Alle nieuwsberichten

Terug naar de homepage

Tip van de week: Aag Vernelen
21 juni 2017

Aag Vernelen is schrijfster en schrijfcoach. Ze woont in Spanje en houdt van eerlijkheid, stilte, berglandschappen, zwemmen in ‘haar’ rivier en van mensen met moed en een open hart. Op haar paradijselijke plek, tussen berg en rivier schrijft Aag en organiseert ze schrijfretraites en -verblijven.

Zij kiest 'Ja' van Ruth Van de steene als tip van de week.

‘Ik las dit ultrakorte gedicht en was meteen verkocht. Ik werd er instant blij van, een glimlach van herkenning borrelde in me op. Ik hou van het ritme, waarbij je lijf vanzelf in cirkels gaat bewegen, en van de herhaling van klanken ‘zie je en’ - ‘knieën’, ‘knieën knikken’. En dan de onverwachte pointe die je heel even uit evenwicht brengt, een kortstondige kortsluiting in je hersenen veroorzaakt (het ‘Hé!’-effect). Ruth geeft mooi de dubbele lading van angst en verlangen weer, het herkenbare gevoel van het lichaam dat het overneemt. Ik hou van de schijnbare eenvoud van dit gedicht, dat ook een deel zou kunnen zijn van een langer gedicht. Maar kiezen om het hierbij te laten, vraagt durf: een kort gedicht is niet zo makkelijk als het lijkt, het moet strak en af zijn. Anders wordt het flauwe kost en krijg je een spreuk die eerder thuishoort op een bierviltje. Ik heb geneusd tussen de andere gedichten van Ruth en typisch aan haar werk is die eenvoud, de onverwachte wending, die nét iets andere blik, als van een jong kind, met humor en lichtheid, waarvan de haartjes op je armen gaan rechtstaan. Woorden met effect!

Niet al haar gedichten zijn even strak, maar je ziet haar een evolutie doormaken, een groei als poëet. Ga zo door, Ruth. Schrijf, oefen, durf, leer. Ik lees je graag!’

Tip van de week: Roderik Six
14 juni 2017

Roderik Six is literair recensent bij Knack. Zijn debuutroman Vloed werd bekroond met De Bronzen Uil en voor zijn recentste roman Val mocht hij de West-Vlaamse Prijs voor de Letteren in ontvangst nemen. 

Hij kiest 'Horzel' van Joris Doerack als tip van de week.

"Het belang van openingszinnen kan niet genoeg benadrukt worden. Ben je een aspirantschrijver, ga dan eens in een boekhandel langs en observeer er de snuisterende klanten. Boeken die hen mogelijkerwijze boeien, worden afgerekend op de eerste pagina - een prikkelende openingszin is van vitaal belang. Horzel van Joris Doerack heeft zo'n opener die je meteen binnentrekt. 'Zandkorrels doorzeefden de zonneharpen die rood en moe door het gebladerte braken.' Niet alleen omdat er een prachtig woord in staat - zonneharpen - maar ook omwille van de binnenrijmen, de z-alliteratie, en het contrast tussen stofferige korrels en vermoeid licht. Daar is op gewerkt en dat voel je als lezer.

Het verhaal zelf mocht wat strakker; de auteur probeert net iets te veel thema's in een te korte tekst te proppen. De suggestie van een complexe vaderrelatie is er voor mij bijvoorbeeld te veel aan en de Socrates-clou vind ik persoonlijk een beetje flauw. Maar ondertussen heb je wel een paar goede zinnen gelezen, en daar begint het natuurlijk mee."

Foto door Studio Edelweiss Juist

Tip van de week: Liz Corthals
7 juni 2017

Liz Corthals is actrice, voice-over en schrijfster. Ze omschrijft zichzelf als een zotte doos met een roze bril, die weet wat ze wil. Liz vult haar dagen met woorden. Haar hoofd en lijf zitten er vol van. Als parasieten sluipen ze over haar scherm. Om daar, als in elkaar verstrengelde geliefden, zwoel met elkaar te dansen. Ze proeft van het leven en laat het zich waanzinnig hard smaken. Met de nodige dosis peper. En af en toe een korreltje zout.

Zij kiest deze week 'Ge ziet' van Annagriet Diesman als tip van de week.

