Alle nieuwsberichten

Terug naar de homepage

Tip van de week: VLUCHTPUNT van Wim Vandeleene
11 september 2019

Tom Driesen is dichter/performer. Hij bracht in 2017 de bundel “vaderhanden” uit. Hij stond in de finale van het BK poetryslam en stootte onlangs voor de tweede keer op rij door naar de halve finale van het Nederlands Kampioenschap Poetry Slam (NK).


Daarnaast schrijft en speelt hij in het project 'Wordwaar'; een mengeling tussen battlerap en theater. Hij is voorzitter van Collectief Dichterbij en was stadsdichter van Turnhout. Op vrijdag 13 september treedt hij samen met andere slammers op in het Kerkschip tijdens het festival Part of Antwerp. Wees welkom! 


Tom Driesen tipt deze week 'Vluchtpunt' van Wim Vandeleene

" Ik had deze week de eer om een selectie te mogen maken op Azertyfactor. Wat me onmiddellijk opviel, is dat er veel zeer goedgeschreven proza en poëzie te lezen is. Er één topper uithalen viel me dan ook zeer moeilijk.  

Ik kies uiteindelijk voor 'Vluchtpunt' van Wim Vandeleene. Dat trof me toch wel in het bijzonder. Ik kan niet ontkennen dat ik als slechtziende meteen werd aangesproken door het onderwerp. Het is een zeer visueel gedicht dat meteen een beeld oproept en dat beeld meeneemt tot het einde van het gedicht. Het is zeer zorgvuldig opgebouwd en het bevat een aantal oneliners in de middelste strofe die aankomen. Het besluit is op een grijze septemberdag zeer herkenbaar.  We zouden allemaal wel eens graag terugkijken naar de mensen die we waren. 

Ik kan me zo voorstellen dat Wim aan een spoor stond en dat het gedicht hem als een aha-erlebnis te binnen viel. Het gedicht viel in elk geval ook in mijn leven als een puzzelstukje op zijn plaats."

Tip van de week: ‘Stilleven’ van Roger Martin
4 september 2019

Karolien Joossens is schrijfverslaafd. Voor haar debuutroman ‘De Tragedie van Swerthout-Wittebeek’ interviewde ze tal van (nabestaanden van) getuigen van het oorlogsdrama van Meensel-Kiezegem.
In haar Schrijf Kaffees en tijdens Schrijf Wandelingen in en rond Leuven helpt ze aspirant auteurs en ervaren schrijvers inspiratie en schrijfgoesting ontdekken.

 

 

Karolien Joossens tipt deze week ‘Stilleven’ van Roger Martin.

“Met haar 'Stilleven' wil de naamloze ‘Ze’ die al vijf jaar zonder verblijfsvergunning in Europa overleeft op Nieuwjaar een overgangsritueel bewerkstelligen. Met het tableau schetst ze enerzijds de kleurloosheid en saaiheid van België en haar inwoners: vervangt ze zoetgeurende hyacinten door geurloze veldbloemen, goudrood saffraan door grauwgrijze zonnebloempitten, en pittige lookbollen door overrijpe peren. Anderzijds geeft ze te kennen dat ze het nog niet opgeeft: pikante pepers en ruwe puimstenen symboliseren haar strijdvaardige voornemens voor het komende jaar. Haar ziel is verhard, maar nog lang niet dood. Met laurier geeft ze aan dat ze, ondanks het nog ontbrekende stuk papier – de vergunning – hier al ís. Geraakt. 

Ik hou van teksten die met veel zintuigen werken. Ik hou van rituelen, overgangspassages: ze zijn belangrijk, ze betekenen veel. Ze zijn tanend en schaars. Dat deze korte schets, dit stilleven, al diegenen die vechten voor een mooie toekomst een stille steun mag bieden. Opdat we samen de toekomst kleurrijker en heerlijk geurend, en vol pit kunnen maken. Opdat we iedereen bij naam zullen leren kennen, elkaar identiteit zullen verlenen – als mens." 

Verhaal gezocht voor Groot Dictee
3 september 2019

Wil je dat jouw verhaal wordt voorgelezen in meer dan 80 bibliotheken gespreid over heel Vlaanderen?
En vervolgens ook nog eens verschijnt in de voorjaarseditie van SCHRIJF? 

