Alle nieuwsberichten

Terug naar de homepage

Tip van de week: Onno van Gelder jr.
20 september 2017

Onno van Gelder jr. is acteur/regisseur en auteur van korte verhalen. Jongeren zullen Onno gezien hebben in “Hotel 13” en “Kosmoo”, twee jeugdseries van Studio 100. Drijfhout publiceerde al enkele kortverhalen van zijn hand. Op 24 september staat Onno ook op het boek- en woordfestival Woordzee. Het volledige programma vind je op woordzee.be. Als je meer wil weten over Onno van Gelder, neem eens een kijkje op onnovangelderjr.be

Hij kiest deze week 'Zo veel mogelijk delen' van Gino Dekeyzer als tip van de week.

"Dit kortverhaal heeft mij van meet af aan mee. Reeds bij de eerste zin voel ik tristesse en wordt heel duidelijk een beeld geschetst over het hoofdpersonage. Dat hij ouder is dan de meeste omstaanders kan meerdere verklaringen hebben. Maar is hij dáárvoor onwennig ? Dat hij ‘op de parking van een supermarkt staat aan de rand van een kudde jonge knapen’ doet mij vermoeden dat het om een eenzaam iemand gaat. Bingo, enkele zinnen verder blijk ik gelijk te krijgen.

Dit verhaal over eenzame mensen krijgt echter heel plots een goed gevonden en zeer onverwachte wending. Hier wil ik niet op ingaan om het plezier van het ontdekken van die wending niet te verbrodden.

‘Het begint zachtjes te regenen.’, is de laatste zin. Grijze parkings en anonieme winkelcentra op een druilerige dag. Ik vraag mij af of het ook niet begint te regenen in de harten van de personages, ik vraag mij af of de regen hen dichter bij elkaar gaat brengen. Het is goed wanneer een kortverhaal langer duurt dan zijn effectieve leestijd."

Infosessie: auteursrecht en een blik op je portemonnee
18 september 2017

Je post teksten op Azertyfactor, je houdt dus van schrijven en misschien droom je er zelfs van ooit een manuscript uit te geven. Als beginnende schrijver is het daarentegen niet altijd makkelijk om je boterham te verdienen. En als je al wat geld verdient, moet je ook nog rekening houden met btw, personenbelasting, ...

Katrin Vandebosch van het Sociaal Bureau voor Kunstenaars, t-heater, helpt je tijdens de infosessie 'Auteursrecht en een blik op je portemonnee' op weg in deze moeilijke materie. Je krijgt een overzicht van de manieren waarop je je kunt laten uitbetalen voor je schrijfwerk en wat de gevolgen zijn voor je sociale bescherming. Kortom, een doordachte blik op je portemonnee. 

Die dag spreken we ook over auteursrechten: wat is dit precies? Wie en wat beschermt auteursrecht? Auteursrecht is bedoeld om de makers van teksten te beschermen. Het is dus belangrijk om je hierin te verdiepen als je verdere stappen wilt nemen in de schrijverswereld. Barbara Persyn van deAuteurs geeft je een antwoord op je vragen over jouw rechten, in heldere taal.

Vragen die tijdens de infosessie niet aan bod kwamen, maar wel nog op het puntje van je tong liggen, kun je nadien stellen aan Barbara of Katrin.

Schrijf je in op creatiefschrijven.be/cursussen. Tot dan!

I.s.m. t-heater, Sociaal Bureau voor Kunstenaars en deAuteurs, beheersvennootschap

WANNEER: Zaterdag 14 oktober 2017 van 10 tot 13 uur

LOCATIE: t-heater, Napelsstraat 71, 2000 Antwerpen

NIVEAU: Beginners met ervaring, gevorderden

PROVINCIE: Antwerpen

LEEFTIJD: +16

PRIJS: € 25 (incl. koffie, kom soep)

Tip van de week: Stijn Depoorter
13 september 2017

Stijn schrijft op de manier waarop hij in het leven staat: empathisch, bedachtzaam en met aandacht voor details. Hij doet dat op zijn blog Stijnzijn. Zijn stokpaardjes? Kwetsbaarheid, LGBTQI-rechten, de menselijke geest. Stijn schrijft geregeld voor Charlie Magazine en een aantal teksten werd ook op De Morgen en VRT NWS gepubliceerd.

