Ze zeggen mij: vergeet.

Ik kan het niet. Ik onthou.

 

Ik moet leren om gaten te maken

in de muur aan herinneringen die ik bouw.

 

Vragen aan mensen 

hoe ze ook alweer heten,

 

drie dingen kopen,

één vergeten.

 

Wie welke prijs won,

wanneer de aarde beefde

 

en dan alle woorden

die we samen beleefden.

 

Niet alles bijhouden,

sommige dingen gewoon niet meer weten

 

en als ik jou weer tegenkom

onthouden dat ik jou ben vergeten.

Geschreven door Felix Sandon op 31/08/2016 - laatst aangepast op 21/10/2016

  • poëzie
  • text on stage

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home