Doe dan mee aan deze schrijfkans. Laat je inspireren door de schrijfopdracht en stuur je meeslepende verhaal uiterlijk 5 september in. 

Het beste verhaal wordt voorgelezen tijdens het Het Groot Dictee Heruitgevonden op 6 december. Veel succes!

Tip van de week: 'Intentieverklaring' door nEMO
28 augustus 2019

Vincent Van Meenen is auteur van de romans, 'Tuin' en 'Licht en geluid', een geïllustreerde dichtbundel, 'Pluimgewicht' en tal van verhalen. Op 12 september komt 'We houden zo van Anthi' uit, een non-fictie memoir over liefde tijdens de Griekse crisis. Hij won in 2012 de finale van Write Now! en kreeg in 2018 de Maarten Inghelsprijs. Op dit moment doctoreert hij in surrealistische creatiemethoden aan de Universiteit Antwerpen (ARIA). Daarnaast is hij docent aan de AARS (Antwerp Artist Run School). 

Vincent Van Meenen tipt deze week 'intentieverklaring' van nEMO

"Deze tekst houdt het midden tussen een literair experiment en een manifest. De vorm domineert en als lezer moet je een beetje je best doen om te begrijpen wat hier nu eigenlijk de bedoeling is. De tekst reflecteert over de band tussen werkelijkheid en schrijven. Aan het woord is de 'bondtegenleestekensenhoofdletters', die van mening is dat er een hiaat bestaat tussen hoe mensen praten, leven, taal gebruiken, en hoe dat gepraat, geleef en taalgebruik wordt weergegeven in literatuur. Om dat hiaat in te vullen, heeft de bond een bijzondere oplossing bedacht. 

nEMO verwijst naar de literaire kritiek en naar klassiekers uit de wereldliteratuur en net die verwijzingen tillen deze tekst op. In plaats van een persoon is hier een louter tekstuele instantie aan het woord, wat ervoor zorgt dat dit verhaal meer is dan een experimentele leuke vondst. 

Door de bijzondere vorm word ik er als lezer de hele tijd aan herinnerd dat een tekst in de eerste plaats een voorwerp is dat bestaat uit lettertekens. De tekst zelf is het onderwerp. Hier wordt nagedacht over wat literatuur is en kan zijn, en dat waardeer ik zeer." 

Wim Vercauteren wint Liefde voor Lyriek
25 augustus 2019

Op het gezellige Lalapop maakten we op zondag 25 augustus de winnaar van Liefde voor Lyriek 2019 bekend. Wim Vercauteren wint de gouden medaille voor zijn tekst 'Wat zal ik voor je zijn?' Iris Penning, winnaar van de Nekka-wedstrijd 2019, gaat met de tekst van Wim aan de slag en brengt het nieuw lied op de Boekenbeurs 2019.

Mario Bergen en Luk Swerts krijgen van vakjuryleden Esmée Bos, Niels Boutsen (aka Stoomboot) en BERLAEN een eervolle vermelding. Ontdek het juryverslag en de teksten.  

Tip van de week: Geheime kamers van Wim Vandeleene
21 augustus 2019

buchbar is een boekenwinkel in Antwerpen Zuid waar je koffie kan drinken. Ze verkopen alleen titels die de eigenaars zelf hebben gelezen én die ze goed vonden. Mocht hun literaire smaak je niet kunnen overtuigen, dan is er taart. Zeker een bezoekje waard! 

 

Annelies en Niels van buchbar tippen deze week 'Geheime kamers' van Wim Vandeleene

"Je kan zoveel plannen als je wil, maar uiteindelijk val je ten prooi aan krachten waar je niets aan kan veranderen. Het personage uit 'Geheime kamers' heeft net iets te veel meegemaakt. Hij of zij besloot alles zo minutieus te plannen om nooit meer voor voldongen feiten te worden geplaatst. Daarin schuilt de herkenbaarheid en de tristesse.

Wij werden helemaal overtuigd door de zin 'Mijn recept voor geluk is een lang cryptogram'. Het is zo een zin die alles zegt, zonder teveel prijs te geven. Wat een mooie beschrijving van een half kapot hoofd."

Tip van de week: Het is Robert Anker-Mechelen van Dries Verhaegen
10 juli 2019

Dichter Xavier Roelens was met zijn laatste bundel Onze kinderjaren genomineerd voor de eerste editie van De Grote Poëzieprijs. Hij zet zich daarnaast in als coördinator van Folio voor de literaire, culturele en erfgoedtijdschriften. 