Hij kiest deze week ‘Spiegelbeeld’ van Marlies als tip van de week.

"In tijden van druk, drukker, drukst, probeer ik toch nog oog te hebben voor de kleine dingen en toevalligheden die mijn pad kruisen. Zaken die niet altijd evident zijn om bij stil te staan doordat we overprikkeld zijn en ze uit het oog verliezen.

In deze column toont Marlies dat ze daar ook nog aandacht voor heeft. Een simpele blik in de achteruitkijkspiegel zet haar aan het denken. Ze wordt plots heel bewust van zichzelf en de omgeving rondom zich. In haar tekst omschrijft ze die eenvoudige dingen op een fraaie manier.

Zelfreflectie op een onbewaakt moment, Marlies gunt je als lezer een blik achter de schermen. Van ontsteltenis tot aanvaarding, een weerspiegeling van haar gedachten die me ook tot nadenken aanzette."

Tip van de week: Anne Provoost
6 september 2017

Anne Provoost schrijft romans, essays en korte verhalen. Ze is lid van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde. Zij won met haar werk de Gouden Uil, de LIBRIS Woutertje Pieterseprijs, twee keer een Zilveren Griffel, twee keer de Gouden Zoen,.... Haar roman Vallen werd verfilmd. Voor In de zon kijken kreeg ze de driejaarlijkse Cultuurprijs van de Vlaamse Gemeenschap, dat is de voormalige Staatsprijs voor Literatuur.

Zij kiest deze week 'Athene' van Ulrike Burki als tip van de week.

 

" 'Athene' heeft wat een goed gedicht moet hebben: vanaf de eerste regels een krachtige voorstelling die niet meer verdwijnt. Met een vers over twee regels uitgezet worden twee duidelijke werelden opgeroepen, die van het Griekse Goden- en Godinnenrijk, al op de voorgrond gebracht door de titel, en die van schoolmeisjes, kinderen van de leeftijd die Nabokov Nimfijnen heeft genoemd. Zo’n plaatje neerzetten is moeilijker dan het lijkt. Nòg moeilijker is het vast te houden. Meestal vervaagt het omdat de rest van het gedicht ervan weg beweegt. Dat is bij ‘Athene' van Burki niet het geval. 

Athene draagt haar naam

zoals hele dunne meisjes hun communiekleren dragen

De wereld die in deze regels opengaat kan slechts elf woorden lang die van de goden zijn. Meteen daarna wordt hij al afgebroken tot een wereld die wel bij de goden blijft - hij betreft een heel andere god, Jezus met name, aangekondigd in de communiekleren - maar laat aanvoelen dat we ons onherroepelijk naar een kinderrijk hebben verplaatst, waar vetes heersen, meisjes en jongens elkaar observeren, geen vriend willen zijn van elkaar. De zaligheid van dit gedicht is dat de ambiguïteit van de eerste regels is behouden: een speelpleinruzie blijft op dezelfde hoogte staan als een godsdienstoorlog."

Tip van de week: Tim Thomaes
30 augustus 2017

Tim Thomaes won in 2013 de voorronde van Write Now! en werd tweede op de finale, na winnares Lize Spit. Sindsdien organiseert hij met Dans! Dichter! Dans! een springplank voor jonge schrijvers en muzikanten. 

Hij kiest 'METAFYSICA' van Francis Pursan als tip van de week.

"De tekst is duidelijk van een schrijver of schrijfster die zelf al wat inkt heeft doen vloeien, en anders toch al veel heeft gelezen. Iemand die de taal en haar eigen stijl beheerst. De basis is kurkdroog, Beckett-achtig, nihilistisch. Er zijn twee mannen in een kamer en ter discussie staat of de tafel in de ruimte wel echt is. In de filosofie heeft men het dan over fenomenologie.

Is de tafel wel echt? Die vraag als basis voor een fictietekst nemen is iets dat enorm gevaarlijk is om de mist mee in te gaan als schrijver. Cliché's liggen op de loer en hun ogen branden verleidelijk en dwars door je heen. Want het is al zo gedaan. De kans dat je verdrinkt in de mogelijkheden enerzijds of alles met humor relativeert anderzijds is wezenlijk groot. Deze tekst pareert de bestaande valkuilen.

