Alle nieuwsberichten

Terug naar de homepage

Tip van de week: 'Blijven lachen, zei de clown' van A. Rivesta
28 maart 2018

Stephanie Lemmens leest dat het een lieve lust is. Als redacteur bij uitgeverij Manteau begeleidt ze al meer dan drie jaar met veel enthousiasme auteurs bij het schrijven van hun boeken.

Stephanie Lemmens kiest voor 'Blijven lachen, zei de clown' van A. Rivesta als tip van de week.

"Taal en muziek, mijn twee grote liefdes. Vaak kan ik niet kiezen en ga ik voor een combinatie van de twee: de nieuwe Dimitri Verhulst met op de achtergrond Nils Frahm. Of luister ik naar de teksten van Kommil Foo. Toen ik de grote verzameling Nederlandstalige songteksten op Azertyfactor ontdekte, raakte ik vanzelfsprekend geïntrigeerd. 

‘Blijven lachen, zei de clown’ wist meteen mijn aandacht vast te houden. Bijna iedereen draagt wel eens een masker om zijn of haar gevoelens af te schermen. De ene al wat meer dan de andere, sommigen zelfs letterlijk. Een clown, bijvoorbeeld. Wat een fantastisch idee van de auteur om daarmee te spelen. Meer nog dan iemand anders moet die ‘het spel meespelen’. 

Het rijm is enigszins voorspelbaar, maar geeft de tekst wel een voortdravend karakter. Ik lees het lied als een aanklacht tegen onze ‘blijven lachen’-maatschappij, waarin we voor onszelf, maar ook voor anderen maar moeilijk willen/kunnen toegeven hoe het echt met ons gaat. Zoals de auteur zegt: ‘misleiden is ons vak’.

Ondanks alles heb ik nog steeds een glimlach op m’n gezicht, het lachen is me niet vergaan. Daarvoor is Rivesta te overtuigend, zijn woorden geven moed."

Tip van de week: 'Medemens' van Brenda Uwinbabazi
21 maart 2018

Indra Boone is singer-songwriter, zangeres en docente. In 2014 bracht ze haar debuutalbum 'Blame it on Disney' uit. Ze zong ook in tal van andere projecten waaronder Asi Sea, Beau Fort en Camel's Drop. Benieuwd? Check haar website indraboone.com.

Zij kiest deze week 'Medemens' van Brenda Uwinbabazi als tip van de week.

"In de boeiende collectie teksten op Azertyactor heb ik me, als singer-songwriter, gefocust op het genre liedteksten. De tekst 'Medemens' van Brenda Uwinbabazi vind ik een bijzonder goede aanzet. Ze gebruikt niet te veel lange zinnen waardoor er muzikaal heel wat mogelijk is. Je zou de tekst in verschillende sferen kunnen inzetten (toonaarden aanpassen, moduleren, van maatsoort veranderen) en zo de betekenis van de woorden steeds anders laten doorklinken. Je zou de tekst ook kunnen verlengen en erop variëren met subtiele aanpassingen (één woord aanpassen waardoor de hele betekenis verandert bijvoorbeeld). Door de gevatheid kun je er veel mee experimenteren. Een bijzonder goede aanzet. Ik ben zeker benieuwd naar ander werk van haar." 

 

Tip van de week: 'In de duinen van Zeeland' van Antony Samson
14 maart 2018

Jeroen Bernaer heeft al zijn hele leven een voorliefde voor goede verhalen. Hij won tijdens zijn studies de Interuniversitaire Literaire Prijs Babylon. Later verdiende hij zijn sporen in de journalistiek, de communicatie en de online marketing. Zo schreef hij voor De Standaard en werkte hij als eindredacteur bij Het Laatste Nieuws en Het Nieuwsblad. Binnenkort richt hij Matador Uitgeverij op, die jong en nieuw schrijftalent kansen wil bieden.

Jeroen Bernaer kiest voor 'In de Duinen van Zeeland' van Antony Samson als tip van de week.

"Show, don't tell is zowat het belangrijkste devies voor beginnende schrijvers. Dat is precies wat Antony Samson in dit kortverhaal doet. Slechts drie alinea's telt het verhaal, maar er gebeurt onderhuids bijzonder veel. Al in zijn eerste zin weet Samson de lezer vast te grijpen. De zin roept meteen de juiste vragen op. Wie is de man onderaan de trap? Waarom luistert hij naar het geluid van de douche? In eenvoudige, behoorlijk uitgekiende zinnen slaagt Samson er vervolgens in een beklemmende sfeer op te roepen die doet denken aan Het Gouden Ei van Tim Krabbé. 