"Als ik schrijf, doe ik mijn zin. Voel ik en pen ik neer. Zonder regels, eigenzinnig als ik ben. Zo kun je ook de lijnen van 'Ge ziet' van Annagriet Diesman omschrijven. Verdomd eigenzinnig. Ik kwam hier heel wat bijzondere woorden tegen, maar dit stukje poëzie trok meteen mijn aandacht. Tijdens het voorlezen jubelen mijn oren. Heerlijk hoe de 'ge' wederkerend mijn huig streelt en mijn zinnen prikkelt. De kleurrijke klanken spelen in mijn mond. De lieflijke letters rollen sierlijk van mijn tong. Ze worden met de glimlach uitgespuwd en ruiken als rozen. Rode rozen. Hoewel ik mij bij de man eerder een bos slappe gerbera's voor de geest haal. Blij gemaakt worden met een dode mus is mooi. Doodgewoon mooi. Spreekwoorden en metaforen maken mijn dag. Hoe meer ze mijn oren strelen, hoe liever ik het heb. Ze zetten mij aan het denken en laten mij dromen. 

Het geheel van Annagriet Diesman wekt verlangen. Naar elkaar. Aantrekken en afstoten. Niet weten waarom en wanneer. Het hart wordt verscheurd. Wraak, pijn en gruwel. Het harde leven, samen beleven. Denken versus niet-denken. Verdringen en verlangen, met een zwart randje. Een duivels kantje. Of tenminste een half duivels kantje. Eén tweede plus 3. En toch voel ik niet enkel de warmte van het hellevuur. Want er is ook liefde. Warme liefde. De herhalingen worden netjes opgebouwd met tot slot een knaller van een pointe. Ik was helemaal mee met 'Ge ziet' van Annagriet. Hou deze dame in de gaten. 'Ge ziet' haar hier beslist weer verschijnen!"

Tip van de week: Jess De Gruyter
31 mei 2017

Van dichter, cineast, rolmodel Jess De Gruyter verschenen twee dichtbundels bij het Poëziecentrum: I thought we just left that party (2005) en It was a boring conversation anyway (2007) en een bundel bij uitgeverij het balanseer: Zo meteen gaat deze kogel een hoop rotzooi aanrichten (2015). Verschillende teksten werden gepubliceerd in de Brakke Hond en Deus Ex Machina, ... en vrolijkte verschillende bloemlezingen op. Naast dichter is Jess De Gruyter fulltime cameraman/monteur/videast. Hij maakte o.a. promovideo’s voor Naft voor Woord, het BK en EK Poetry Slam en voor dichtbundels van o.a. Andy Fierens en Maarten Inghels.

Jess kiest deze week de tekst 'Als Peter Holvoet-Hanssen gedichten à la Paul van Ostaijen schrijft, ga ik, Rhea van der Vloet, dat ook proberen' van Rhea van der Vloet.

"Om te beginnen, de titel. Ik hou van lange titels, zeker als ze geestig en spitsvondig zijn. Toen ik begon te kuieren tussen de honderden op deze site verzamelde gedichten (titels) schoot deze er zo uit! Mijn belangstelling was onmiddellijk gewekt. Met luchtige oneliners als:

'keep it cool

houdt toch

je smoel'

'nu niet memmen

vlug gaan zwemmen'

was ik snel gewonnen. Ik hou meer van de betere rijmelarij, dan van al te romantische of hoogdravende verzen. Moedig is ook dat Rhea niet enkel van Ostaijen naar de kroon steekt, maar tevens Peter Holvoet-Hanssen. Zoeken naar een komische insteek om je te meten met de Groten, il faut le faire

'pompompom

pomperepom

pom pomperiepom'

de tekst dondert en ratelt vrolijk verder langs:

'een kus

zachte lippen

billen (die)

op het ritme

naar boven en onder willen' 

Wat rijmelarij natuurlijk nog interessanter maakt, is een zekere droevige/donkere ondertoon die in deze verzen alvast lekker sluimert:

'haar kroost is ze kwijt

vandaar verdriet en spijt'

Boem paukeslag! Vergeet zeker niet om ook de tientallen andere gedichten van Rhea op deze site te checken!"

Tip van de week: Iris Wynants
24 mei 2017

Iris Wynants is stadsdichter van Turnhout. Ze geeft gedrags- en cultuurwetenschappen in het secundair onderwijs. In 2015 studeerde ze af aan de SchrijversAcademie, optie poëzie. Na enkele prijzen en eervolle vermeldingen debuteerde ze in 2017 met de dichtbundel ‘Achter iedere voordeur’. Ze deelt haar teksten ook op de blog: The forgotten world.

Zij kiest deze week de tekst 'Eerste tinderdate in een gezellig café II' van Verhaaltjes voor het slapengaan a.k.a. Michaël Verest.