De vorm is een klassieke dialoog: twee mannen in gesprek over een idee, waarbij ze tot een waarheid proberen te komen over een tafel. Een andere spanning dan bij de seksuele tekst die Vitalski vorige week uit de ton grabbelde, maar toch zeker ook de moeite waard om waardering over te laten blijken, vind ik. 

De tekst speelt met de voorspelbaarheid van het thema, maar verveelt niet. Het ritme van de tekst is stevig, de spanningsboog staat strak en de discussie tussen de twee mannen vliegt nergens echt uit de bocht, terwijl er toch verrassende zinnen in zitten. Humor wordt strak en spaarzaam, maar effectief en subtiel genoeg gebruikt. Er zijn hallucinaties en surrealistische wendingen die de discussie de suggestie van een plot meegeven zonder de overhand te nemen.

Als er iets negatiefs over de tekst te zeggen valt, is dat die te kort is. De tekst heeft een sterke stijl, maar iedereen die probeert te zingen kan een bepaalde korte periode toon aanhouden. Ik hoop dat de auteur zot genoeg is om meer te schrijven." 

Tip van de week: Vitalski
23 augustus 2017

Vitalski heet officieel de 'Antwerpse Nachtburgemeester'. Hij schrijft columns voor De Morgen, Studio Brussel en Gazet Van Antwerpen. Hij is een Belgisch schrijver, dichter, stand-upcomedian, perfomer, mediafiguur en striptekenaar.

Hij kiest deze week 'Jeuk' van Marijke Scholten als tip van de week.

"Er zijn wel meer verhalen geschreven over het dubbelzinnige trauma waar dit zeer vinnige stukje proza “Jeuk” over gaat: een zeer jong meisje dat, wellicht voor het eerst, met seks wordt geconfronteerd, door een opdringerige jongen, die ongevraagd zijn broek laat zakken. Dat zo’n universeel herkenbaar onderwerp per definitie een cliché zou zijn, mag je niet zeggen, maar wel heeft de beschrijving van zoiets archetypisch, extra behoefte aan persoonlijke invulling. Ik vind dit kortverhaal hier dan ook goed, telkens wanneer Scholten aan de gemeenplaats ontsnapt; en minder goed, waar haar woord- of beeldkeuze me triviaal lijken.

Het verhaal begint in klassiek naturalistische stijl, namelijk met duidelijke coördinaten: waar en wanneer, wie en waarom; helder vooropgesteld, als in een verslaggeving. Maar kort daarop glijdt de vertelvorm wonderwel over naar die van een organische, naïeve, op den duur ook schijnbaar innerlijke monoloog. Vandaar het soort tussenvoegsels als “Huu”, “Ach,” en “Bah”.  Die kinderlijke taal, en ook de lichtjes warrige opeenvolging van beelden, brengen de lezer niet dadelijk in vervoering, maar lijken toch verantwoord, doordat ze de jonge leeftijd van de vertelster in de verf zetten.

In de tweede alinea komt de schrijfster evenwel tot de kern van de zaak, en wil de lezer geen genoegen meer nemen met alleen maar zulke kinderlijke ditjes en datjes. De wijze waarop Gurkjes opwinding beschreven wordt, zijn veelal clichématig. “Ze voelde haar hart bonzen,” “Ze voelde het bloed naar haar hoofd stijgen”, “Haar maag wrong”; dit zijn gemeenplaatsen, die een mens al wel eens vaker las. Aangenamer zijn de meer originele gedachten, zoals daar, waar de belaagde Gurkje zich afvraagt: mannen deugen niet - maar is haar neef wel een man? Terwijl de zoete misdaad plaatsgrijpt, de act van het exhibitionisme, valt het de vertelster weer op hoe mateloos erg haar kousen haar knieën doen jeuken; een origineel, zintuiglijk detail, waardoor je in de scène kan geloven. 

Naar mijn bescheiden mening is dit verhaal niet helemaal perfect, maar zit de auteur op een goed spoor. Het beste dat Marijke mijns inziens kan doen, is onversaagd voortgaan met schrijven."