Xavier Roelens tipt deze week 'Het is Robert Anker-Mechelen' van Dries Verhaegen

 

"De tekst heeft helemaal beneden twee labels meegekregen: poëzie en autobiografisch schrijven. Voor mij is hij eerst poëzie, omdat de taal buiten de pas loopt, wat prachtige zinnen oplevert als: 'Meer hebben we niet in deze vondst. Dus verzinnen maar.' Of (en hoor er het kinderrijmpje in:) 'Ik zie wat taal niet ziet en ben het alweer vergeten.' Maar waar we ons vaak naar dichters keren omdat die erin slagen om het onvatbare voor even te vatten, slaagt deze schrijver er niet in om zijn tekst af te sluiten. En die onafgerondheid, dat tonen van een fragmentje leven zonder meer, maakt hem dan weer eerder de autobiografie van een lezer. En net daardoor zoveel echter dan mooi afgeronde gedichtjes.

Beschouw die openheid als een geschenk,
want 'Lezen is a) ontdekken b) verwekken c) leuk / want ik woon te Mechelen'."

Tip van de week: Beloftevol blauw van Hilde Christens
3 juli 2019

Hilde Keteleer is auteur, literair vertaler uit het Duits en het Frans en poëziedocent aan SchrijversAcademie. Ze was tot begin 2012 bestuurslid van PEN Vlaanderen. Bij de Wereldbibliotheek publiceerde ze de dichtbundels 'Al wat winter is en waar' (2001) en 'Deuren' (2004). 


Bij Le Fram verscheen de tweetalige bundel 'Twee vrouwen van twee kanten/Entre-deux' samen met haar collega Caroline Lamarche (2003) en bij uitgeverij Vrijdag de romans 'Puinvrouw in Berlijn' (longlist Gouden Uil 2010) en 'Omheind' (2014).
Ze begeleidt woestijnreizen in Egypte.

Hilde Keteleer tipt 'Beloftevol blauw' door Hilde Christens

"Eerlijk: ik was ook getriggerd door de foto. Maar toen kwam de tekst. Het beeld van de blauwe schooluniformen gekoppeld aan een beloftevolle toekomst, met die associaties van koningsblauw en Yves Klein, dat vind ik echt sterk. Ik heb zelf ooit een reisboek geschreven over de ontwikkelingsprojecten van de Vlaamse Gemeenschap in Mozambique, waarvan de titel luidde’ De brug van dromen’. Het trof me dat je zelf ook die kracht in Afrika (Ghana, veronderstel ik?) had onderkend: de kracht van dromen, iets waar wij in het verstarde Europa nauwelijks nog aan toekomen, bezig als we zijn met angst om verlies.

En dan, pal op dat beloftevolle, de leegte van de school. Zelf zou ik het zinnetje ‘Jullie meterslang uitgestalde uniformen konden ons enkel jullie stemmetjes en spel doen vermoeden’ schrappen, want dat heb je in feite al gezegd. Het doet de sterkte van het ‘niet’ in de voorgaande zinnen wat teniet.

Een mooie zin vond ik voorts: ‘Argwaan had je doen bevriezen op je weg naar buiten.’ De laatste zin zou volgens mij nog krachtiger kunnen: ‘Je blijft voor altijd onbewogen.’

Mooi, hoe je de wereld ver buiten je confronteert met je binnenwereld!"

Tip van de week: Bio logischer wijs van Heidi Schoefs
26 juni 2019

Joey Brown is auteur en schrijf- en bewustzijnscoach. Centraal in haar werk staan stilte, zingeving en bewustwording. Haar focus ligt daarbij op het transformerende proces dat schrijven in beweging zet. Ze staat bekend om haar schrijfmeditaties, haar zelf ontwikkelde methode van zelfreflectie. Onlangs verscheen 'Schrijven naar Bewustzijn, Ontdek je ware verhaal' bij Altamira/Gottmer Uitgeversgroep, waarin ze je meeneemt op een schrijfreis naar je ware zelf.

Omdat ze graag de diepte in werkt, organiseert ze voornamelijk meerdaagse schrijf- en stilteretraites in België en op het Griekse eiland Ikaria, waar ze sinds enkele jaren woont.