Precies die soberheid van stijl maakt het verhaal zo sterk. Door een zorgvuldige selectie van zintuiglijke details, waar meer achter schuilt, wisselt Samson ongemerkt van heden naar verleden en weer terug en geeft hij het verhaal dynamiek. Toch is er wat zuiverheid van stijl betreft, hier en daar nog ruimte voor verbetering. De zinnen zitten niet altijd als gegoten. Af en toe gebruikt Samson een woord te veel of is een preciezer woord mogelijk. 

Anderzijds begrijpt hij wel de kracht van de suggestie. Hij stopt op het juiste ogenblik. Antony Samson weet dus wat schrijven is. Hij voelt goed aan hoe krachtig een verhaal kan zijn als het op de juiste manier neergeschreven wordt. Met wat schaafwerk aan zijn verwoordingen kan hij zijn verhalen zeker naar een nog hoger niveau tillen."

 

Tip van de week: 'Hoe het begon' van Tien
7 maart 2018

Sinds begin jaren negentig legt Elvis Peeters zich toe op het schrijfvak. Dit luidt meteen ook het begin in van een literaire samenwerking met co-auteur Nicole Van Bael. In 1998 publiceren Peeters en Van Bael een eerste roman: Spa. Ook latere publicaties van het duo onthalen critici met applaus. O.a. hun roman Dinsdag ontving een nominatie voor de AKO-literatuurprijs en de Libris-Literatuurprijs. Vanaf 24 maart begeleidt Elvis de cursus 'Proza op z'n Claus' waarin hij samen met jou Claus' oeuvre ontdekt, tien jaar na het overlijden van deze grootmeester. Benieuwd? Schrijf je hier in.

Elvis Peeters kiest 'Hoe het begon' van Tien als tip van de week.

"Woorden zijn eigen aan mensen, mensen zijn eigen aan woorden. Een mens benoemt de dingen. De taal vormt de basis en voorwaarde voor communicatie, het verhaal vormt de basis en voorwaarde voor de overlevering. Dankzij het verhaal kunnen wij spreken uit het verleden en over de toekomst. Verhalen vertellen ons hoe iemand zijn wereld ziet en begrijpt. Hoe het ene uit het andere voortkomt of er tegenin gaat. Verhalen nodigen ons uit de gang van de wereld te begrijpen. Hoe gebeurtenissen ons bepalen of hoe wij gebeurtenissen bepalen. 

Dat is ook wat Tien doet in 'Hoe het begon'. En hoewel dit inderdaad het begin is van iets dat nog moet komen, heeft het mij van de meeste teksten die ik onder ogen kwam op Azertyfactor het meest geïntrigeerd. Omdat het zo onbevangen geschreven lijkt, met miskenning van leestekens, zelfs hier en daar zondigend tegen de grammatica, dat maakt in dit geval mee deel uit van de charme van de tekst. Zelfs zodanig dat hoe onaf ook, deze tekst de indruk geeft toch af te zijn. Omdat de eigenlijke uitwerking van wat gesuggereerd wordt niet eens hoeft, misschien zelfs afbreuk zou doen aan wat al werd opgebouwd. Immers, de kracht van deze tekst zit 'm voor een groot deel precies in dit open einde, een einde dat zoveel kanten op kan dat het de fantasie wel moet prikkelen. Iets wat te weinig auteurs nog durven."

Foto door Stephan Vanfleteren 

Koester: de winnaars
1 maart 2018

Met de wedstrijd 'Gedichten om te koesteren' gingen we op zoek naar woorden van troost bij het overlijden van een kind. We ontvingen meer dan 100 straffe inzendingen. Na rijp beraad selecteerden vakjuryleden Maarten Inghels, Wim Geysels en Sieglinde Vanhaezebrouck (Poëziecentrum) drie winnaars en één eervolle vermelding. 

Ook het team van Koester, een project van het Kinderkankerfonds, las aandachtig alle inzendingen en selecteerde vier winnaars en twee eervolle vermeldingen. De teksten van de winnaars verschijnen op kaarten die Koester verspreid om de ouders van een overleden kind een hart onder de riem te steken. De winnende teksten en de feedback vind je hier

Tip van de week: 'Goud' van Elfi Vandenabeele
28 februari 2018

Elbert Gonggrijp begon in 1981 met het schrijven van gedichten. In het begin geïnspireerd door het werk van Rutger Kopland. Later ontwikkelde hij zijn eigen persoonlijke stijl. Nu schrijft hij als beschouwer vanuit het wezen van de natuur, de mens, de liefde en ‘schildert’ hij met woorden. Hij publiceerde verschillende bundels. Zijn werk is te lezen op natuurgedichten.blogspot.nl.

