Alle nieuwsberichten

Terug naar de homepage

Tip van de week: 'De verdwenen kustlijn' van Felix Sandon
16 mei 2018

Stefan Boonen is kinderboekenschrijver. Hij schrijft zowel prentenboeken, graphic novels als romans voor jonge lezers. Zijn werk wordt vaak vertaald. Daarnaast geeft hij (af en toe) een schrijfcursus en werkt hij mee aan allerlei theaterprojecten rond zijn boeken. Op de Schrijfdag zetelt hij in de infosessie over de synergie tussen schrijver en illustrator. 

Hij kiest 'De verdwenen kustlijn' van Felix Sandon als tip van de week.

"Een (erg kort) verhaal dat lijkt op een flaptekst. Een goede flaptekst, dat wel. Je wil als lezer meer weten, snel het boek openslaan en enkele uren verdwijnen in een verhaal. Er valt immers veel te vertellen, te onthullen. Een tuin, begraven verbeelding, en hoe zit het met die zandbak en dat schip? Bij wie horen de gravende handen? Vragen zonder antwoord. 

Het verhaal eindigt immers al voor het begonnen is. Dus hoop ik dat dit een aanzet was, een teaser. Welke geheimen komen er nog meer bovendrijven? Zodoende. Kom op, Felix, maak hier een lang verhaal van."

 

Tip van de week: Kapsel’ van Roel Nijleend
9 mei 2018

Sanne Huysmans is schrijver en columnist. Ze studeerde politieke wetenschappen en later filosofie, opleidingen die haar natuurlijke belangstelling voor de gemeenschap en de gemeenschappelijkheid voedden. Haar debuutroman Rafelen (Houtekiet, 2017) werd genomineerd voor de Cutting Edge Awards en de Hypatia-prijs en bekroond met de publieksprijs van de Confituur Boekhandels. Sanne zetelt op de Schrijfdag in de infosessie 'Brieven aan een jonge schrijver'. 

Sanne kiest de tekst 'Kapsel' van Roel Nijleend als tip van de week.

"Een bijzondere kracht van proza bestaat erin stil te staan bij banaliteiten: naar iets kleins kijken dat je al zo vaak hebt gezien en het een wending geven zodat het transformeert. Dat is wat Roel Nijleend doet in deze tekst. Hij raakt al snel in een verzeild in een taalspel, toevallig ook een van mijn favoriete bezigheden. Hij neemt het woord ‘kapsel’ en laat het tollen, spelenderwijs en pretentieloos. De tekst heeft bovendien een inhoudelijke meerwaarde. Hij doet eer aan het prutsen en sukkelen van de mens, aan de vreugde van huishoudelijke anarchie en aan de charme van de ‘mislopelijkheid’ der dingen, zoals Hugo Matthysen het eens formuleerde."

Stel al je vragen over songwriting aan Hannelore Bedert
9 mei 2018

Deze zaterdag komt Hannelore Bedert naar het radioprogramma Poolijs om te praten over songwriting als voorproefje op haar workshop 'Songwriting' op de Schrijfdag. Heb jij prangende vragen over songwriting? Stuur ze naar hallo@poolijs.be en Hannelore beantwoordt ze allemaal. Succes en luisteren maar!

Tip van de week: 'Deelnemen' van Marijke Scholten
2 mei 2018

Diane Broeckhoven heeft een oeuvre van bijna veertig boeken bij elkaar geschreven. Vanaf de eeuwwisseling legt ze zich toe op romans voor volwassenen. Ze zette zichzelf op de wereldkaart met De Buitenkant van Meneer Jules een klassieker die inmiddels in 16 talen vertaald is. Met Wat voorafging, een aangrijpend moeder-dochterboek, doorbrak ze veel taboes. Diane begeleidt op zaterdag 12 mei een schrijfworkshop in het Lijsternest, het huis van wijlen Stijn Streuvels. 

"Mijn keuze is gevallen op Deelnemen van Marijke Scholten, die met haar niet zo korte kortverhaal voor een duidelijke vorm kiest die eruit springt tussen proza van één zin lang, soms wat rommelige verzen en licht chaotische schrijfsels. Het getuigt van durf dat iemand zich niet laat verleiden tot experimenteren of tot effectbejag door ingewikkelde schrijfconstructies.

