Alle nieuwsberichten

Terug naar de homepage

Meet-en-greet auteurs in exclusieve sfeer op Boekenbeurs
17 oktober 2017

Ben je een beginnende schrijver die als rups in het boekenvak graag een gesprek zou aangaan met een volgroeide vlinder? Heb je vragen over schrijven of het schrijversschap? Hoe gaan professionele auteurs om met hun schrijfpraktijk? Hoe hebben zij hun eerste werk gepubliceerd? Wie of wat heeft hen als beginnende schrijver geïnspireerd? Creatief Schrijven vzw nodigt op de Boekenbeurs vier schrijvers uit waar je al jouw prangende vragen aan kunt stellen. Kruip in je pen en neem deel aan één van vier de schrijfkansen. Wie weet win jij een exclusieve meet-en-greet onder onze boom op de Boekenbeurs met Dimitri LeueIsh Ait Hamou, Alicja Gescinska of Christophe Vekeman.

Tip van de week: Johan de Boose
11 oktober 2017

Johan de Boose is auteur en performer. Hij schreef o.a. Bloedgetuigen, een lijvige oorlogsroman die hij ook bewerkte voor toneel en zelf opvoert. Daarnaast schreef hij enkele dichtbundels, die genomineerd werden voor de Herman de Coninckprijs. Binnenkort verschijnt Het Vloekhout, een groteske schelmenroman. Momenteel reist de theatervoorstelling “Belgian Rules/Belgium Rules” de wereld rond; een productie van Jan Fabre (regie), Johan de Boose (tekst) en 15 internationale acteurs en dansers. Johan is curator van het festival Het Betere Boek, dat op 13 en 14 oktober plaatsvindt in Gent. 

Johan de Boose kiest 'Jeuk' van Marijke Scholten als tip van de week.

"Een wrang tafereel in oorlogstijd. De schrijfster slaagt erin om in enkele zinnen een beklemmend decor te schetsen. In dat decor lopen twee verhaallijnen parallel. De eerste lijn is die van de waanzin van de oorlog, voelbaar in elk detail van het dagelijks leven, en de manier waarop mensen proberen te overleven. De tweede lijn is die van een seksueel ontwaken. Beide lijnen zijn subtiel en brutaal tegelijk. Er is geen schoonheid. Maar er is wel het vurige verlangen ernaar. De schrijfster tekent de sfeer en creëert een zekere suspense. Dit korte verhaal geeft het gevoel dat het deel uitmaakt van een groter plan. Benieuwd!"

Tip van de week: Walter Janssens
4 oktober 2017

Walter Janssens is freelance regisseur, muzikant en acteur voor o.a. Kommilfoo, Radio Cachot, NEKKA, Kapitein Winokio en Theater MALPERTUIS. Hij heeft een verleden als radiodocumentairemaker bij Radio 1, regisseerde tien jaar lang zijn eigen gezelschap Theaterbende DINSKA BRONSKA, speelde als muzikant bij o.a. De Schedelgeboorten en was lid van het cabaretduo MANMANMAN. 

Walter Janssens kiest 'Florence en de feeks' van Dominique Minten als zijn tip van de week.

"Het aanbod aan liedteksten op dit platform trok mijn aandacht. Mijn keuze viel op 'Florence en de feeks' van Dominique Minten. Florence verwijst naar de figuur Sneeuwwitje en de Feeks naar de Boze Stiefmoeder. Die parallel maakt mij nieuwsgierig als toehoorder, hoe gaat de schrijver-zanger met dit sprookje om, ga ik verrast worden en wat ga ik nog herkennen. Het spel van de goede en de slechte is ook altijd een cadeau om over te schrijven.

Dominique is gul met beelden. De metafoor: 'En toen de wereld draaide gelijk de Sinksenfoor!' is mijn absolute favoriet. De sappige taal en het eenvoudige speelse rijm maken van deze liedtekst één kleurrijk feest en dat geeft mij zin om de tekst op muziek te zetten. Schrijfplezier spat van het blad. 

En de tekst blijft verrassen tot in de laatste regel:

'Florence floreert, ze staat parmantig weer recht,
misschien komt u haar eens tegen in 't echt'

Awel, ik hoop het!"

Tip van de week: Zita Theunynck
27 september 2017

Zita werkt als copywriter bij een reclamebureau in Antwerpen. Als ze daar niet is, dan is ze thuis aan het schrijven of aubergines aan het grillen. Of, ze zit op haar stoep met een glas rode wijn, dat kan ook. In mei 2017 kwam haar debuut Het wordt spectaculair. Beloofd. uit bij Uitgeverij Vrijdag.

Zij kiest deze week 'September' van Julia Dobber als tip van de week.