"Een titel die de setting schetst en hopla, vanaf de eerste zin al helemaal in het verhaal. Deze schrijver met pseudoniem zorgt er voor dat ik me in mijn zetel wil nestelen en lezen. Mijmerend filosofisch en licht ironisch toont hij hoe dodelijk moeilijk het is om te gaan met een werkelijkheid geworden schermpje. Is zij wat teleurgesteld, dan wil hij nog al zijn troeven op tafel leggen. Je ziet het tafereel voor je afspelen alsof je er zelf bij bent, naast het tafeltje van het zwoegende duo zit en hun dialoog volgt. Je hoort hoe metacommunicatie echt contact verhindert. De eenvoudige, maar gevatte taal die de schrijver de personages in de mond legt, doet je meermaals hardop grinniken. Knap hoeveel er vervat zit in dit kort stukje tekst: het ongemakkelijk voelen, het weigeren afgewezen te worden, het vergankelijke. Niet dat het ergens zwaar op de hand wordt. Het leest als het kiezen van een tinderdate: vlot en vermakelijk. Zowel mensen met als mensen zonder tijd vinden er, terecht, wel een gaatje voor. Deze scherpe observator zou zo scenarioschrijver kunnen worden. Auteur van kortverhalen is hij al en hij zou er meer mee naar buiten moeten komen ook."

SchrijversAcademie: nog een paar plaatsen voor poëten
18 mei 2017

SchrijversAcademie wordt jouw stok achter de deur als je eindelijk werk wil maken van de gedichten die al een tijdje in je lade liggen.Twee jaar lang verzeker je jezelf van een plaats in een gemotiveerde groep gelijkgezinden. Je krijgt begeleiding van professionele mensen bij het schrijven van je literaire project en creërt je gedichten tot een publiceerbare bundel. Intussen ontwikkel je in de discussies met je collega's ook je literaire persoonlijkheid. Overtuig ons voor 28 mei van je poëzietalent en wie weet, krijg jij wel een plaatsje in de SchrijversAcademie. Alle info over hoe je je moet inschrijven, vind je op onze website.

Winnaar Liefde voor Lyriek 2017 bekend
18 mei 2017

Samen met Nekka gingen we op zoek naar nieuwe liedteksten die het leven schetsen zoals het is… met een lach en een traan. We ontvingen veel straffe inzendingen. Na rijp beraad hebben juryleden Mira, Jonas Winterland en Robin Aerts (Het Zesde Metaal) negen laureaten en één winnaar geselecteerd. 

Zazou sleept met haar tekst Nu nog niet de hoofdprijs in de wacht. De drie finalisten van de parallel lopende Nekka-wedstrijd, die op zoek gaat naar nieuw Nederlandstalig muzikaal talent, gaan met deze tekst aan de slag en brengen hem op de finale van de Nekka-wedstrijd op zondag, 27 augustus in Antwerpen.

De andere negen laureaten zijn: Jürgen Nakielski, Angelo Dhondt, Koen Vergauwen, Nathalie Depoorter, Floris Mertens, Bas Kleijweg, Wim Vercauteren, Elisabeth Van Winckel en Veerle Delember. Hun teksten worden op muziek gezet door de halve finalisten van de Nekka-wedstrijd. Zij brengen de nieuwe liedjes tijdens de halve finales op de Gentse Feesten op do 20, vr 21 en za 22 juli op het Laurentplein (Luisterplein) in Gent. De winnende tekst en de teksten van de negen laureaten ontdek je in dit pdf-document.

Tip van de week: Mira Bertels
17 mei 2017

Mira Bertels is muzikante en liedschrijfster. Ze bracht onder de naam 'Mira’ vier albums uit met Nederlandstalige pop/kleinkunst. Haar lied 'In De Fleur’ staat al tien jaar in de 100op1 lijst van Radio 1, de lijst van beste Belgische platen. Mira werkt ook vaak mee aan muziektheaterproducties, als auteur, componist, muzikant en actrice. Ze zetelde ook in de jury van de schrijfkans 'Liefde voor Lyriek'. Als jij hieraan deelnam, hou Azertyfactor morgen in de gaten, want dan onthullen we de tien laureaten.

Mira kiest 'Struikelen' van Katrin Van de Velde deze week als tip van de week.

