Alle nieuwsberichten

Terug naar de homepage

Winnaars Blind date op Boekenbeurs
10 november 2018

We ontvingen maar liefst 75 straffe inzendingen voor de schrijfkans 'Blind date'. Veel verhalen, een beetje poëzie en ook enkele teksten die vermoedelijk geschreven zijn voor het podium. Ook heel wat steden en gemeenten passeren in de ingezonden teksten de revue. De vakjury selecteerde na lang wikken en wegen de volgende tien schrijvers: Gino Dekeyzer, Cliff de Rouw, Joke Sluydts, Alexander Baeyens, Jeroen Meylemans, Joris Doerack, Prozaly, Vanessa Daniëls, Leen Verheyen en Gerard Scharn. Zij krijgen op 11 november een VIP-behandeling op de Boekenbeurs en gaan in gesprek met tien deskundigen uit het boekenvak. 

Tip van de week: 'Voddenvader' door Femke Vindevogel
7 november 2018

Daan Esch schrijft. Daarnaast coacht hij ondernemers en aspirant-auteurs om de beste versie van zichzelf te worden door authentiek te communiceren. Met ‘Stem’, een historische roman, debuteerde hij in 2018. Het boek waarin drie personages op zoek gaan naar hun eigen stem, werd door Klassiek Centraal bekroond met een gouden label. In opdracht van VRT (Klara) ontwikkelde Daan een podcastreeks over castraten. Daarna volgden optredens bij Van Gils en Gasten, Interne Keuken en de Elisabethwedstrijd Zang (Canvas). In 2019 staan drie cursussen gepland in samenwerking met Davidsfonds. Op 8 november licht Daan op de Boekenbeurs de grondprincipes van authentiek schrijven toe.

Daan Esch tipt 'Voddenvader' van Femke Vindevogel

"Slim hoor, Femke. Met zo’n titel heb je me als lezer al meteen te pakken. Die opener doet het hem wel. Echtscheiding, boedelverdeling en dat je een kind niet zomaar in tweeën zaagt zoals een bed. De toon is snel gezet.

Wat volgt lijkt luchtig. Althans aan de oppervlakte. Paps probeert om dochterlief voor zich te winnen met een clownsvis. Dat loopt fout. De voddenvader struikelt over zijn goede bedoelingen. Scheurt zijn broek aan onkunde en hulpeloosheid. Maar hij probeert. In het besef dat hij eigenlijk een loser is. De moed erin houden, moeite blijven doen. En dan weer die onzekerheid, de pijn van eenzaamheid en scheiding, die niet wordt aangedikt, die nooit de aandacht opeist, maar net daardoor steeds verder aan belang wint. Als een subtiele dreiging onder water. Een haaienvin in Nemo’s reuzengroot aquarium.

Meer dan een portret van een voddenvader is dit een selfie van een voddenvent. Een man die niet in staat is om zijn ex genuanceerd te duiden. Een man die zijn onzekerheid op vrouwen projecteert. Die bang is van zijn eigen schaduw – in dit geval het spiegelbeeld dat hem een lijkbidder laat zien. Een kluns die zelfs na de breuk met zijn vrouw nog steeds niet door heeft waar relaties echt om draaien. Die denkt dat je liefde zomaar kan kopen. Met een vis.

En toch vind je hem sympathiek. Precies omdat hij net zo’n sukkel is. Met een gevoelig kantje. “Tegen die tijd was Ella al in slaap gesukkeld. Haar dromen op mijn schouder. Zo dicht dat ik ze bijna kon horen.” Kijk, zo’n zin, daar smelt ik van als schrijver. Iemand die zoiets kan bedenken, is voor mij geen voddenvader maar een watje met zijn hart op de juiste plek.  Een kleine Nemo, die zich – net als in dit kortverhaal – vooral pijn doet aan zichzelf.  

De bottom line zit voor mij goed. De uitwerking kan wat gerichter en gebalder. Niet ieder beeld is raak, niet elk voorval voegt daadwerkelijk iets toe. En heel wat potentieel blijft liggen. Een man die allergisch reageert op dominante vrouwen zou die trek best wel eens stuitend kunnen vinden in zijn eigen dochter. Zover wil de auteur niet gaan. Zou wat meer slagkracht, diepgang en nuance de luchtigheid die haar stijl beheerst echt schaden? Misschien eens uitproberen, Femke? Het is de vingeroefening volgens mij wel waard."

