. Misschien maar logisch ook, omwille van het thema. Ook net dat thema vind ik verrassend, verfrissend, taboe-doorbrekend. Wie geeft er zijn gekke obsessies graag openlijk toe? Zelfs deze schrijfster verschuilt zich achter haar (anonieme) pseudoniem. 

Schrijven doe je best vanuit een passie, een drive, een niet te stoppen woordenstroom, gestuurd door je emotie, gekanaliseerd door je ratio. Deze schrijfster begrijpt duidelijk de kunst om haar emotionele overdrive te kanaliseren in heldere zinnen. Soms zeg ik tegen mijn cursisten, vooral tegen hen die een te sterk ontwikkelde linker hersenhelft hebben en zichzelf te veel corrigeren: ‘Schrijf wat er op je lever ligt, over waar je ’s avonds niet van kan slapen, over dat wat je moét opschrijven of je zou er anders gek van worden.’ In dit opzet zou ons stille meisje helemaal geslaagd zijn. 

In deze tijd van sociale media en netwerken, is haar gevoel nog eens niet zo ver gezocht, het is zelfs zo dichtbij, dat het angstwekkend zou kunnen zijn. Velen zijn zomaar aan te spreken via Facebook. Klik. Een glimlach, alleen voor jou, voor in je portefeuille. Gelukkig is alle angst ook goed te relativeren en mag dit stille meisje wel onder haar pseudoniem uitkomen. Ze doet dat immers heel goed! Laat ons alle taboes op tafel leggen, ze eens goed bekijken, heel erg uitvergroten en er eens heel hard mee lachen, ze vooral niet te ernstig nemen.’

Foto (c) Jo Haegeman Fotografie 

Tip van de week: 'Donor' van Sascha Beernaert
30 mei 2018

Hilde Vandermeeren studeerde psychologie. Ze publiceerde ruim 45 kinder- en jeugdboeken waarvan vele werden bekroond. Sinds 2013 schrijft ze psychologische thrillers voor volwassenen. Voor haar vijfde thriller Schemerzone won ze de Hercule Poirotprijs 2017, de prijs voor de beste Vlaamse misdaadroman. Hilde Vandermeeren geeft op de Schrijfdag van 11 tot 13u de lezing ‘Thrillers schrijven’: met schrijftips voor beginners en gevorderden. Koop je ticket op schrijfdag.be!

Zij kiest 'Donor' van Sascha Beernaert als tip van de week.

"De eerste tekst die mijn aandacht trok, was het gedicht 'Donor', geschreven door Sascha Beernaert. Ik vind het sterk: met weinig woorden wordt er een hele wereld opgeroepen. Ik zal het gedicht niet analyseren en vind vooral dat de mensen het zelf moeten lezen (zelfs meer dan één keer) om aan te voelen waarover het gaat. Bij de rubriek Proza viel me een tweede tekst op: 'Bob Dylan wint de Nobelprijs Literatuur en Proza'. Het begin is origineel en grappig, misschien kon het einde iets sterker, maar opnieuw het vermelden waard. Pas daarna zag ik dat de auteur dezelfde persoon was als bij 'Donor': Sascha Beernaert. Vervolgens ben ik specifiek op zoek gegaan naar nog een tekst van deze auteur en ik las 'Het kerstdiner'. Dat is geschreven vanuit het standpunt van een kind, met humor en ontroering. Schrijven vanuit de leefwereld van kinderen is niet te onderschatten: er is veel inlevingsvermogen voor nodig om de juiste toon vast te krijgen. Maar ook hier is de auteur in geslaagd. Samengevat: ik ben aangenaam verrast door het gevarieerde, literaire menu dat deze auteur ons voorschotelt en geef hem als tip: vooral blijven schrijven, Sacha!"

 

Foto (c) Florian Van Eenoo 

 

Tip van de week: 'Oma' door Julia Dobber
23 mei 2018

Barbara Van den Eynde is schrijfdocent. Ze geeft o.a. les in het Basisjaar Literair Schrijven van Creatief Schrijven vzw. Op de Schrijfdag op 2 juni in Gent begeleidt ze de workshop 'Volledig content'; een schrijfontmoeting tussen mensen met en zonder beperking.

Zij kiest ‘Oma’ door Julia Dobber als tip van de week.

"Heerlijk hoe op een no-nonsense stijl met weinig woorden personages worden neergezet, niet door hun karaktertrekken weer te geven maar door net dat te tonen wat er niet is en wat een lezer wel verwacht. Dit resulteert in een bevreemdende, maar ook sterke schets van hoe beiden denken en zich verhouden tot elkaar. Zeker niet koud, integendeel, maar op een eerder onuitgesproken manier. Hier spreekt niet enkel de stem van de personages, maar ook de stijl van de schrijver, die op een subtiele manier gelijk loopt.

Het is een tekst die je verdwaasd achterlaat en waarvan je je afvraagt wat je net hebt gelezen. Maar die uitnodigt tot herlezen. En telkens vul je de regels anders in. Het is als poëzie, het groeit, rijpt, wordt voller met de minuut!

(Wel opletten met de taalspelletjes, ééntje is leuk, de tweede is ok, de derde wordt vervelend, zeker als het op minder dan één bladzijde is.)"

Krijg feedback op je tekst of pitch je tekst bij een literair tijdschrift
22 mei 2018

Op 2 juni palmt Creatief Schrijven vzw De Krook en Vooruit in voor de Schrijfdag. Een hele dag in het teken van schrijven: Herman Brusselmans verklapt het geheim over zijn 35-jarige carrière, Hannelore Bedert geeft je duizend-en-één tips over songwriting en David J. Peterson neemt je mee in het proces van taalcreatie. Er bestaat geen betere kandidaat, want Peterson is de man achter de fantasietalen van Game of Thrones. Ook Tom LanoyeChristophe Vekeman en Fatinha Ramos zijn van de partij.

Ben jij op zoek naar feedback op je teksten of wil je je teksten pitchen bij een literair tijdschrift? Schrijf je dan vandaag nog in voor onze Schrijfdag en bespreek je teksten met een ervaren auteur of vakspecialist tijdens het Literair Spreekuur. Toch liever pitchen? Geen probleem: o.m. Kluger Hans, Deus Ex Machina en G. kijken reikhalzend uit naar jouw werk. Waag je kans bij een tijdschrift en wie weet pikt een uitgever je wel op! Schrijf je in op schrijfdag.be.

Succes en graag tot dan!

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home