Alle nieuwsberichten

Terug naar de homepage

Tip van de week: 'Bots' van Ruth Van de steene
13 juni 2018

Luk Van Haute is literair vertaler Japans-Nederlands. Zijn recentste vertaling is De moord op Commendatore van Haruki Murakami. Hij is ook auteur van tal van artikelen over de Japanse cultuur en samenleving voor diverse kranten en tijdschriften. Momenteel werkt hij voor Uitgeverij Lannoo aan een non-fictie boek over Japan, gebaseerd op ruim dertig jaar ervaringen, belevenissen en ontmoetingen. Op 21 juni geeft hij in Mechelen een lezing over Murakami.

Hij kiest voor ‘Bots’ van Ruth Van de steene.

Al lang heb ik een voorliefde voor heel korte verhalen. Ik was dan ook benieuwd naar de categorie ‘six word story’. In mijn bloemlezing Liefdesdood in Kamara en andere Japanse verhalen nam ik een paar ‘handpalmverhalen’ van Yasunari Kawabata op, zo kort dat je ze op de palm van je hand kunt schrijven. Kawabata beschouwde ze niet louter als vingeroefeningen voor het echte, langere werk maar als een volwaardig genre, dat hij zijn hele leven bleef beoefenen. Nu, bij Kawabata’s verhalen heb je soms nog kleine lettertjes (of grote handen) nodig om ze daadwerkelijk op een palm te krijgen. Nog korter zijn echter De vertellingen van duizend-en-een-seconde van Taruho Inagaki, absurde, macho-achtige verhaaltjes over ruzies en vechtpartijen met hemellichamen. Het bekendste voorbeeld van beknopte Japanse literatuur is natuurlijk de haiku. Maar waar het opzet van een haiku een emotionele momentopname is (een beeld in de natuur, gebonden aan een seizoen, evoceert de emotie), dient een Six Word Story een heel verhaal op te roepen. De grens is dun, maar het mag niet zomaar een woordspeling zijn, en ook geen pure poëzie. Ideaal stel je je er meteen personages van vlees en bloed bij voor, met een voorgeschiedenis en een toekomst. Hemingways ‘For sale: baby shoes, never worn’, de oer-Six Word Story, blijft op dat vlak een uitstekend voorbeeld.

Deze ultrakorte verhalen vormen dus een grote uitdaging. Het is duidelijk niet de drukst beoefende literatuurvorm op deze site. Ik wil hier dan ook graag het genre in zijn geheel aanbevelen, maar laat ik er toch maar ‘Bots’ van Ruth Van de steene uitpikken. Ruth heeft op de site ook bijdragen in de categorie poëzie en de zes woorden van ‘Bots’ neigen daar weliswaar naar, maar ik vind ze toch beter op hun plaats hier bij de ‘story’. Ik zie (maar ziet u zelf gerust wat anders) iemand die een partner zoekt, maar geen onenightstand. Ze (of hij natuurlijk) weet uit ervaring dat het er in de liefde niet altijd zonder slag of stoot aan toegaat, ze heeft bij eerdere botsingen al wat blutsen opgelopen. Maar ze wil het er alsnog op wagen. Onstuimigheid mag. Ze neemt de bluts met de buil. En de toekomst? Moge ze op die blijvende liefde botsen en nog lang en (vooral) gelukkig leven.

Tip van de week: 'Stalkster' door het stille meisje
6 juni 2018

Sharah Pleumeekers is schrijver, schrijfdocent, redactielid van G. – het vernieuwde Gierik & NVT – en zorgt voor tekst, verhaal en spel in haar podiumgroep  d r i f t. Verder kun je haar ook inschakelen voor copywriting, editing, schrijfcoaching, workshops creatieve of dramatische expressie en zelfs zingevingbegeleiding. Ze lacht graag en hard, met de kleine en grote dingen: ‘Het leven is hopeloos, maar niet zó ernstig.’

Zij kiest ‘STALKSTER’ door ‘door het stille meisje’ als tip van de week.

‘Deze tekst is vanuit een sterke drijfveer geschreven, daarom vind ik hem zo goed. Misschien maar logisch ook, omwille van het thema. Ook net dat thema vind ik verrassend, verfrissend, taboe-doorbrekend. Wie geeft er zijn gekke obsessies graag openlijk toe? Zelfs deze schrijfster verschuilt zich achter haar (anonieme) pseudoniem. 