"Met de woorden 'September is een meisje' was ik eigenlijk al verkocht. Ik vond dat meteen schoon. En ook verder kom ik meer schoons tegen. Julia Dobber slaagt erin de verwachting die ze met de eerste zin schept, ook effectief in te lossen. Dat is een prestatie. 

In de eerste alinea is de schrijfster nog een beetje aan het zoeken.
Je voelt wat ze wil doen, maar ze blijft hier naar mijn gevoel nog een beetje te veel hangen in cliché's. Ze is er bijna.

En dan komt de regel: 'Ze heeft lange dunne jongensbenen en kijkt in mensen hun huizen.' gevolgd door 'Als de mensen terug kijken zwaait ze en soms zwaaien de mensen terug'.

Hoe mooi is dat? Ik zie ze al lopen, September. 

Vanaf dat moment wil ik alles over haar weten: wie ze is, waar woont ze, wat ze doet op zondag, waar ze het meeste bang voor is. 
Met andere woorden: de tekst heeft mij beet.

De tekst is 18 regels lang (niet zo gek veel). En toch heb ik het gevoel dat ik September ken, dat ik weet wat voor een meisje ze is.

Als ik mocht, dan zou ik op het einde één woord vervangen. 
Julia schrijft: 'Het heeft iets weg van een vlugge zomerbries door je bloes die je eigenlijk enkel kan voelen in september'.
Als je 'het' door 'ze' vervangt, wordt de tekst in mijn ogen sterker. 'Ze heeft iets weg van een vlugge zomerbries door je bloes die je eigenlijk alleen kan voelen, in september'. Logisch ook, want zoals de tekst zegt: September is een meisje. 

Wat mij betreft, mag de tekst daar ook eindigen. De cirkel is rond.

Ik denk dat Julia Dobber goed is in kijken naar mensen. Ik hoop dat ze dat blijft doen. En dat ze blijft schrijven en schrappen en nog wat meer schrijven."

Infosessie: auteursrecht en een blik op je portemonnee
23 september 2017

Je post teksten op Azertyfactor, je houdt dus van schrijven en misschien droom je er zelfs van ooit een manuscript uit te geven. Als beginnende schrijver is het daarentegen niet altijd makkelijk om je boterham te verdienen. En als je al wat geld verdient, moet je ook nog rekening houden met btw, personenbelasting, ...

Katrin Vandebosch van het Sociaal Bureau voor Kunstenaars, t-heater, helpt je tijdens de infosessie 'Auteursrecht en een blik op je portemonnee' op weg in deze moeilijke materie. Je krijgt een overzicht van de manieren waarop je je kunt laten uitbetalen voor je schrijfwerk en wat de gevolgen zijn voor je sociale bescherming. Kortom, een doordachte blik op je portemonnee. 

Die dag spreken we ook over auteursrechten: wat is dit precies? Wie en wat beschermt auteursrecht? Auteursrecht is bedoeld om de makers van teksten te beschermen. Het is dus belangrijk om je hierin te verdiepen als je verdere stappen wilt nemen in de schrijverswereld. Barbara Persyn van deAuteurs geeft je een antwoord op je vragen over jouw rechten, in heldere taal.

Vragen die tijdens de infosessie niet aan bod kwamen, maar wel nog op het puntje van je tong liggen, kun je nadien stellen aan Barbara of Katrin.

Schrijf je in op creatiefschrijven.be/cursussen. Tot dan!

I.s.m. t-heater, Sociaal Bureau voor Kunstenaars en deAuteurs, beheersvennootschap

WANNEER: Zaterdag 14 oktober 2017 van 10 tot 13 uur

LOCATIE: t-heater, Napelsstraat 71, 2000 Antwerpen

NIVEAU: Beginners met ervaring, gevorderden

PROVINCIE: Antwerpen

LEEFTIJD: +16

PRIJS: € 25 (incl. koffie, kom soep)

Tip van de week: Onno van Gelder jr.
20 september 2017

Onno van Gelder jr. is acteur/regisseur en auteur van korte verhalen. Jongeren zullen Onno gezien hebben in “Hotel 13” en “Kosmoo”, twee jeugdseries van Studio 100. Drijfhout publiceerde al enkele kortverhalen van zijn hand. Op 24 september staat Onno ook op het boek- en woordfestival Woordzee. Het volledige programma vind je op woordzee.be. Als je meer wil weten over Onno van Gelder, neem eens een kijkje op onnovangelderjr.be

Hij kiest deze week 'Zo veel mogelijk delen' van Gino Dekeyzer als tip van de week.

"Dit kortverhaal heeft mij van meet af aan mee. Reeds bij de eerste zin voel ik tristesse en wordt heel duidelijk een beeld geschetst over het hoofdpersonage. Dat hij ouder is dan de meeste omstaanders kan meerdere verklaringen hebben. Maar is hij dáárvoor onwennig ? Dat hij ‘op de parking van een supermarkt staat aan de rand van een kudde jonge knapen’ doet mij vermoeden dat het om een eenzaam iemand gaat. Bingo, enkele zinnen verder blijk ik gelijk te krijgen.

