Alle nieuwsberichten

Terug naar de homepage

Tip van de week: 'Tot die dag dan' van Paula Dumont
13 december 2017

Soe Nsuki is enthousiast over veel dingen! Ze maakt graag grapjes op een podium, en meestal vindt het publiek het ook leuk. Ze is volop bezig aan haar eigen show Soetopia! Daarnaast is Soe een bgirl, dat is jargon voor een griet die breakdancet. Ze is ook dj, dat is jargon voor een griet die veel mp3’s heeft gedownload van Youtube. Oh en ook nog dit: ze slaapt nooit! Op 15 december brengt ze een faalverhaal op het Festival van de Gelijkheid in Gent, een aanrader!

Soe kiest vandaag 'Tot die dag dan.' van Paula Dumont als tip van de week.

"Schol op de gezondheid van Paula Dumont! 'Tot die dag dan.' slaagt erin om een extreme en absurde situatie herkenbaar te maken. Ik zie meteen wat voor omgeving het is, wie de personages zijn. Ik heb een hart voor korte teksten die je meteen meesleuren. Het onderwerp is iets waar ik zelf veel over nadenk. De wetten van kansen hebben me altijd al gefascineerd. Of nee, beter gezegd: het feit dat mensen in die wetten troost en een gevoel van veiligheid vinden. Ik heb dat altijd vreemd gevonden. 'Tot die dag dan.' verwoordt in een compact maar beeldrijk verhaal exact hoe ik over kansen denk. Ik geloof niet in 'dat kan mij nooit overkomen'. Vaak denk ik eraan hoe broos en kantelbaar alles is. Alles kan. Niets is onmogelijk. Want als jij toch die zeldzame aandoening hebt, wat maakt het jou dan uit dat slechts 0,04 % van de Belgische bevolking jouw lot deelt? Welke soelaas vind je in cijfers als jij degene bent die tot de minderheid behoort? Je hoort één van de personages in de tekst nog zeggen: 'Jean François, waarom?', waarop het hoofdpersonage zegt dat ze het altijd al heeft geweten. Dat vind ik super krachtig. Want als je beseft dat alles kan gebeuren, ben je baas van de wereld.

De kracht om te accepteren schijnt door deze tekst. Althans voor mij. En als je erover nadenkt, is dat een gedachte die je zowel positief als negatief kan invullen. Alles kan. Niets is onmogelijk. Ook in positieve zin. Want wat deert kansberekening je nog als je je droom hebt kunnen waarmaken?" 

Tip van de week: 'Meisje, 24 - olieverf op doek' van Anker
6 december 2017

Floor Tinga schrijft en illustreert prentenboeken, gedichten en verhalen voor jongeren. Ze draagt bij aan DICHTER, een tijdschrift voor jeugdpoëzie van uitgeverij Plint en werkt aan een boek voor Clavis. Op 12 december wordt haar prentenboek Stapelgek officieel voorgesteld tijdens het Sesam-festival; een festival voor iedereen die begaan is met de diverse samenleving, kinderboeken, taal- en leesbevordering.

Zij kiest deze week 'Meisje, 24 - olieverf op doek' van Anker als tip van de week.

“Als ik ergens een zwakte voor heb, dan is dat in keuzes maken. Waarom je richten op één ding, wanneer je er ook tien tegelijk kunt doen? Toch roep ik mezelf regelmatig terug. Matigen geeft rust en helderheid. Met schrijven werkt dat net zo. De valkuil is te veel te willen vertellen. Of de woorden zo groot te maken, dat ze aan inhoud inboeten.

Toen ik grasduinde door de recente teksten, was ik het meest verrast door 'Meisje, 24  - olieverf op doek' van AnkerDe woorden in dit gedicht zijn spaarzaam ingezet. De details raak, zoals de tl-lamp en dwalende ogen. Zinnen als: 'Mensen stoppen-staren.' En: 'Is de verf al droog? Nee.' geven het gedicht het juiste ritme mee.

Het schilderij (of het meisje) komt er met haar harde lijnen en vreemde perspectieven niet goed vanaf. Ik stel mij een eenzaam en onbegrepen kubistisch schilderij voor. De kijker levert commentaar en dwaalt vluchtig verder. De laatste strofe is in mijn opinie zelfs overbodig. Door deze weg te laten, wordt het contrast tussen het oordeel en de machteloosheid nog meer versterkt.”