Hij kiest deze week 'Goud' van Elfi Vandenabeele als tip van de week.

"Poëzie schrijven is mijn lust en mijn leven; ik zie poëzie als ademen en een wordt vervolgd. Daarom heb ik me gefocust op de gedichten die op deze site staan. Het gedicht 'Goud' van Elfi Vandenabeele sprak mij meteen aan en wel om volgende redenen:

1.     De schijnbare eenvoud waarmee ze teder de liefde beschrijft.

2.     Het vermijden van grote woorden die snel tot een cliché 
        kunnen leiden.

3.     De evenwichtige opbouw van het geheel.

4.     Het gewaagde afbreken van sommige zinnen, een stijl die ook ik
        gebruik. Het laat de werkelijke betekenis over aan de verbeelding van de lezer.

5.     Het mooie spel met spreken en zwijgen.

6.     Het sterke begin van de eerste strofe: "Leg woorden op mijn lippen/
        verzegel ze zodat ik ze alleen/in jouw oor fluisteren kan./Alleen 
        als wij de wereld heel even//vergeten." Herhaling is hier niet 
        storend en benadrukt de boodschap. De laatste zin die overgaat 
        in de tweede strofe is ijzersterk!

7.     De prachtige lichtheid in dit gedicht. 

Dat smaakt naar meer. Ik hoop nog veel van Elfi te lezen."

Tip van de week: 'Roodkapje' van Kathleen
21 februari 2018

Auteur Wally De Doncker is gepassioneerd door kinder- en jeugdliteratuur. Zijn boeken zijn wereldwijd vertaald en bewerkt voor kortfilm en theater. Zijn filosofische boeken trekken geregeld de aandacht van de internationale pers. Wally is sedert 2014 president van IBBY, International Board on Books for Young People, een wereldwijd netwerk dat zich inzet voor leesbevordering en geletterdheid. Wally De Doncker is de eerste Belg die deze functie bekleedt. IBBY organiseert o.a. de Wereldkinderboekendag en de Hans Christian Andersen Award. Jaarlijks zet IBBY wereldwijd miljoenen kinderen aan het lezen.

Hij kiest, 'Roodkapje' van Kathleen als tip van de week.

"Roodkapje greep me meteen aan. Je moet als auteur verdomd veel lef hebben om naast de talloze versies van dit duizendjarig sprookje die al bestaan, nog een nieuwe versie te durven verzinnen. Roodkapje is meestal een lief kind dat om haar deugden door iedereen wordt bemind, maar de schrijfster weet hier een opstandig en vinnig meisje neer te zetten. Roodkapje houdt zelfs niet van haar grootmoeder, stel je voor? Dit Roodkapje wist van begin tot eind te boeien. Benieuwd naar een vervolg hierop.

Belangrijke opmerking: bij het eerste woord pakt de auteur uit met een spellingsfout: 'moeder's argwaan'. Als het grondwoord op een medeklinker eindigt, wordt de bezits-s eraan vast geschreven. Taalkundig correct is dus: moeders argwaan. Spelfouten in de eerste paar zinnen schenken een manuscript bij een uitgever meestal direct een enkele reis richting prullenbak, of het geheel gaat ongelezen retour. Probeer spelfouten dus altijd te vermijden."

Tip van de week: 'Zitplaats' van Felix Sandon
14 februari 2018

Jelle Van Riet is freelance journaliste, specialisatie literatuur. Ze schrijft voor De Standaard, wordt vaak gevraagd als gastvrouw en interviewster op het podium en zetelt in de jury’s van de ECI Literatuurprijs en van de ANV Debutantenprijs. Zelf publiceerde zij En God schiep de man, een intrigerend en geestig verslag van een zoektocht naar de mooiste man ter wereld. 

Zij kiest 'Zitplaats' van Felix Sandon als tip van de week.

"Op deze site gezien worden, is niet eenvoudig. De woorden – naakt – moeten zien te verleiden, zich weten te onderscheiden van nog meer woorden. Felix Sandon wist mij al heel snel naar zijn 'Zitplaats' op de trein te lokken en kon me vervolgens met heel weinig woorden een heel leven opdienen. Al in de eerste zin vindt een ontmoeting plaats, nog wel met iemand die helemaal uit Oekraïne naar hier is gekomen, de liefde achterna. En toen? En toen? Als lezer moet je gewoon het vervolg kennen. Nauwelijks enkele zinnen later heeft Sandon het verhaal van de Oekraïense al helemaal rond. Wat nu? Hij voert de vrouw opnieuw op en nog wel op dezelfde plek, maar ditmaal is zij vermomd als een jonge vrouw uit… Rwanda! Vanaf dat moment is de lezer helemaal weerloos, ten prooi gevallen aan nieuwsgierigheid. Het gaat hier duidelijk niet om het zoveelste dunne liefdesgeschiedenisje.