Dit verhaal over eenzame mensen krijgt echter heel plots een goed gevonden en zeer onverwachte wending. Hier wil ik niet op ingaan om het plezier van het ontdekken van die wending niet te verbrodden.

‘Het begint zachtjes te regenen.’, is de laatste zin. Grijze parkings en anonieme winkelcentra op een druilerige dag. Ik vraag mij af of het ook niet begint te regenen in de harten van de personages, ik vraag mij af of de regen hen dichter bij elkaar gaat brengen. Het is goed wanneer een kortverhaal langer duurt dan zijn effectieve leestijd."

Tip van de week: Stijn Depoorter
13 september 2017

Stijn schrijft op de manier waarop hij in het leven staat: empathisch, bedachtzaam en met aandacht voor details. Hij doet dat op zijn blog Stijnzijn. Zijn stokpaardjes? Kwetsbaarheid, LGBTQI-rechten, de menselijke geest. Stijn schrijft geregeld voor Charlie Magazine en een aantal teksten werd ook op De Morgen en VRT NWS gepubliceerd.

Hij kiest deze week ‘Spiegelbeeld’ van Marlies als tip van de week.

"In tijden van druk, drukker, drukst, probeer ik toch nog oog te hebben voor de kleine dingen en toevalligheden die mijn pad kruisen. Zaken die niet altijd evident zijn om bij stil te staan doordat we overprikkeld zijn en ze uit het oog verliezen.

In deze column toont Marlies dat ze daar ook nog aandacht voor heeft. Een simpele blik in de achteruitkijkspiegel zet haar aan het denken. Ze wordt plots heel bewust van zichzelf en de omgeving rondom zich. In haar tekst omschrijft ze die eenvoudige dingen op een fraaie manier.

Zelfreflectie op een onbewaakt moment, Marlies gunt je als lezer een blik achter de schermen. Van ontsteltenis tot aanvaarding, een weerspiegeling van haar gedachten die me ook tot nadenken aanzette."

Tip van de week: Anne Provoost
6 september 2017

Anne Provoost schrijft romans, essays en korte verhalen. Ze is lid van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde. Zij won met haar werk de Gouden Uil, de LIBRIS Woutertje Pieterseprijs, twee keer een Zilveren Griffel, twee keer de Gouden Zoen,.... Haar roman Vallen werd verfilmd. Voor In de zon kijken kreeg ze de driejaarlijkse Cultuurprijs van de Vlaamse Gemeenschap, dat is de voormalige Staatsprijs voor Literatuur.

Zij kiest deze week 'Athene' van Ulrike Burki als tip van de week.

 

" 'Athene' heeft wat een goed gedicht moet hebben: vanaf de eerste regels een krachtige voorstelling die niet meer verdwijnt. Met een vers over twee regels uitgezet worden twee duidelijke werelden opgeroepen, die van het Griekse Goden- en Godinnenrijk, al op de voorgrond gebracht door de titel, en die van schoolmeisjes, kinderen van de leeftijd die Nabokov Nimfijnen heeft genoemd. Zo’n plaatje neerzetten is moeilijker dan het lijkt. Nòg moeilijker is het vast te houden. Meestal vervaagt het omdat de rest van het gedicht ervan weg beweegt. Dat is bij ‘Athene' van Burki niet het geval. 

Athene draagt haar naam

zoals hele dunne meisjes hun communiekleren dragen

De wereld die in deze regels opengaat kan slechts elf woorden lang die van de goden zijn. Meteen daarna wordt hij al afgebroken tot een wereld die wel bij de goden blijft - hij betreft een heel andere god, Jezus met name, aangekondigd in de communiekleren - maar laat aanvoelen dat we ons onherroepelijk naar een kinderrijk hebben verplaatst, waar vetes heersen, meisjes en jongens elkaar observeren, geen vriend willen zijn van elkaar. De zaligheid van dit gedicht is dat de ambiguïteit van de eerste regels is behouden: een speelpleinruzie blijft op dezelfde hoogte staan als een godsdienstoorlog."

Tip van de week: Tim Thomaes
30 augustus 2017

Tim Thomaes won in 2013 de voorronde van Write Now! en werd tweede op de finale, na winnares Lize Spit. Sindsdien organiseert hij met Dans! Dichter! Dans! een springplank voor jonge schrijvers en muzikanten. 

Hij kiest 'METAFYSICA' van Francis Pursan als tip van de week.