Laureaten imPerfect
6 december 2017

De oproep van VFG, Creatief Schrijven vzw en Curieus om een tekst in te sturen over het thema ''imperfectie' zette heel wat pennen in beweging. Bedankt daarvoor! Dat zo'n belangrijk thema leeft, is hartverwarmend. Uit meer dan 130 inzendingen koos een vakjury uiteindelijk 17 straffe laureaten; een diverse groep mensen met en zonder handicap. Het juryverslag lees je hier.

De 5 beste teksten zijn gedrukt op linnen zakken. Wil je zo’n uniek exemplaar? Kom naar het Festival van de Gelijkheid en ontvang een gratis 'imPerfecte' draagzak bij de aankoop van een boek in de Empty Bookshop.

Tip van de week: 'Wat ik nog wil vergeten' van KiM
29 november 2017

Yannick Ottoy debuteerde in 2015 met Drang, een roman waarin hij op semi-fictieve wijze de nasleep van het Heizeldrama beschrijft. Hij won hiermee de Bronzen Uil Publieksprijs. In het voorjaar van 2017 volgde zijn tweede boek, En toen werd het zwart. In deze coming of age laat hij de kleurenblinde Noah opgroeien met - en ook een beetje zonder - Alizée, een voor de Rwandese genocide gevlucht meisje. Met een eerste versie van dit boek won hij in 2013 de Nederlandse talentenjacht Manuscripting.

Hij kiest deze week de tekst ‘Wat ik nog wil vergeten' van KiM als tip van de week.

“Ik kan me niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst op zoek was naar mijn boek of jas. Met die woorden beschrijft KiM - en dat is een vrouw, of toch een man, ach wat doet het ertoe - een bijzonder complex gevoel van gemis. De jas of boek liggen op de plaats waar ze zijn achtergelaten. Ze zijn niet zoekgeraakt of opgeborgen. En dat is jammer. De televisie speelt het gewenste programma, de radio de gekozen muziek. En dat is vreselijk, omdat het ongewenst is. Wat verlangd wordt is eigenlijk niet treurig, maar dat het zich ongevraagd heeft opgedrongen: dat is spijtig. KiM slaagt erin met dit soort paradoxale metafoor verdriet, en gemis, op een originele en treffende manier te verwoorden. Eerder dan zich te verliezen in dramatiek of zeemzoet geweeklaag toont de auteur tristesse in een andere dimensie. Iemand verliezen impliceert het ongewenst winnen aan controle over het eigen bestaan, dat in deze maar betekenis had dankzij die andere, die men kwijt is. Het plots krijgen van de stilte, waar zo naar gezocht werd. Eindelijk de gevraagde tijd, om te schrijven misschien.

Het grote drama van geluk, zo hoorde ik iemand ooit zeggen, is dat het de bron van ongeluk is. Alles wat je gelukkig kan maken, kan je net zo droef stemmen. Maar je zal je moeten hechten, want het is eenzaam leven in de grote woestijn. Misschien heeft KiM dat willen zeggen. Met wat fouten, hier en daar. Misschien heb ik dat verkeerd gelezen. Dat kan ook. Maar het was fijn om te lezen. Dat zeker.”

Nog twee dagen voor Naft voor Woord: dé TXT-on-stagewedstrijd in Antwerpen
29 november 2017

Je hebt nog twee dagen de kans om in de voetsporen te treden van o.m. Maarten Inghels, Maud Vanhauwaert en de straffe winnares van vorig jaar: Yousra Benfquih. Ben jij tussen de 18 en 30 jaar jong en staat jouw schrijfatelier in provincie Antwerpen geïnstalleerd? Schrijf je dan snel in voor Naft op azertyfactor.be/kansen en wie weet zien we je terug op de voorrondes in Mechelen, Merksem, Lier of Turnhout. Tot dan!

Tip van de week: 'Euforie' van Ingemar Spelmans
22 november 2017

Annemarie Estor publiceerde achtereenvolgens Vuurdoorn me (2010, Herman de Coninckprijs voor het beste debuut), De oksels van de bok (2012, Herman de Coninckprijs voor de beste dichtbundel), Het boek Hauser en Dit is geen theater meer (2015, genomineerd voor de Pernathprijs 2015). In april 2018 verschijnt haar nieuwe duistere dichtsprookje Niemandslandnacht.

