Zonneharpen zinderen me neer
in het zomergroen -
hier is alles stil, alles wat ik wil
in mijn hoofd.
De grens tussen oud en nieuw gras
steekt mijn rug niet meer,
het nieuwe vlijt zich in de verte
neer onder jouw speelvoeten.
Het onkruid tussen mijn tenen
tiert niet meer
en mijn doornen stompen zich af.
Voortaan valt donker
zacht op mijn vel,
draaglijk.

Geschreven door Gitta VR op 12/09/2016 - laatst aangepast op 19/09/2016

  • po√ęzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home