Aan de taal an sich moet Sandon nog schaven (de tekst bevat taalfoutjes en het kan soms preciezer en eleganter), maar hij heeft weinig woorden nodig om een groot en intrigerend verhaal te maken over migranten, over gebroken dromen en over de veerkracht van mensen om steeds weer nieuwe dromen te kiezen. Tot zij zelf verdwijnen."

Tip van de week: 'In de duinen van Zeeland' van Antony Samson
7 februari 2018

Jan Ducheyne heeft al meer dan twintig jaar podiumervaring in binnen- en buitenland. Een rasechte dichter. Samen met een aantal straffe muzikanten vormt hij de groep Jan Ducheyne & Noodzakelijk Kwaad, die garant staat voor een virtuoos vuurwerk in combinatie met bijtende, buitelende, ritmisch van het blad afdansende teksten. Geregeld draait Jan plaatjes op o.a. literaire evenementen onder het pseudoniem Monsieur Le Sélecteur. Hij is ook stalmeester van de Sprekende Ezels in Brussel, een experimenteel laagpodium voor alles met en door woord. Stijn Vranken is de bezieler en gastheer van de Leuvense Sprekende Ezels. Op 12 februari is de eerstvolgende editie in café Libertad.

Hij kiest voor de tekst 'In de duinen van Zeeland' van Antony Samson als tip van de week.

"De tekst van Antony Samson greep mij meteen vast. In de eerste alinea lijkt er niets onheilspellend aan de hand. Je voelt echter wel direct de spanning, iets dat in de lucht hangt. Het beeld van de douchende vrouw in combinatie met de herinnering zorgt ervoor dat je als lezer de band tussen de beide personages wilt kennen. In de laatste alinea wordt het duidelijk dat de protagonist van dit verhaal wellicht niet door de douchende vrouw is uitgenodigd. De bedwelmde hond, de whisky, de handschoenen... doen een alarm afgaan in je hoofd. Het valt niet op, maar het zijn de kleine details, zoals het recht hangen van dat schilderij en de terloopse opmerking over het geluk met de labrador, die de spanning opbouwen. 

Een kleine taalkundige correctie, het is niet de kader maar wel 'het kader'. Maar dat is een detail, het is gewoon zo dat je op het einde van de tekst tevergeefs probeert of je het vervolg kunt lezen. Maar de deur blijft vooralsnog gesloten. Zeer benieuwd naar het vervolg en ik kan mij niet anders voorstellen dan dat dit bij iedereen die dit leest het geval zal zijn. Dit is slechts het begin van een verhaal waar ik in dezelfde stijl (dat oog voor detail, die minutieus uitgekozen woorden, perfect neergezette observaties, die spanning) het vervolg, de geschiedenis en de al dan niet tragische afloop van wil kennen. En daar kan enkel Antony Samson voor zorgen."

 

Foto door Johan Jacobs

Tip van de week: ‘De 500 rijkste personen werden 23% rijker & Uitnodiging Windsors aan de Obama’s zou de woede van Trump opwekken’ van Nils Geylen
31 januari 2018

Frank Keizer is dichter en redacteur. Zijn bundel Onder normale omstandigheden verscheen in 2016 bij Uitgeverij Polis. Hij woont in Brussel, maar is ook vaak te vinden in Amsterdam en staat geregeld op podia, van Londen tot Leeuwarden en van India tot Italië. Hij is redacteur bij nY, website en tijdschrift voor literatuur, kritiek & amusement, en bij het online no budget tijdschrift Samplekanon, waar hij mede-oprichter van is en dat in 2018 bekroond werd met de Lokienprijs.

Hij kiest voor ‘De 500 rijkste personen werden 23% rijker & Uitnodiging Windsors aan de Obama’s zou de woede van Trump opwekken’ van Nils Geylen als tip van de week.

"Zijn gedicht ‘De 500 rijkste personen werden 23% rijker & Uitnodiging Windsors aan de Obama’s zou de woede van Trump opwekken’ wijkt in vorm en opzet af van veel poëzie, maar je merkt aan alles dat er voor de dichter geen andere keus is dan het zo te schrijven. De maatschappelijke werkelijkheid van desintegratie, groeiende ongelijkheid en politieke en existentiële uitholling leidt tot een gebroken lyriek. Tot een ik dat wanhopig aan het woord probeert te komen en niet overstemd wil worden door het lawaai. Het zoeken van een nieuwe lyriek in die kapotte taal en wereld is wat dit gedicht zo spannend maakt."

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home