Joey Brown tipt deze week Bio logischer wijs van Heidi Schoefs.

"‘Gisteren heb ik mijn biografie gewist’ las ik als eerste zin en ik werd meteen nieuwsgierig. Hoezo en waarom? De auteur neemt dit drastische besluit ‘na een lange worsteling om oud leed in een zinvol verhaal te gieten’. De biografie an sich is helemaal niet belangrijk voor mij, ontdekt ze. Toch niet als opsomming van pijnlijke gebeurtenissen, trauma’s en verdriet. Dat is niet wat ze te delen heeft. Alles is geweest en voorbij. En nu is het genoeg geweest, het leed heeft genoeg aandacht gekregen. Tijd om een punt te zetten, en de aandacht te verleggen. En met dat ene punt, brengt ze een heel nieuw verhaal in beweging. Alsof ze plots wakker wordt in haar oude verhaal, haar blik verlegt van donker naar licht en verbaasd met de ogen knippert: eindelijk ziet ze haar hele zelf, die bestaat uit donker én licht, en ze voelt zich o zo bevrijd! Wat ze nog verlangt te delen zijn de lessen die ze leerde, en hoe dit alles haar als mens heeft verrijkt: ‘Littekens blijven gevoelig. Soms pijnlijk. Maar het is oké, ik heb er vrede mee. Ze hebben me op het boeiende pad naar mezelf gezet.’

Wat overblijft na haar worsteling is een korte, krachtige en zuivere boodschap, die helemaal met haar essentie stroomt: een boodschap van liefde en vergeving. En wie weet? Straks stroomt die boodschap mogelijk naar een heel ander boek? Of naar een workshop, een nieuw recept, een tekening of een lezing? In wezen maakt de vorm niet uit, zolang de liefde en de boodschap die ze te delen heeft maar in beweging blijft. En het mooie is: precies het schrijven aan haar levensverhaal gaf haar helderheid, bracht haar bij deze boodschap. Haar hele leven wordt daarmee één groot verhalenboek waarmee ze die ene boodschap kan illustreren. In dit besef zit de hele transformatie. Eigenlijk is ze er met deze korte tekst een eerste keer in geslaagd om oud leed in een zinvol verhaal te gieten. Is dat niet prachtig? Dank voor je krachtige boodschap, Heidi. Meer van die besluiten!"

Foto: Klaartje Hallet

Tip van de week: Catalogus van het treinverkeer van Sandrotsjka
19 juni 2019

Astrid Haerens is auteur van proza en poëzie. Ze debuteerde met de roman 'Stadspanters' bij Uitgeverij Polis. Momenteel trekt ze de Westhoek door voor het poëzieproject 'Iedereen Dichter'. Daarnaast werkt ze als docent Schrijven in Brussel.  


Astrid Haerens tipt ‘Catalogus van het treinverkeer’ van Sandrotsjka

‘Catalogus van het treinverkeer’ is een gedicht dat vanaf de eerste regel triggert: ‘je zit moederziel alleen in een trein’.

De tekst is opgebouwd aan de hand van zorgvuldige beschrijvingen (‘het catalogiseren’) van treinen. Tussen de regels door zindert een verzameling aan gebeurtenissen en mensenlevens. Deze worden slechts vederlicht aangestipt. De auteur laat genoeg zuurstof voor de verbeelding van de lezer. 
 
Het gedicht valt vooral op door de scherpe, heldere beelden. Zwaar en licht wisselen elkaar goed af. ‘Plak al die gezichten naast elkaar / aanschouw een collage der wanhoop’.  Wat verder: ‘dit is bedrog! De film speelt af in loop / je zal nergens aankomen’. De auteur gebruikt een frisse, originele taal (‘kantinepraatjes / bieren op terrasjes koopjes / olifanten luchtbedden aardbeienijsjes’) die vaart brengt in het geheel en die een groot schrijfplezier doet vermoeden. Enig minpuntje vind ik het einde: het laatste woord zou ik schrappen of vervangen, het is me iets te letterlijk een ‘slot’.  

Het gedicht geeft me een verlangen naar reizen, naar het anonieme, naar het kortstondige kruisen van levens. Ja, het geeft me zelfs goesting “van de wereld af te rijden of in ondiepe watervlakken te stranden”.  Ik zal er aan denken, de volgende keer dat ik een trein opstap.

Foto: Leonardo van Dijl

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home