Test je Azertyfactor op Boekenbeurs
2 november 2018

Op de Boekenbeurs vertelt een originele hersenscanner je in een oogwenk hoe het met jouw Azertyfactor gesteld is. Die Azertyfactor is dé x-factor voor schrijvers, een mix van kenmerken die cruciaal zijn om anno 2018 een schrijfcarrière uit te bouwen. Hoe goed scoor jij? Kom het testen in hal 1, stand 110. 

HET SCHRIJFSALON 
Daarnaast bieden we in Het Schrijfsalon op de beurs een uitgebreid programma aan. Wat denk je van een lezing 'Succesvol netwerken' door Véronique Hoex, onontbeerlijk om je marktwaarde als schrijver te verhogen, 'Authentiek schrijven' door Daan Esch,  'Debuteren' door Katrijn Van Bouwel of 'Schrijven voor tieners' door Bjorn Van den Eynde.

Op 4 november dagen we je uit voor Het kort dictee, op 8 november ontmoet je stadsdichters op onze stand en op 10 november kun je jouw kans wagen voor een 'pitch bij een uitgever'. En niet te vergeten, de blind date die je kunt winnen op 11 november! 

Ontdek het volledige programma en schrijf je in! 

Tip van de week: 'Het interview' door Fien
31 oktober 2018

Katrijn Van Bouwel is schrijver, improvisatie-actrice en columnist (Knack Weekend, Charlie, Radio 1). Ze debuteerde bij Prometheus met De muze en het Meisje (2016). Het boek belandde in de 'boekenverkoop top tien', Humo's Pop Poll en won de Hebban publieksprijs voor beste debuut. De zintuigelijke roman is een onvergankelijke ode aan het menselijk lichaam, aan de liefde en aan de eeuwigheid, en een pleister voor de roestige kwetsuren van het leven. Op 9 november geeft Katrijn op de Boekenbeurs de lezing: Debuteren. Hoe doe je dat? 

Katrijn Van Bouwel tipt 'Het interview' van Fien

In ’Het interview’ klikklakken we mee door de gang van een jonge vrouw, op rode stilleto’s. De auteur kiest haar woorden zorgvuldig, waardoor we op de huid van het hoofdpersonage gekleefd zitten, haar ademhaling en duizelingen voelen. Hoewel we amper de antwoorden meekrijgen die op de vragen moeten volgen, horen, zien en vooral voélen we het effect van het onuitgesproken weerwoord in het lijf en hoofd van Sherine. Je voelt haar zelfvertrouwen afbrokkelen, en de wanhoop wordt ijzersterk beschreven ‘Nu wou ze dat ze de vragen op zijn minst een tweede keer kon horen, in welke taal dan ook’. Het effect van een verhaal in de derde persoon (ze-perspectief), gecombineerd met een intiem binnenkijken dat overtuigend weergegeven wordt, mist zijn doel niet.

Het énige minpuntje vond ik het moment waarop je de schrijver voelt, in plaats van het hoofdpersonage en haar blik. Wanneer ze het bureau e beschrijft als ‘een grijs-groen bureau dat zijn gloriejaren vermoedelijk omstreekt de jaren ’70 had gekend’, word ik even uit het verhaal getrokken - of moet ik me inbeelden dat de Syrische vluchtelinge een enorme architecturale kennis heet van kantoormeubilair doorheen de eeuwen in de lage landen.

Het is een sterke scene, die enorm doet verlangen naar meer: meer uit het ‘nu’ van Sherine, meer uit haar vroeger, maar vooral meer uit haar later. Het is weinig schrijvers gegeven bij de lezer in slechts enkele alinea’s een enorm mededogen voor een personage te creëren. Maar nog, voor mij is deze vrouw iemand die écht is. Het zelfverzekerde, kittig ding, dat nu tot een schim van zichzelf gereduceerd is, belast door wat gebeurde en de angst voor wat kan gebeuren. Ik hoop oprecht dat dit een stuk is uit een groter verhaal, want ik wil Sherine graag beter leren kennen. Maar het liefste wil ik, dat alles goed met haar gaat.

foto: Carmen de Vos

Azertyfactor: boek met schrijfopdrachten
30 oktober 2018

Dit platform bestaat vijf jaar. En dat vieren we maar wat graag met een boek. Mijn Azertyfactor. Aan de slag met schrijftalent bevat een eigenzinnige selectie van 25 teksten die de afgelopen jaren hier ‘tip van de week’ waren. Vitalski stelde de bloemlezing samen en voorzag elke tekst van scherpzinnige feedback. Ook de commentaar van de tipgevers onder wie Christophe Vekeman, Anne Provoost, Heidi Lenaerts en Elvis Peeters is opgenomen. Wie de teksten en feedback grondig leest, haalt er zeker heel wat inspiratie uit om eigen teksten te verbeteren. Daarnaast bevat het boek originele schrijfopdrachten die je schrijfspier trainen en je Azertyfactor helpen verhogen.