"Ik vind 'Struikelen’ een prachtig stukje. Katrin Van de Velde opent met een kanjer van een zin. Je staat als lezer meteen mee in dat donkere huis, in die slapeloze nacht. De tekst is geschreven in een feilloos ritme, waar ik aan bleef hangen. Pas bij een tweede leesbeurt ging mijn focus meer naar de inhoud. Op subtiele wijze wordt het anekdotische met het filosofische verbonden. In een heldere, geloofwaardige schrijfstijl worden ogenschijnlijk banale gebeurtenissen -een slapeloze nacht, een wandeling- kapstokken voor existentiële twijfels. De geur van koeienstront en het losgekomen bh-bandje; het zijn details die triviaal lijken, maar ze vertellen in dit stukje meer over vergankelijkheid dan alle grootspraak ter wereld. Van de Velde benoemt weinig, ze suggereert. Tussen de lijnen lees ik een voorzichtige samenvatting van mens-zijn. Een impressie van wat het betekent om als niet-wetend wezen in de wereld te staan. We kunnen proberen grip te krijgen op ons leven maar we hebben uiteindelijk weinig zelf in de hand. We kunnen ons er hoogstens van vergewissen dat we er nog zijn, dat ons hart nog klopt, en wij nog steeds al twijfelend bestaan. En af en toe, in (dag)dromen, kunnen we ons 'licht als de pluis van een paardebloem' voelen. Poêtisch proza dat herkenbaar is, zonder een bepaald mysterie te verliezen."

Tip van de week: Stefan Boonen
10 mei 2017

Stefan Boonen is jeugdauteur. Er staan ongeveer 90 titels op zijn naam. Hij schrijft zowel prentenboeken, boeken voor eerste lezers als romans voor jonge lezers. Zijn werk wordt regelmatig vertaald en hij wordt vaak gevraagd voor lezingen en performances. Daarnaast werkt hij soms mee aan theaterprojecten.

Hij kiest deze week 'Over te grote pillen en internet' van Ans DB als tip van de week.

"Net als de titel laat het verhaal zelf weinig aan de verbeelding over. Je moet als lezer niet zoeken naar literaire connecties of onuitgesproken verbanden. Voor dit verhaal is dat geen gemis, integendeel. De kwetsbare helderheid, zowel in toon als in observaties, nemen je als lezer mee. Je hoeft alleen maar te lezen. Wat niet wil zeggen dat je niet hoeft te denken. De vragen die het hoofdpersonage aan zichzelf stelt, schuiven als vanzelf de gedachten van de lezer in. Het gaat over spijt, over betekenis, over eindigheid. Hoe verwaarloosbaar is mijn ‘passage’ in de geschiedenis van de mensheid? Met de dood in het achterhoofd is dit verhaal al bij al een ode aan het leven. En zo hoort dat."

Tip van de week: Peter Briers
3 mei 2017

Peter Briers werkt als journalist voor de cultuurredactie van Gazet van Antwerpen, is filmmedewerker bij Radio 2 Antwerpen, maakt reportages voor RTV Kempen en Mechelen en schrijft columns voor het maandblad Onderox. Hij zetelt o.a. ook in de jury van de txt-on-stagewedstrijd Naft voor Woord, waarvan het finalefeest aanstaande zaterdagavond plaatsvindt in Bib Permeke. Iedereen welkom! 

Peter Briers kiest ‘Beestjes vangen’ van Rudi Lavreysen als tip van de week.

“Columns zijn en blijven een ras apart. Oorspronkelijk waren het luchtige stukjes proza over uiteenlopende onderwerpen. Soms banaal, zelden ernstig. Hoe langer hoe meer behandelen ze zware politieke thema’s en ventileren ze persoonlijke opinies. Gelukkig grijpen auteurs nu en dan terug naar de authenticiteit van het genre, waarbij columns weer gaan lijken op de heerlijke, diepmenselijke cursiefjes van wijlen Simon Carmiggelt. Rudi Lavreysen verstaat de kunst van het Carmiggelen.

Door de hoge productiviteit van Lavreysen is het selecteren van een ‘Tip van de Week’ een oefening in kill his darlings. Doe maar ‘Beestjes vangen’, al had het net zo goed ‘Het bankje’ of - nog beter - ‘Het bakske’ kunnen zijn. Lavreysen slaagt erin de wereld rondom hem zo treffend en herkenbaar in beeld te brengen, dat je als lezer automatisch deel gaat uitmaken van zijn universum. Je wordt als het ware één met de personages die hij laat opdraven en de situatie die hij schetst. Zonder literaire franjes of een gewichtig taalgebruik, maar op zo’n manier dat je na elke column snakt naar meer van hetzelfde: il faut le faire. Hoed af, Lavreysen.”

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home