Schrijven doe je best vanuit een passie, een drive, een niet te stoppen woordenstroom, gestuurd door je emotie, gekanaliseerd door je ratio. Deze schrijfster begrijpt duidelijk de kunst om haar emotionele overdrive te kanaliseren in heldere zinnen. Soms zeg ik tegen mijn cursisten, vooral tegen hen die een te sterk ontwikkelde linker hersenhelft hebben en zichzelf te veel corrigeren: ‘Schrijf wat er op je lever ligt, over waar je ’s avonds niet van kan slapen, over dat wat je moét opschrijven of je zou er anders gek van worden.’ In dit opzet zou ons stille meisje helemaal geslaagd zijn. 

In deze tijd van sociale media en netwerken, is haar gevoel nog eens niet zo ver gezocht, het is zelfs zo dichtbij, dat het angstwekkend zou kunnen zijn. Velen zijn zomaar aan te spreken via Facebook. Klik. Een glimlach, alleen voor jou, voor in je portefeuille. Gelukkig is alle angst ook goed te relativeren en mag dit stille meisje wel onder haar pseudoniem uitkomen. Ze doet dat immers heel goed! Laat ons alle taboes op tafel leggen, ze eens goed bekijken, heel erg uitvergroten en er eens heel hard mee lachen, ze vooral niet te ernstig nemen.’

Foto (c) Jo Haegeman Fotografie 

Tip van de week: 'Donor' van Sascha Beernaert
30 mei 2018

Hilde Vandermeeren studeerde psychologie. Ze publiceerde ruim 45 kinder- en jeugdboeken waarvan vele werden bekroond. Sinds 2013 schrijft ze psychologische thrillers voor volwassenen. Voor haar vijfde thriller Schemerzone won ze de Hercule Poirotprijs 2017, de prijs voor de beste Vlaamse misdaadroman. Hilde Vandermeeren geeft op de Schrijfdag van 11 tot 13u de lezing ‘Thrillers schrijven’: met schrijftips voor beginners en gevorderden. Koop je ticket op schrijfdag.be!

Zij kiest 'Donor' van Sascha Beernaert als tip van de week.

"De eerste tekst die mijn aandacht trok, was het gedicht 'Donor', geschreven door Sascha Beernaert. Ik vind het sterk: met weinig woorden wordt er een hele wereld opgeroepen. Ik zal het gedicht niet analyseren en vind vooral dat de mensen het zelf moeten lezen (zelfs meer dan één keer) om aan te voelen waarover het gaat. Bij de rubriek Proza viel me een tweede tekst op: 'Bob Dylan wint de Nobelprijs Literatuur en Proza'. Het begin is origineel en grappig, misschien kon het einde iets sterker, maar opnieuw het vermelden waard. Pas daarna zag ik dat de auteur dezelfde persoon was als bij 'Donor': Sascha Beernaert. Vervolgens ben ik specifiek op zoek gegaan naar nog een tekst van deze auteur en ik las 'Het kerstdiner'. Dat is geschreven vanuit het standpunt van een kind, met humor en ontroering. Schrijven vanuit de leefwereld van kinderen is niet te onderschatten: er is veel inlevingsvermogen voor nodig om de juiste toon vast te krijgen. Maar ook hier is de auteur in geslaagd. Samengevat: ik ben aangenaam verrast door het gevarieerde, literaire menu dat deze auteur ons voorschotelt en geef hem als tip: vooral blijven schrijven, Sacha!"

 

Foto (c) Florian Van Eenoo 

 

Tip van de week: 'Oma' door Julia Dobber
23 mei 2018

Barbara Van den Eynde is schrijfdocent. Ze geeft o.a. les in het Basisjaar Literair Schrijven van Creatief Schrijven vzw. Op de Schrijfdag op 2 juni in Gent begeleidt ze de workshop 'Volledig content'; een schrijfontmoeting tussen mensen met en zonder beperking.

Zij kiest ‘Oma’ door Julia Dobber als tip van de week.

"Heerlijk hoe op een no-nonsense stijl met weinig woorden personages worden neergezet, niet door hun karaktertrekken weer te geven maar door net dat te tonen wat er niet is en wat een lezer wel verwacht. Dit resulteert in een bevreemdende, maar ook sterke schets van hoe beiden denken en zich verhouden tot elkaar. Zeker niet koud, integendeel, maar op een eerder onuitgesproken manier. Hier spreekt niet enkel de stem van de personages, maar ook de stijl van de schrijver, die op een subtiele manier gelijk loopt.

Het is een tekst die je verdwaasd achterlaat en waarvan je je afvraagt wat je net hebt gelezen. Maar die uitnodigt tot herlezen. En telkens vul je de regels anders in. Het is als poëzie, het groeit, rijpt, wordt voller met de minuut!

(Wel opletten met de taalspelletjes, ééntje is leuk, de tweede is ok, de derde wordt vervelend, zeker als het op minder dan één bladzijde is.)"