Te koop voor 15 euro op de stand van Creatief Schrijven vzw op de Boekenbeurs, hal 1, stand 110 of online via de website

In het boek staan teksten van:
akim a.j. willems, Femke Vindevogel, Goedele Billen, Christine Van den Hove, Marijke Scholten, Ghetina Rens, Sofie Strubbe, Samuel Derous, Leen Raats, Ingemar Spelmans, Paula Dumont, Gert Vanlerberghe, Thomas Jacques, Ulrike Burki, Iris Wynants, Le Claire, Kathleen Verbiest, Ingrid Strobbe, Maarten Verhelst, Cara Jacobs, Shari Van Goethem, Gitta Van Reeth, Sascha Beernaert, Felix Sandon en Steven Verbeeck.

Uitgeverij Vrijdag / Vormgeving: Gunther Fobe / Illustraties: Nicolas Marichal  Schrijfopdrachten: Dimitri Bontenakel

Tip van de week: 'Ontmoeting' van Ruth Van de steene
24 oktober 2018

Geert De Kockere schrijft al 30 jaar poëzie. Hij houdt van weinig woorden, maar er zijn weinig woorden waar hij niet van houdt. Om zijn poëzie uit te geven in de vorm die hij zelf het mooist vindt, richtte hij zijn eigen uitgeverij op: Pigmalion.

 

Elke dag schrijft hij ook een nieuw dagvers en bundelt de mooiste in kleine 'Boeketjes'. Hij geeft je dus elke dag opnieuw zijn woord. Zijn meest recente passie is de haiku, de kleine zelfstandige van de poëzie. Daarover geeft hij op 2 november op de Boekenbeurs een workshop

Geert tipt deze week 'Ontmoeting' door Ruth van de steene

"Als een gedicht, inderdaad de verdichting van een gedachte is, dan komt dit gedicht alvast aardig in de buurt van ware poëzie. Ik hou wel van dit soort miniatuurgedichten, die toch — voor wie dat lezen wil — iets groots in zich hebben, een veel ruimer verhaal vertellen dan de weinige woorden laten vermoeden. Jammer genoeg vallen deze gedichten soms door hun schijnbare eenvoud of beknoptheid door de mazen van het grote poëzienet. Zo viel ik meteen voor dit kleine gedicht van Ruth en vis het hier graag even op om het een poosje boven water te houden.

Het vertelt in elf woorden een verhaal waar sommigen een hele roman voor nodig hebben. Het lijkt mij te willen zeggen, te willen tonen dat we niet uit één brok graniet bestaan, niet één en ondeelbaar zijn, dat onze ik een soort van nog diepere ik bezit, die niet noodzakelijk dezelfde ideeën of voorkeuren heeft dan de meer oppervlakkige, bovenvlakkige ik. Zou die diepere ik misschien onze ziel zijn — de jij in mij — en de bovenvlakkige onze rede, ons verstand? En kan onze ziel iemand anders willen dan ons verstand? Of nog: moet ons verstand toestemming vragen aan onze ziel om iets dat ons verstand te boven gaat (vriendschap, liefde) te bekomen, te aanvaarden?

Ook vormelijk vind ik het gedicht interessant. Het begin lijkt al haast een gedicht op zich: 'jij daar en'. De eerste regel zegt op zeer beknopte, maar net daarom ook dichterlijke wijze, dat niemand alleen op de aardkluit rondloopt, dat er altijd nog anderen zijn: 'jij daar en ...'

Maar natuurlijk gaat het gedicht niet daarover, niet alleen daarover. Het gaat ook en vooral over ‘jij in mij’: de tweede regel staat centraal in het gedicht en vormt een losstaande regel. Meteen grijp je in gedachten (haast schreef ik in gedichten) terug naar die eerste ‘jij’. Is dat dezelfde? Nee, dat is het niet. Het is een andere, een jij in mij. En na die twee heel korte regels die heel lang van gedachten zijn, volgt een lange regel die eigenlijk heel kort en neutraal is. Les extrêmes se touchent. Mooi, verrassend.