Bij Deelnemen weet de lezer vanaf de eerste zin, die niet zo spectaculair maar wel heel duidelijk is, wie de hoofdpersoon is en waar hij voor staat. In de korte hoofdstukken die volgen, leven we mee met het geworstel van Karel Couzijn (52): hij verdient de kost als vrachtwagenchauffeur en zorgt daarnaast voor zijn dementerende en vaak agressieve vader die de weg en zichzelf langzaamaan verliest. Die zorg vraagt veel van Karel, te veel, en dat brengt hem in moeilijke papieren. Uiteindelijk zelfs in de gevangenis, waar het soms wat voorspelbare verhaal toch nog tot een verrassend open einde leidt. Hoe tragisch de geschiedenis van vader en zoon ook is, hij is 'rechtdoor' en zonder enige franje genoteerd. Die nuchterheid verraadt - naast woorden als boerenkool, galbak en veel nounou- een Nederlandse pen. We hebben hier te maken met iemand die zich durft te profileren, die ongeacht modes of hypes een persoonlijke en klassieke stijl hanteert. Juist dat schrijven vanuit een eigen identiteit zorgt voor de ware x-factor in dit aardse en herkenbare verhaal."       

Tip van de week: 'Spelen' van Felix Sandon
25 april 2018

Yelena Schmitz is redacteur van het literair tijdschrift ZINK. Op dit moment studeert ze Woordkunst aan het Koninklijk Conservatorium van Antwerpen. Vorig jaar won ze de Nieuwe Types Prijs voor beste afstudeerwerk van een Nederlandstalige schrijfopleiding. Ook won ze de Korte Golf Radioprijs 2017. ZINK is een groep jonge schrijvers met een eigen tijdschrift en steeds op zoek naar manieren om de letteren ook buiten het papier te doen leven. Op 5 mei lanceren ze in het kader van het Letterenhuisfestival hun nieuwe nummer: ZINK 04 – De jeugd.

Yelena koos voor de tekst 'Spelen' van Felix Sandon als tip van de week.

"Het is aangenaam om een hele wereld voorgeschoteld te krijgen in zo’n kort kortverhaal. De schrijver valt met zijn beginzin meteen met de deur in huis. Geen aanloopjes of opzetten, je bent meteen ‘daar’. Met een minimum aan woorden weet Felix Sandon een universum te scheppen dat zich voor de ogen van de lezer ontvouwt. Van de velden, de huizen en de tuintjes, tot de sfeer die in de auto hangt.

Verder slaagt hij erin om ogenschijnlijk eenvoudige, maar treffende beelden te laten zien. Dat het kind met zijn neus net boven de onderrand van het raampje komt, bijvoorbeeld. Er hoeft niets uitgelegd te worden, de taal spreekt voor zich.

Het enige woord waar ik aan blijf hangen is ‘vader’. Het zorgt voor spanning, maar creeërt ook een zekere afstand. Noemt het kind zijn vader ‘vader’? Kiest de schrijver bewust voor dit woord? Wat gebeurt er als ‘vader’ zou veranderen in ‘papa’, in ‘pa’ of in bijvoorbeeld ‘Bert’? Kies het woord dat het beste bij jouw standpunt past.

Vaak worden dit soort stukjes ‘flitsverhalen’ of ‘handpalmverhalen’ genoemd – iets dat ik ongelooflijk vind: een compact verhaal dat zich laat neerschrijven op een handpalm. Toch vind ik dat er genoeg stof is om verder te schrijven. Je zou deze tekst kunnen vergelijken met een trailer of een preview voor een langspeelfilm. Ik ben erg benieuwd wat de schrijver zou doen, moest hij kiezen hieraan verder te werken. Welke weg gaat hij uit? Is dit de beginscène van een groter geheel? Mijn tip is om door te schrijven zoals hij deed, met concrete taal, filmische beelden en in dezelfde broeierige atmosfeer."

Tip van de week: 'De lift' van Paula Dumont
18 april 2018

Isabel Hessel is literaire vertaalster van voornamelijk Vlaamse romans en poëzie. Door verschillende uitgeverijen wordt ze geregeld gevraagd om leesrapporten te schrijven. Bovendien werkt ze als communicatiemedewerker voor een Antwerpse bibliotheek waar ze dagelijks leessuggesties geeft. Als bestuurslid van de Vlaamse Auteursvereniging zet ze zich in voor de belangen van auteurs.

Isabel kiest ‘De lift’ van Paula Dumont als tip van de week.

"Bij Paula's tekst ‘De lift’ zitten we na een inleidende zin meteen in een scène met een dialoog. Op dit moment weten nog niet waar het huis met de lift staat en wie de ik-persoon precies is. Enkel dat het gaat om een zeer oude dame die op de 34e verdieping woont en vaak ‘onzichtbaar’ is voor de andere liftgebruikers. Door die ‘onzichtbaarheid’ krijgt ze het een en ander te horen.

Ook de inleidende zin is een belofte naar de lezer toe: de belofte van verhalen, in dit geval deuren, die voor ons op een kier worden gezet. Hier word ik alvast nieuwsgierig van.