Zij kiest deze week de tekst 'Euforie' van Ingemar Spelmans als tip van de week.

 

 

"Lekker veel gevaar in deze tekst… De vrieskou ligt de ik-persoon stiekem op te wachten… Het buurmeisje krabt (let op de prachtige klank van dit werkwoord en bedenk dat werkwoorden het hart van de zin zijn), en wel met ongemeen intense intenties... Er is gladheid… Er is een roetsj, misschien ook wel een sprong, en misschien zelfs een pijnlijke val (afhankelijk van je eigen interpretatie). En er is een opgaan in… (mooi contrast tussen op en af in die regel!). En dat opgaan is misschien nog wel gevaarlijker dan sluipende vorst of krabbende buurmeisjes. Want ergens in opgaan betekent de controle verliezen.

Over controleverlies, over onze liefde en onze angst daarvoor, en de chemische stofjes die daarbij door je lichaam razen, hebben neurologen, psychologen en psychiaters bibliotheken volgeschreven. Die hele bibliotheek schuilt achter dit schijnbaar eenvoudige gedicht, dat met een bijzonder efficiënte timing (de dichter neemt een hoog tempo) telkens iets nieuws onthult, waardoor de tekst nergens verveelt. Ritme en melodie zijn doeltreffend: ze ondersteunen het energieke, elektrisch geladen moment.

Tot slot is er de onzekerheid. De misschien. De menselijke neiging om het gebeurde in taal te vatten – eveneens een gevaarlijke escapade. De ik zoekt een goede definitie, ocherme. De verteller verwijst nu naar zijn eigen schrijven. Waarmee niet alleen die opgewonden schansspringer, maar ook de onzekere dichter aanwezig wordt.

Aangename kennismaking, collega!" 

Six Word Story: de winnaars
8 november 2017

Op de Boekenbeurs, op onze stand, deelde een boom zijn verhaal. De boom was ook benieuwd naar jouw verhaal. En die uitnodiging zette heel wat pennen in beweging. Maar liefst 3000 inzendingen ontvingen we. Elke dag koos een auteur of een specialist uit het boekenvak zijn favoriete Six Word Story als ‘tip van de dag’. Als de boom voldoende tot rust is gekomen, krijgen de veertien winnaars een exclusief plaat-aantje met zijn/haar tekst op onze Schrijfdag op 2 juni in Gent. 14 experten uit het boekenvak kozen hun favoriete zeswoordenverhaal:

- 11 november: Moniek Spaans met ‘De herfst kleedt zich langzaam uit.’

- 10 november: Tim Roose met ‘Oma denkt dat ik doof ben’

- 9 november: Robin Leemans met ‘Soms vergat hij dat hij sliep.’

- 8 november: Bert van den Helder ‘Zelfs zijn hond herkent hem niet.’

- 7 november: Inge Hulsker met 'Wie ben je?, vroeg mijn spiegelbeeld.'

- 6 november: Peter Helsen met 'Word even onherroepelijk (wandel daarna door)'

- 5 november: Lien Tallon met ‘God is een zeshoek, denk ik.’

- 4 november: Lize Liesebeth met ‘De vermiste sok had een relatie.’

- 3 november: Kurt Velghe met ‘Robot?, vroeg een jongetje aan een enge man.’

- 2 november: Hanneke met ‘In mijn boomhut word ik groot.’

- 1 november: Maria Stam met ‘De rolstoel lag er verlaten bij.’

- 31 oktober: Sofie Van Dyck met ‘Tussen twee polen smelt men niet.’

- 30 oktober: Gino Dekeyzer met ‘Nee, de verjaardagstaart moet niet gesneden.’

- 29 oktober: Korneel Dobbels met ‘Jij wordt mijn tranen van morgen.’

Check dwarsboom.be voor meer dan 3.000 Six Word Stories. Kreeg jij inspiratie om zelf met een Six Word Story aan de slag te gaan? Er is nu een volledige nieuwe Six Word Story-categorie bij op Azertyfactor waar jij jouw zeswoordenverhaal een plek kunt geven.