Krijg feedback op je tekst of pitch je tekst bij een literair tijdschrift
22 mei 2018

Op 2 juni palmt Creatief Schrijven vzw De Krook en Vooruit in voor de Schrijfdag. Een hele dag in het teken van schrijven: Herman Brusselmans verklapt het geheim over zijn 35-jarige carrière, Hannelore Bedert geeft je duizend-en-één tips over songwriting en David J. Peterson neemt je mee in het proces van taalcreatie. Er bestaat geen betere kandidaat, want Peterson is de man achter de fantasietalen van Game of Thrones. Ook Tom LanoyeChristophe Vekeman en Fatinha Ramos zijn van de partij.

Ben jij op zoek naar feedback op je teksten of wil je je teksten pitchen bij een literair tijdschrift? Schrijf je dan vandaag nog in voor onze Schrijfdag en bespreek je teksten met een ervaren auteur of vakspecialist tijdens het Literair Spreekuur. Toch liever pitchen? Geen probleem: o.m. Kluger Hans, Deus Ex Machina en G. kijken reikhalzend uit naar jouw werk. Waag je kans bij een tijdschrift en wie weet pikt een uitgever je wel op! Schrijf je in op schrijfdag.be.

Succes en graag tot dan!

Tip van de week: 'De verdwenen kustlijn' van Felix Sandon
16 mei 2018

Stefan Boonen is kinderboekenschrijver. Hij schrijft zowel prentenboeken, graphic novels als romans voor jonge lezers. Zijn werk wordt vaak vertaald. Daarnaast geeft hij (af en toe) een schrijfcursus en werkt hij mee aan allerlei theaterprojecten rond zijn boeken. Op de Schrijfdag zetelt hij in de infosessie over de synergie tussen schrijver en illustrator. 

Hij kiest 'De verdwenen kustlijn' van Felix Sandon als tip van de week.

"Een (erg kort) verhaal dat lijkt op een flaptekst. Een goede flaptekst, dat wel. Je wil als lezer meer weten, snel het boek openslaan en enkele uren verdwijnen in een verhaal. Er valt immers veel te vertellen, te onthullen. Een tuin, begraven verbeelding, en hoe zit het met die zandbak en dat schip? Bij wie horen de gravende handen? Vragen zonder antwoord. 

Het verhaal eindigt immers al voor het begonnen is. Dus hoop ik dat dit een aanzet was, een teaser. Welke geheimen komen er nog meer bovendrijven? Zodoende. Kom op, Felix, maak hier een lang verhaal van."

 

Tip van de week: Kapsel’ van Roel Nijleend
9 mei 2018

Sanne Huysmans is schrijver en columnist. Ze studeerde politieke wetenschappen en later filosofie, opleidingen die haar natuurlijke belangstelling voor de gemeenschap en de gemeenschappelijkheid voedden. Haar debuutroman Rafelen (Houtekiet, 2017) werd genomineerd voor de Cutting Edge Awards en de Hypatia-prijs en bekroond met de publieksprijs van de Confituur Boekhandels. Sanne zetelt op de Schrijfdag in de infosessie 'Brieven aan een jonge schrijver'. 

Sanne kiest de tekst 'Kapsel' van Roel Nijleend als tip van de week.

"Een bijzondere kracht van proza bestaat erin stil te staan bij banaliteiten: naar iets kleins kijken dat je al zo vaak hebt gezien en het een wending geven zodat het transformeert. Dat is wat Roel Nijleend doet in deze tekst. Hij raakt al snel in een verzeild in een taalspel, toevallig ook een van mijn favoriete bezigheden. Hij neemt het woord ‘kapsel’ en laat het tollen, spelenderwijs en pretentieloos. De tekst heeft bovendien een inhoudelijke meerwaarde. Hij doet eer aan het prutsen en sukkelen van de mens, aan de vreugde van huishoudelijke anarchie en aan de charme van de ‘mislopelijkheid’ der dingen, zoals Hugo Matthysen het eens formuleerde."

Stel al je vragen over songwriting aan Hannelore Bedert
9 mei 2018

Deze zaterdag komt Hannelore Bedert naar het radioprogramma Poolijs om te praten over songwriting als voorproefje op haar workshop 'Songwriting' op de Schrijfdag. Heb jij prangende vragen over songwriting? Stuur ze naar hallo@poolijs.be en Hannelore beantwoordt ze allemaal. Succes en luisteren maar!