Korte scènes laten Paula soms met één zin neerdalen zoals de lift, met een doffe plof: ‘Zo bereikten we niveau nul.’ Niet alleen de liftgebruikers, maar ook het beluisterde conversatieniveau belandt op niveau nul. Ook de man zakt onder de grond. Dit soort humor zorgt ervoor dat ik verder lees. En ook Paula’s dialogen lijken echt.

In deze woontoren gaan dus vele verhalen schuil. Het meest interessante verhaal is dat van van Simon 1 en Simon 2, bij wie de oude dame bij wijze van vergissing aanbelt. Een vergissing, die hopelijk tot een interessante verhaallijn leidt: wie is de ik-persoon, wie was Simon 1 in haar leven en welke rol zal Simon 2 in haar leven gaan spelen?

En zal het meisje haar schaatsen appreciëren en haar droom kunnen waarmaken? Een knap begin dus. Benieuwd naar de bijtjes, die in deze bijenkorf in en uit gaan, en wat er zoal verstopt zit achter de deuren en ramen.

P.S. Kleine tip: hier en daar inspringen, een witregel, een zin minder en jouw tekst krijgt meteen een heldere structuur.

Foto door Tom Naeyert

Schrijf mee!
13 april 2018

Als Azertyfactor-gebruiker geniet jij ongetwijfeld van schrijven en ben je steeds op zoek naar inspiratie. Op 2 juni staan letters, woorden en zinnen centraal in Gent. Heb je schrijfplannen? Of wil je tips van ervaren auteurs en vakspecialisten? Dan verwelkomen we je graag op onze Schrijfdag die plaatsvindt in bibliotheek De Krook en Kunstencentrum Vooruit. 

In samenwerking met verschillende partners schotelen we je een uitgebreid menu aan workshops, lezingen en infosessies voor. Je kunt je manuscript pitchen bij een uitgever, feedback krijgen op een vooraf ingestuurde tekst of aanschuiven voor speedcoaching. Jij kiest en stelt je eigen persoonlijke programma samen. Nieuw dit jaar is dat je ook tickets kunt kopen voor een halve dag. Check het volledige programma op schrijfdag.be.

Wedstrijd 'Schrijf mee'

Om je schrijftalent aan te scherpen, moet je daarentegen niet wachten tot 2 juni. Doe mee aan de wedstrijd 'Schrijf mee'. Christophe Vekeman bijt de spits af met een eerste zin van een steeds groter wordend verhaal. Aan jou de kans om dat verhaal aan te vullen met je eigen woorden. Een uitgebreide volzin of een pittige oneliner, het kan allemaal, als jouw zin maar een vervolg is op de zin die Christophe lanceert.

Volgende week vrijdag verschijnt een nieuw filmpje en daarin verklapt Bouba Kabala welke zin hij uit alle inzendingen koos en breit hij er een nieuwe zin aan. Zo groeit week na week een verhaal met zinnen van o.a. Lieven Scheire en Wim Helsen, maar wie weet, ook met jouw zin. 

Selecteren we je zin? Dan zetten we je op de Schrijfdag in de bloemetjes, ontvang je een kunstwerk met jouw zin en een boekenpakket.

Doe mee!

 

Tip van de week: 'De bal' van Evelien
11 april 2018

Jeroen Kans is verantwoordelijk voor de Querido Academie, de schrijfschool van Singel Uitgeverijen. Binnenkort start de Querido Academie met een cursus in Antwerpen: de Meesterproef, een intensieve schrijfcursus waar de deelnemers in vier maanden een stevige basis voor hun boek leggen. Iedereen kan leren schrijven, is zijn devies. Talent en aanleg zijn mooi, maar doorzettingsvermogen is minstens zo belangrijk, volgens hem.

Jeroen kiest ‘De bal’ van Evelien als tip van de week.

“De bal is een mooi rond verhaal. Evelien trekt je meteen dat verhaal binnen met de beschrijving van haar leven tot voor kort: ze had het eigenlijk wel goed voor elkaar in haar eentje. In alinea twee introduceert ze het conflict – een goed verhaal kan niet zonder conflict: 'de vriend' komt haar leven en huis binnen, met hond. Evelien moet inschikken en dat gaat overduidelijk niet vanzelf. Met de derde alinea zijn we in het nu beland: 'de vriend' is een paar dagen weg. Toch wordt haar leven niet meer zoals het was: zijn hond blijft thuis.