Kortom: een hele roman inderdaad in drie regels, een roman die je als lezer zelf mag schrijven nog (en dat is zo mooi aan dit soort poëzie: dat je nog mag meedoen), je afvragend of je iemand moet kiezen met je verstand of met je ziel, met de rede of met het gevoel. Er valt voor beide iets te zeggen. En ook niet te zeggen. De extreem korte vorm van dit gedicht wijst misschien fijntjes op dat laatste?"

Tip van de week: 'Herder' van Kathleen
17 oktober 2018

Joachim Stoop geeft als leraar NT les aan vluchtelingen en migranten en schrijft daarover op Facebook. Verder beoordeelde hij als proeflezer Engelstalige manuscripten voor uitgeverijen Lebowski en AtlasContact. Onder de initialen ‘Jos’ schrijft hij boekrecensies voor Humo. Joachim is ook de bedenker van Booksounds: handmatig samengestelde soundtracks die passen bij de sfeer of de geografische, historische context van (overwegend) romans. Hij leest meer dan honderd boeken per jaar en vindt dat véél te weinig.

Hij koos voor 'Herder' van Kathleen.

"Je zou kunnen stellen: hoe korter een verhaal, hoe belangrijker de openingszin. Het startschot van 'Herder' roept iets op dat herkenbaar en toch pakkend is; alledaags, maar zeker niet banaal. ‘Wouter had haar aangeraden het huis te verlaten op een moment dat er niemand thuis zou zijn.’  Dit beeld kan de lezer in verschillende richtingen doen bewegen. Vroeger: wat is er gebeurd? Waarom is er een afscheid? Wat ging er mis? Strookt het eventueel met mijn eigen herinneringen aan een break-up. En later: wat gaat er gebeuren? Hoe gaat de hoofdpersoon hiermee om? Is er alsnog iemand thuis? Niet alleen de lezer bevindt zich mooi in het midden tussen verleden en toekomst. Het hoofdpersonage springt in een secuur afgemeten dosis via anekdotische flitsen naar haar -met levenslessen gevuld- geheugen om die toe te passen op het heden. ‘Telkens ze ergens wegging, keek ze achterom’ waarbij een verloren jasje van weleer fungeert als symbool om het eigen aandeel in verlies te schetsen.

Kathleen schrijft in een aangename, heldere stijl. Die is tegelijk gebald en open; zacht en gedetermineerd. De gedumpte vrouw lost geen directe informatie over haar ex of de redenen van hun breuk en schept zo een schoolvoorbeeld van show, don't tell: de lezer krijgt zelf een potlood om de ruimtes in te kleuren, een tweede pen om mee te verbeelden. Schrijven is vaak met weinig woorden op het bestaan van zijpaden alluderen, zonder deze daadwerkelijk in te hoeven slaan. Daar is deze schrijfster zeer sterk in. Hier en daar mag het voor mij wat scherper en wat meer trefzeker om de meeslependheid nog wat op te krikken en dan zou dit verhaal -als een border collie die een kudde verzamelt- zeker een breder publiek kunnen veroveren. 

Tip van de week: 'Elfje' van LH
10 oktober 2018

Pen Stewart is auteur, illustrator en kunstschilder. Ze schreef twee verhalenbundels en diverse korte verhalen. Eind vorig jaar verscheen haar verbeeldingsroman Wintercode bij Quasis Uitgevers. Samen met kunstenaar Marten Blom werkt ze aan een stripalbumreeks, waarvan deel één in 2019 verschijnt. Pen nam succesvol deel aan heel wat wedstrijden, o.a. de Harland Awards en de Edge Zero Award, in Nederland. Verder geeft ze lezingen om het verbeeldingsgenre te promoten en workshops, waaronder 'Ik zoek een uitgever. En nu?

Pen Stewart tipt deze week 'Elfje' door LH

"Terwijl ik door de teksten klikte op zoek naar de tip voor deze week merkte ik dat ik steeds weer naar dit korte stukje terugkeerde, alhoewel ik eigenlijk naar een kort verhaal op zoek was. Dit stukje bleef me fascineren.  Zelf schrijf ik voornamelijk verbeeldingsliteratuur, dus de titel trok meteen mijn aandacht, alhoewel ik geen specifieke fan ben van elfen en ze in mijn eigen werk niet voorkomen.