Tip van de week: 'Deelnemen' van Marijke Scholten
2 mei 2018

Diane Broeckhoven heeft een oeuvre van bijna veertig boeken bij elkaar geschreven. Vanaf de eeuwwisseling legt ze zich toe op romans voor volwassenen. Ze zette zichzelf op de wereldkaart met De Buitenkant van Meneer Jules een klassieker die inmiddels in 16 talen vertaald is. Met Wat voorafging, een aangrijpend moeder-dochterboek, doorbrak ze veel taboes. Diane begeleidt op zaterdag 12 mei een schrijfworkshop in het Lijsternest, het huis van wijlen Stijn Streuvels. 

"Mijn keuze is gevallen op Deelnemen van Marijke Scholten, die met haar niet zo korte kortverhaal voor een duidelijke vorm kiest die eruit springt tussen proza van één zin lang, soms wat rommelige verzen en licht chaotische schrijfsels. Het getuigt van durf dat iemand zich niet laat verleiden tot experimenteren of tot effectbejag door ingewikkelde schrijfconstructies.

Bij Deelnemen weet de lezer vanaf de eerste zin, die niet zo spectaculair maar wel heel duidelijk is, wie de hoofdpersoon is en waar hij voor staat. In de korte hoofdstukken die volgen, leven we mee met het geworstel van Karel Couzijn (52): hij verdient de kost als vrachtwagenchauffeur en zorgt daarnaast voor zijn dementerende en vaak agressieve vader die de weg en zichzelf langzaamaan verliest. Die zorg vraagt veel van Karel, te veel, en dat brengt hem in moeilijke papieren. Uiteindelijk zelfs in de gevangenis, waar het soms wat voorspelbare verhaal toch nog tot een verrassend open einde leidt. Hoe tragisch de geschiedenis van vader en zoon ook is, hij is 'rechtdoor' en zonder enige franje genoteerd. Die nuchterheid verraadt - naast woorden als boerenkool, galbak en veel nounou- een Nederlandse pen. We hebben hier te maken met iemand die zich durft te profileren, die ongeacht modes of hypes een persoonlijke en klassieke stijl hanteert. Juist dat schrijven vanuit een eigen identiteit zorgt voor de ware x-factor in dit aardse en herkenbare verhaal."       

Tip van de week: 'Spelen' van Felix Sandon
25 april 2018

Yelena Schmitz is redacteur van het literair tijdschrift ZINK. Op dit moment studeert ze Woordkunst aan het Koninklijk Conservatorium van Antwerpen. Vorig jaar won ze de Nieuwe Types Prijs voor beste afstudeerwerk van een Nederlandstalige schrijfopleiding. Ook won ze de Korte Golf Radioprijs 2017. ZINK is een groep jonge schrijvers met een eigen tijdschrift en steeds op zoek naar manieren om de letteren ook buiten het papier te doen leven. Op 5 mei lanceren ze in het kader van het Letterenhuisfestival hun nieuwe nummer: ZINK 04 – De jeugd.

Yelena koos voor de tekst 'Spelen' van Felix Sandon als tip van de week.

"Het is aangenaam om een hele wereld voorgeschoteld te krijgen in zo’n kort kortverhaal. De schrijver valt met zijn beginzin meteen met de deur in huis. Geen aanloopjes of opzetten, je bent meteen ‘daar’. Met een minimum aan woorden weet Felix Sandon een universum te scheppen dat zich voor de ogen van de lezer ontvouwt. Van de velden, de huizen en de tuintjes, tot de sfeer die in de auto hangt.

Verder slaagt hij erin om ogenschijnlijk eenvoudige, maar treffende beelden te laten zien. Dat het kind met zijn neus net boven de onderrand van het raampje komt, bijvoorbeeld. Er hoeft niets uitgelegd te worden, de taal spreekt voor zich.

Het enige woord waar ik aan blijf hangen is ‘vader’. Het zorgt voor spanning, maar creeërt ook een zekere afstand. Noemt het kind zijn vader ‘vader’? Kiest de schrijver bewust voor dit woord? Wat gebeurt er als ‘vader’ zou veranderen in ‘papa’, in ‘pa’ of in bijvoorbeeld ‘Bert’? Kies het woord dat het beste bij jouw standpunt past.

Vaak worden dit soort stukjes ‘flitsverhalen’ of ‘handpalmverhalen’ genoemd – iets dat ik ongelooflijk vind: een compact verhaal dat zich laat neerschrijven op een handpalm. Toch vind ik dat er genoeg stof is om verder te schrijven. Je zou deze tekst kunnen vergelijken met een trailer of een preview voor een langspeelfilm. Ik ben erg benieuwd wat de schrijver zou doen, moest hij kiezen hieraan verder te werken. Welke weg gaat hij uit? Is dit de beginscène van een groter geheel? Mijn tip is om door te schrijven zoals hij deed, met concrete taal, filmische beelden en in dezelfde broeierige atmosfeer."

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home