Tip van de week: Dimitri Bontenakel
19 juli 2017

Dimitri Bontenakel schreef vier romans. Het zopas verschenen Schaduw en vuur werd in de pers omschreven als 'een literair feest' en 'schoonheid, voor wie het wil en kan zien'. Voor het stadsfestival Op.Recht.Mechelen maakte hij samen met theatergezelschap Lucky Leo en Annelies Verbeke de voorstelling Gewraakt. Verder schrijft hij voor het tijdschrift VERZiN en is hij actief in PEN Vlaanderen.

Dimitri Bontenakel kiest deze week 'Otto' van Cara Jacobs als tip van de week.

"Voor Otto Frener is het leven een kermis. Zo begint Cara Jacobs haar verhaal, en de schrijfster meent wat ze zegt: niet alleen staat het hoofdpersonage met een smoutebollenkraam op de kermis, hij leidt zijn leven ook als een forain pur sang. Otto heeft een hekel aan dramatiek. Iets zegt me dat het de schrijfster is die spreekt, want nergens kunnen we haar betrappen op melodrama of operettepersonages. Integendeel: nuchterheid alom wat de klok slaat ('Want wit was toch nooit Anja's kleur geweest.'), nuchterheid en een flinke snuif humor.

Jacobs weeft haar vertelling met mooie overgangen aan elkaar. Dat is ook nodig want haar tekst omspant een mensenleven: in de ene alinea is Otto's zoon nog een ukje dat met macarena's zwaait, in de volgende staat hij mee achter de smoutketels.

De toon mag dan lichtvoetig zijn, de vertelling is dat allerminst. We zien de zoon opgroeien, staan mee aan het sterfbed van Otto’s vrouw, zijn getuige van Otto’s aftakeling. Het laat ons niet onbewogen.

Dat wil niet zeggen dat het verhaal áf is. Het begin overtuigt niet helemaal, en ik ben niet zeker of de tekst gebaat is met de gecursiveerde passages. Ook met taal wordt niet altijd even zorgvuldig omgesprongen ('na de dood van zijn vrouw waren er krakjes beginnen ontstaan'). Het kermisgegeven verdient meer uitwerking: de smoutdampen en poedersuikerwolken zouden ons in het gezicht moeten waaien. Niets wat een goede revisie niet oplossen kan, en dit verhaal verdient een goede revisie. Met Otto heeft Jacobs immers een mooi personage te pakken.

'Er zijn veel anekdotes die de moeite waard zijn', besluit de schrijfster haar verhaal. Helemaal akkoord. Om het met Dickens te zeggen: please sir, I want some more."

Tip van de week: Lucas Laeremans
12 juli 2017

Lucas Laeremans volgde vier jaar filmregie op Sint-Lukas Brussel, maar gebrek aan talent en zelfdiscipline, fnuikten uiteindelijk een mooie filmcarrière, zegt hij zelf. Nadien betrad hij de sociale sector en werkte hij met vluchtelingen, psychiatrische patiënten, woonwagenbewoners en problematische opvoedingssituaties. Recent gooide hij zijn carrière daarentegen om en opende hij het literaire café BoekowskiBoekowski is een café vol gebruikte boeken waardoor je kunt bladeren, lezen of boeken ruilt met een van jouw schatten. Het bindmiddel zijn de boeken, de muziek en de cultuur in al zijn facetten. Kortom, een anti-verzuringscafé. In het najaar starten er muzikale en literaire optredens.

Lucas Laeremans koos 'Van alle plaatsen in dit zomerhoofd' van Ulrike Burki als tip van de week. Rhea van der Vloet krijgt een eervolle vermelding.

"Dag visserke vis! Ik heb gezwommen in de vijver vol teksten van azertyfactor. Tussen het papierwerk van mijn eerste kwartaalaangifte en de bestelling van de brouwer door. Als grumpy old man misschien wat te vlug door de teksten gescrolld. Met het ouder worden stel ik een onverbiddelijk ongeduld in me vast. Ik geef niet veel respijt aan een kunstenaar. Mijn oordeel is heel vlug klaar en waarschijnlijk totaal fout. Maar als ik ontroerd raak, als een kunstenaar me inpakt, dan hoort daar tegenwoordig een grote zakdoek bij. Men zegt mij dat ik daarmee het typische proces van een ouder wordende man doorloop.