"De tekst is duidelijk van een schrijver of schrijfster die zelf al wat inkt heeft doen vloeien, en anders toch al veel heeft gelezen. Iemand die de taal en haar eigen stijl beheerst. De basis is kurkdroog, Beckett-achtig, nihilistisch. Er zijn twee mannen in een kamer en ter discussie staat of de tafel in de ruimte wel echt is. In de filosofie heeft men het dan over fenomenologie.

Is de tafel wel echt? Die vraag als basis voor een fictietekst nemen is iets dat enorm gevaarlijk is om de mist mee in te gaan als schrijver. Cliché's liggen op de loer en hun ogen branden verleidelijk en dwars door je heen. Want het is al zo gedaan. De kans dat je verdrinkt in de mogelijkheden enerzijds of alles met humor relativeert anderzijds is wezenlijk groot. Deze tekst pareert de bestaande valkuilen.

De vorm is een klassieke dialoog: twee mannen in gesprek over een idee, waarbij ze tot een waarheid proberen te komen over een tafel. Een andere spanning dan bij de seksuele tekst die Vitalski vorige week uit de ton grabbelde, maar toch zeker ook de moeite waard om waardering over te laten blijken, vind ik. 

De tekst speelt met de voorspelbaarheid van het thema, maar verveelt niet. Het ritme van de tekst is stevig, de spanningsboog staat strak en de discussie tussen de twee mannen vliegt nergens echt uit de bocht, terwijl er toch verrassende zinnen in zitten. Humor wordt strak en spaarzaam, maar effectief en subtiel genoeg gebruikt. Er zijn hallucinaties en surrealistische wendingen die de discussie de suggestie van een plot meegeven zonder de overhand te nemen.

Als er iets negatiefs over de tekst te zeggen valt, is dat die te kort is. De tekst heeft een sterke stijl, maar iedereen die probeert te zingen kan een bepaalde korte periode toon aanhouden. Ik hoop dat de auteur zot genoeg is om meer te schrijven." 

Tip van de week: Vitalski
23 augustus 2017

Vitalski heet officieel de 'Antwerpse Nachtburgemeester'. Hij schrijft columns voor De Morgen, Studio Brussel en Gazet Van Antwerpen. Hij is een Belgisch schrijver, dichter, stand-upcomedian, perfomer, mediafiguur en striptekenaar.

Hij kiest deze week 'Jeuk' van Marijke Scholten als tip van de week.

"Er zijn wel meer verhalen geschreven over het dubbelzinnige trauma waar dit zeer vinnige stukje proza “Jeuk” over gaat: een zeer jong meisje dat, wellicht voor het eerst, met seks wordt geconfronteerd, door een opdringerige jongen, die ongevraagd zijn broek laat zakken. Dat zo’n universeel herkenbaar onderwerp per definitie een cliché zou zijn, mag je niet zeggen, maar wel heeft de beschrijving van zoiets archetypisch, extra behoefte aan persoonlijke invulling. Ik vind dit kortverhaal hier dan ook goed, telkens wanneer Scholten aan de gemeenplaats ontsnapt; en minder goed, waar haar woord- of beeldkeuze me triviaal lijken.

Het verhaal begint in klassiek naturalistische stijl, namelijk met duidelijke coördinaten: waar en wanneer, wie en waarom; helder vooropgesteld, als in een verslaggeving. Maar kort daarop glijdt de vertelvorm wonderwel over naar die van een organische, naïeve, op den duur ook schijnbaar innerlijke monoloog. Vandaar het soort tussenvoegsels als “Huu”, “Ach,” en “Bah”.  Die kinderlijke taal, en ook de lichtjes warrige opeenvolging van beelden, brengen de lezer niet dadelijk in vervoering, maar lijken toch verantwoord, doordat ze de jonge leeftijd van de vertelster in de verf zetten.

In de tweede alinea komt de schrijfster evenwel tot de kern van de zaak, en wil de lezer geen genoegen meer nemen met alleen maar zulke kinderlijke ditjes en datjes. De wijze waarop Gurkjes opwinding beschreven wordt, zijn veelal clichématig. “Ze voelde haar hart bonzen,” “Ze voelde het bloed naar haar hoofd stijgen”, “Haar maag wrong”; dit zijn gemeenplaatsen, die een mens al wel eens vaker las. Aangenamer zijn de meer originele gedachten, zoals daar, waar de belaagde Gurkje zich afvraagt: mannen deugen niet - maar is haar neef wel een man? Terwijl de zoete misdaad plaatsgrijpt, de act van het exhibitionisme, valt het de vertelster weer op hoe mateloos erg haar kousen haar knieën doen jeuken; een origineel, zintuiglijk detail, waardoor je in de scène kan geloven. 

Naar mijn bescheiden mening is dit verhaal niet helemaal perfect, maar zit de auteur op een goed spoor. Het beste dat Marijke mijns inziens kan doen, is onversaagd voortgaan met schrijven."

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home