Ik vind het knap dat ze haar particuliere beslommeringen zo beschrijft dat de lezer zich er in kan herkennen. Eigenlijk maak ik hierboven een cruciale beginnersfout door de ik-persoon te identificeren met de auteur. De biografie van Evelien die ik elders vond, geeft echter aanleiding te denken dat ze over haar eigen leven schrijft. Ze doet dat in een lekkere, pittige stijl met korte zinnen, no-nonsense. Ondanks dat ze vanuit het ik-perspectief schrijft, houdt ze toch afstand tot die ik-persoon. Ze heeft het over 'de broer' en 'de vriend', niet mijn broer, mijn vriend. Dat maakt het een beetje ironisch, ze neemt zichzelf niet helemaal serieus. En dat neemt mij weer voor haar in.

In dezelfde licht afstandelijke stijl vond ik nog een paar verhaaltjes van haar hand, ook over haar leven. Ook die kan ik van harte aanbevelen!”

 

Tip van de week: 'Il bimbo d'Oro' van Gabriel Rooms
4 april 2018

Mathijs Duyck schrijft romans en korte verhalen en kalkt daarnaast tirades op zijn Facebookmuur, die soms de opiniepagina’s van De Standaard mee helpen vullen. In 2016 debuteerde hij bij Manteau met de roman ‘Woensdag’. Samen met illustrator Jelle Meys bracht hij onlangs een tweede boek uit, ‘De gelukszoekers’, dat het beste beschreven kan worden als een ‘prentenboek voor volwassenen’. Het is een bundeling van korte verhalen en drukken van linosneden.

Mathijs Duyck kiest ‘Il bimbo d’Oro’ van Gabriel Rooms als tip van de week.

"Naarmate ik ouder word, stel ik steeds meer eisen aan de verhalen die ik lees. Vroeger worstelde ik me moedig door de lijvige beschrijvingen en stagnerende plots van bepaalde literaire klassiekers, waar ik niks aan vond, met het idee dat het wel aan mij moest liggen, dat ik als lezer tekortschoot. Nu wil ik dat een tekst van bij het begin alles uit de kast haalt, dat hij me vanaf de eerste zinnen z’n essentie toont. Het behoeft dan ook geen verdere uitleg dat ik mijn gading steeds vaker bij korte verhalen vind.

De eerste paragraaf van ‘Il bimbo d’Oro’ lijkt wel op het blad gespuugd: de alliteraties zorgen voor een spervuur aan keelklanken, de schrijver drijft de woorden en beelden met zichtbare walging uit zijn geheugen. De beeldspraak is krachtig en vooral goed gedoseerd, wat vaak de grootste moeilijkheid is bij jong schrijftalent.

Rooms schetst op coherente wijze de desolate sfeer in een grijs en mistroostig stukje Vlaams hinterland, dat vervolgens als decor dient voor een epische wieleranekdote. Met dezelfde negatieve energie die de tekst vooruit stuwt, rijdt Vandenbroucke alles en iedereen naar de kloten. De laatste paragrafen willen snel afronden, ze ballen ineens veel informatie op weinig ruimte, wat misschien ten koste gaat van de stilistische afwerking, maar toen was ik al lang overtuigd."

Tip van de week: 'Blijven lachen, zei de clown' van A. Rivesta
28 maart 2018

Stephanie Lemmens leest dat het een lieve lust is. Als redacteur bij uitgeverij Manteau begeleidt ze al meer dan drie jaar met veel enthousiasme auteurs bij het schrijven van hun boeken.

Stephanie Lemmens kiest voor 'Blijven lachen, zei de clown' van A. Rivesta als tip van de week.

"Taal en muziek, mijn twee grote liefdes. Vaak kan ik niet kiezen en ga ik voor een combinatie van de twee: de nieuwe Dimitri Verhulst met op de achtergrond Nils Frahm. Of luister ik naar de teksten van Kommil Foo. Toen ik de grote verzameling Nederlandstalige songteksten op Azertyfactor ontdekte, raakte ik vanzelfsprekend geïntrigeerd. 

‘Blijven lachen, zei de clown’ wist meteen mijn aandacht vast te houden. Bijna iedereen draagt wel eens een masker om zijn of haar gevoelens af te schermen. De ene al wat meer dan de andere, sommigen zelfs letterlijk. Een clown, bijvoorbeeld. Wat een fantastisch idee van de auteur om daarmee te spelen. Meer nog dan iemand anders moet die ‘het spel meespelen’. 

Het rijm is enigszins voorspelbaar, maar geeft de tekst wel een voortdravend karakter. Ik lees het lied als een aanklacht tegen onze ‘blijven lachen’-maatschappij, waarin we voor onszelf, maar ook voor anderen maar moeilijk willen/kunnen toegeven hoe het echt met ons gaat. Zoals de auteur zegt: ‘misleiden is ons vak’.

Ondanks alles heb ik nog steeds een glimlach op m’n gezicht, het lachen is me niet vergaan. Daarvoor is Rivesta te overtuigend, zijn woorden geven moed."

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home