Tip van de week: David Troch
25 oktober 2017

David Troch heeft wel eens een hekel aan hoofdletters. Hij won o.a. de Herman de Coninckprijs 2013 voor het Beste Gedicht en Turing Nationale Gedichtenwedstrijd. Hij publiceerde o.a. in SnoecksHet Liegend KonijnPoëziekrant, Deux Ex Machina, ... en was redactielid van Gierik & Nieuw Vlaams Tijdschrift en stond mee aan de wieg van Kluger Hans. Sinds januari is hij coördinator Vorming bij Creatief Schrijven vzw. Troch geeft op de Boekenbeurs ook de workshop 'Six Word Stories'. Schrijf je nog snel in!

Hij kiest deze week de tekst 'Opruimen' van Sofie als tip van de week.

"Openingszinnen. Ik heb iets met openingszinnen. En zonder twijfel vele andere lezers met mij. Van meet af aan wil ik verrast en meegezogen worden. Dat effect heeft de eerste zin van 'Opruimen'. Bij het opruimen gooi je allerlei rotzooi weg, maar je oma? Heerlijke verrassing! Lekker ongewoon. Al zie ik Pipi Langkous het zo doen. De tweede zin vergroot de absurditeit alleen maar. Met overdrijvingen kun je in dit soort verhalen niet te veel overdrijven. Sofie trekt de lijn in het hele flitsverhaal dusdanig goed door dat ik haast geloof dat het allemaal waargebeurd is. Geloofwaardigheid, minstens net zo belangrijk als een openingszin die de lezer het verhaal inzuigt."

 

Tip van de week: Christophe Vekeman
18 oktober 2017

Christophe Vekeman schreef onder meer de romans Een uitzonderlijke vrouwMarie en Hotel Rozenstok. Onder de titel Leven is werk zijn vele van de teksten verzameld die hij in De Morgen publiceerde. Hij is een van de meest gevraagde en gesmaakte schrijvers op Vlaamse en Nederlandse podia, waar hij voornamelijk poëzie brengt, gebundeld in Señorita’s en in Dit is geen slaapkamer meer nu. Volgend jaar ziet zijn nieuwe roman het licht, Mensen als ik. Momenteel tourt hij door Vlaanderen met de voorstelling ‘Open Geest XL’ van Te Gek!? Tijdens de Boekenbeurs is hij te gast op onze stand en kun je een exclusieve meet-en-greet met hem winnen. Doe mee aan de schrijfkans

Hij kiest deze week 'Schoonmoeder' van 'Le Claire' als tip van de week.

"Wat de tekst ‘Schoonmoeder’ wat mij betreft zo sterk maakt, is dat de schrijver ervan erin slaagt een overtuigende ode te brengen aan iemand zonder in meligheid te vervallen, én dat hij onderwijl ook niet te beroerd is om zichzelf te kijk te zetten als een pesterig, laffig sujet, wat toch steeds mooi meegenomen is voor de lezer. Vooral het einde, echter, is prachtig, als de schoonmoeder in kwestie kunstig getypeerd wordt, niet als iemand die door het liefdesrumoer in de aanpalende kamer geïrriteerd, boos, afkeurend gestemd of van haar stuk zou kunnen geraken, maar er mogelijk wel door ‘in verlegenheid’ kan worden gebracht, het lieve mens. ‘In verlegenheid’: in deze twee mots justes schuilt de volle, eigenlijke kracht van dit verhaal."

 

Foto door Jonas Lampens

Azertyfactor: meet-en-greet Vitalski
17 oktober 2017

Feedback op je tekst: exclusief voor Azertyfactor-gebruikers

Post jij af en toe of geregeld teksten op dit platform? Wil je weten wat die waard zijn en wil je ook andere Azertyfactor-gebruikers ontmoeten? Kom dan zeker met een print van je tekst van maximaal 1 A4 lang naar de stand van Creatief Schrijven vzw op de Boekenbeurs. Het genre maakt niet uit. Een column, een kort verhaal, gedichten of een liedtekst. Het kan allemaal. Kraakvers of uit de oude doos. Ook dat speelt geen rol.

Schrijver en dichter Vitalski verwelkomt je graag op 29 of 31 oktober, 3 of 10 november telkens tussen 16 en 18u. In de biosfeer onder de boom bekijkt hij samen met jou de tekst en geeft hij feedback en advies. Je gaat naar huis met concrete tips om je schrijfwerk nog beter te maken. Vitalski heeft ook een vaste rubriek in ons magazine VERZIN, waar hij telkens feedback geeft op 2 teksten, die hij selecteert op dit platform.

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home