In enkele zinnen kaart de auteur een volledige problematiek aan en brengt er ook nog eens een mogelijke oplossing voor. De tekst voelt door de woordkeuze en verkleinwoorden speels en luchtig, fantasierijk, terwijl de thematiek zwaar is. Juist in dit contrast zit de sterkte en de intellectuele inhoud van deze tekst.  Kunst zoekt soms die controverse en die tegenstellingen op, om zo onze aandacht op te eisen. Tegelijkertijd blijft de tekst altijd een positieve toon zetten, terwijl het aangehaalde probleem, het gebrek aan vreugde en luchthartigheid in een land en van een bevolking, allesbehalve een positief onderwerp is.

Fantastische elementen in een verhaal of tekst zijn in staat de realiteit uit te vergroten. Hier bewijst de auteur dat ze ook een symbolische sfeer kunnen neerzetten. De fantasierijke elf staat voor plezier, muziek, dans. Daarmee worden deze zaken gevoelsmatig opgetrokken naar een sfeer van gezellig samenzijn, plezier maken, en koppelen we er iets positief aan.

Wat betreft metrum en cadans kan het stukje zeker beter. Ik hoop dan ook dat de auteur in de toekomst haar talent verder technisch zal bekwamen. Blijven oefenen is de sleutel.

Desalniettemin is dit stukje een mooi voorbeeld van hoe je met weinig woorden een boodschap krachtdadig neerzet."

Tip van de week:'Normaal voor een 83-jarige' van a little bit of soap
3 oktober 2018

Sien Volders (1983) studeerde kunstgeschiedenis en antropologie. Naast haar werk als redacteur en interieurvormgever schreef ze een roman, haar debuut Noord, dat verscheen bij Hollands Diep. Noord is genomineerd voor de Bronzen Uil 2018, een prijs voor de beste Nederlandstalige debuutroman van het jaar. Die wordt uitgereikt op zaterdag 6 oktober tijdens Het Betere Boek in Gent. Stemmen voor de publieksprijs kan nog tot 5 oktober. 

Sien Volders tipt deze week Normaal voor een 83-jarige door a little bit of soap

"Het stuk tekst dat het meest blijft haken en hangen en nu al een tijdje aan mijn ribben kleeft, is Normaal voor een 83-jarige door a little bit of soap. Al bladerend en klikkend stuitte ik op de column, zonder te beseffen dat die eigenlijk al vijf jaar oud is. Om de mooie illusie hoog te houden, dat het geschreven woord blijft, blijf ik bij deze als tip van de week.

In heldere, gebalde formuleringen stuwt de schrijver je voort in het verhaal. Met ritmische, krachtige zinnen trekt zij je het hoofd en het lijf van de hoofdrolspeler binnen. Je voelt wat de vrouw in het verhaal voelt, je ziet wat zij ziet. De pijn en het hunkeren, de veerkracht en het verbijten. De cadans van de taal van de schrijfster nodigt bijna uit tot declameren. 

De perspectiefwissel in de voorlaatste alinea lijkt op het eerste gezicht misschien een breuk, maar is heel knap gekozen om de toon van de column nog dieper te maken: de blik is die van de ander, van iemand die de persoon in kwestie zo graag ziet dat hij/zij bijna lijfelijk mee de pijn kan voelen. 

Een krachtig en tegelijk ingetogen column, in een frisse, zelfzekere taal. Hulde!"

Tip van de week: 'Dingen zonder gezicht' van Ulrike Burki
26 september 2018

Lisette Ma Neza houdt zich graag bezig met kunst. Het gaat voor haar vooral om verhalen vertellen en dat doet ze graag via slam poetry, film of muziek. Ze won in 2017 het Belgisch Kampioenschap Slam Poetry en behaalde zilver op het Europees Kampioenschap. Naast het schrijven, studeert Lisette aan filmschool Sint-Lucas in Brussel. Ze staat binnenkort op het Word n Sound Literature Festival in Zuid-Afrika en op het literaire FLUP-festival in Brazilië. Met poëzie hoopt ze de wereld te veranderen. 

 

Lisette tipt deze week Dingen zonder gezicht van Ulrike Burki

"Dit gedicht is ontzettend beeldend en elke metafoor die deze dichter gebruikt staat op z'n plaats. Zowel deze tekst, als haar andere teksten weerspiegelen een grote liefde voor de taal en specifieke woorden. 
Zo is het ene gedicht, aan het andere te linken. Hierdoor voel ik dat dit een eigen stijl is die al ver ontwikkeld is. Ulrike schetst de situaties tot in de details, maar ze beschrijft de meest banale en vanzelfsprekende momenten om een veel groter gevoel uit te drukken. Haar tekst is open voor interpretatie, maar ook weer erg specifiek. Wat een mooie poëtische kracht!" 

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home