Boem paukeslag! Ik ben zo jaloers op de tip van Jess De Gruyter over het gedicht van Rhea van der Vloet. 'Als Peter Holvoet-Hanssen gedichten à la Paul van Ostaijen schrijft, ga ik, Rhea van der Vloet, dat ook proberen'. Ene Charles Bukowski kon ook wel overweg met lange titels: the days run away like wild horses over the hills, het gedicht van Rhea geeft je zo'n vrolijk gevoel dat je er dankbaar van wordt. Bom, toet, bom, toet, teteritoet, tettertoe, het doet er niet toe.

In de veronderstelling dat een tweede tip op rij niet meetelt dan maar verder gezocht en zo ben ik bij de gedichten van Ulrike Burki gekomen. Omdat het nu toch zomer kies ik voor Van alle plaatsen in dit zomerhoofd. Ulrike heeft een stijl die me helemaal ligt. Ze zet eenvoudig te begrijpen beelden neer. Net zoals de heer Spinvis het met zijn muziek en teksten doet, lijkt ze die beelden aan elkaar te plakken, zodat een soort verhaal ontstaat. Automatisch ga je er zelf ontbrekende beelden bij zetten en zo wordt het gedicht ook een beetje je eigen creatie.

Nu niet memmen! Vlug gaan zwemmen."

Tip van de week: Pat van Beirs
5 juli 2017

Pat van Beirs schrijft jeugd- en volwassenenliteratuur en is actief als vertaler van succesvolle tekenfilms als Chicken run en Monsters Inc. Samen met Jean-Claude van Rijckeghem zette hij de Spijker-reeks op, die garant staat voor het betere avonturenverhaal, en schreef hij ook het scenario voor o.a. de film Aanrijding in Moscou. Pat sleepte verschillende prijzen en nominaties in de wacht, zoals de Thea Beckmanprijs, de Boekenleeuw, de Kleine Cervantes en de de prijs van de Kinder- en Jeugdjury Vlaanderen voor o.a. Jonkvrouw en Galgenmeid.  Eind dit jaar verschijnt Moordmonnik, de middeleeuwse kroniek van een monnik van de Sint-Baafsabdij in Gent.

Pat kiest deze week 'Gebeiteld verdriet op een doekje' door Elisa Driever als tip van de week.

"Dit denderende doordravertje geeft perfect de “mo(u)rning-after mood” weer die een mens heeft na een ontmoeting met iemand die ooit een "Gutmensch" was en nu verworden is tot een bittere kankeraar die er lol in heeft om zijn gal te spuwen; de enige manier waarop hij zich nog uiten kan. Elisa weet dit prachtig te verwoorden. Knal erop! De les hier is volgens mij: laat je nooit te veel verbouwereren op het moment zelf: ga in de tegenaanval met meerwerk als je het flagrant oneens bent met een oude kennis."

Tip van de week: Yentl Cooreman
28 juni 2017

Yentl Cooreman studeerde filosofie in Leuven. Schrijven was, is en blijft haar passie. De afgelopen jaren stond ze op verschillende podia zoals Kunstenfestival Watou en M-idzomerfestival. Onlangs was ze jurylid van de Poëzieprijs vtbKultuur Holsbeek. Op 1 juli kun je haar, samen met o.m. Lotte Dodion, Ulrike Burki en Mustafa Kör, aan het werk zien tijdens Poëzie in de Pastorie in Sint-Pieters-Rode.

Yentl Cooreman kiest 'Windel' van Ingrid Strobbe als tip van de week.

"Het belang van suggestie mag niet worden onderschat in poëzie. Ingrid toont in haar gedicht 'Windel' dat ze een goed beeld heeft van wat verteld moet worden, en wat een mysterie mag blijven. Wat ik sterk vind aan dit gedicht, is dat er gespeeld wordt met een bepaald thema dat even lijkt te worden losgelaten, om ten slotte weer achteloos te worden aangeraakt.

Vooral de vierde alinea overtuigt. Er schijnt een grote tegenstelling te zijn tussen de woorden die Ingrid gebruikt (suikerspin, ballon) en de boodschap die ze lijkt te willen overbrengen. Ik kan er niet helemaal mijn vinger op leggen, maar dat stukje beklijft. En het is net dat wat me aansprak in 'Windel', dat ongrijpbare, dat wat net niet helemaal duidelijk is. Laat dat nu volgens mij een kenmerk zijn van goede poëzie: een raaklijn aan de taal. Benaderen, maar net niet vatten."

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home