Bloemendood

 

Synopsis

 

Marc is bloemenkweker.Hij krijgt hulp van de kreupele Peter. Marc is uit hebzucht met Anne getrouwd. Hij houdt niet van zijn vrouw en heeft een minnares. Hij besluit zijn vrouw uit de weg te ruimen door haar een boeket Monninkskap te schenken dat bij aanraking en bij het inademen bijzonder giftig zijn. Het lukt en het fortuin is voor Marc en Bibi op voorwaarde dat ze Peter steeds bij hen laten wonen.

Marc geeft zijn vrouw een groot boeket.  Anne sterft een gruwelijke dood. De neurotoxines beïnvloeden beweging, hart en longen. Ze kan nog slecht horen en zien. Als ze stervende is ziet ze haar man lachend binnenkomen met zijn minnares (Bibi) Het laatste dat Anne ziet en hoort zijn de triomfantelijke blikken en woorden van Marc en Bibi die voor haar neus elkaar hartstochtelijk zoenen.

Ongezien is Peter getuige van wat er gebeurd en treurt bitter voor de vrouw die steeds zo goed voor hem was.  Bibi haat de eeuwige aanwezigheid van Peter en laat geen kans voorbij gaan om Peter te kleineren. Marc is hier niet van op de hoogte. Zoals voorheen weidt hij zich volledig aan zijn passie met hulp van Peter.  Bibi wordt zwanger. Het lukt Peter een bloem te kweken die overheerlijk ruikt,

Elke dag schenkt hij Bibi één bloem. Dan komt de dag van de bevalling. Bibi wil thuis bevallen met een vroedvrouw.

 

 

 

VERTOLKERS

 

Vader (Marc): een ruwe hebzuchtige man met slechts één passie; bloemen.

 

De kreupele helper (Peter): kreupel, bedeesd met een groot hart voor Anna. Is slimmer dan hij zich voordoet.

 

Bibi  (afkorting van Brigitte): een mooie sexy vrouw zonder scrupules. Ze spoort Marc aan om zijn vrouw om te brengen.

 

 

 

Scéne I

 

Marc stapt  de huiskamer binnen met een boeket schitterende bloemen.

Achter hem zie je de voetsporen vol modder.

 

Camera volgt de voetsporen tot de man stilstaat.

Camera laat de vuile voeten aan de voorkant zien en gaat langzaam naar boven tot het nors gelaat van Marc te zien is.

Camera zoomt in op de hand die het prachtige boeket bloemen vasthoudt en zijn arm uitstrekt. Een vrouwenhand neemt het boeket over.

De vrouw steekt haar gelaat in het boeket.

Camera inzomen op het gelaat van de vrouw die haar hoofd terug strekt. Op haar gelaat ligt een brede glimlach.

 

Anna: ‘Ze zijn schitterend Marc! Blijf even. Ik wil je zo graag omhelzen…’

 

Terug het gezicht van Marc in beeld.

 

Marc: 'Ik hou die omhelzing te goed als ik gewassen ben.  Ik stink als een beer.

 

Gezicht van de vrouw in beeld.

Ze lacht geamuseerd

 

Marc draait zich om, gaat terug naar buiten, kijkt even om met een glimlach en werpt haar een handkus toe

 

Camera terug naar Anne.

 

Anne omhelst het boeket als een minnares en steekt terug haar gelaat in het boeket. Plots blijft ze als versteend staan. Het boeket valt uit haar handen.

Inzoomen op het boeket. Geluid van een lichaam dat tegen de vloer slaat.

 

Fade out.

 

 

Scéne II

 

 Marc stapt met een stralende lach het huis binnen.

Camera volgt zijn blik die tenslotte blijft rusten op de leuning van een grote sofa.

Camera; vooraanzicht van Marc die zich omdraait. Camera volgt Marc die de radio opzet.

 

Eerst horen we muziek van Klara, maar hij verzet de post op studio Brussel.

Muziek van ACDC ‘Thunderstruck’ weerklinkt.

Marc zet de radio luider en beweegt zich wild op het ritme van de muziek en zingt het refrein mee. Lachend verlaat hij de kamer en haalt ondertussen een GSM tevoorschijn.

 

Fade in leuning sofa.

 

Camera rust op een paar voeten met tenen die verkrampt zijn. Langzaam volgt de camera het lichaam van een paar vrouwenbenen (van Anne) naar boven en blijft rusten op handen die zwak in een zitkussen klauwen. Verder naar haar torso dat zwaar op en neer gaat. Camera gaat langzaam verder tot haar hals.

 Beeld stopt bruusk en zoomt in op haar gezicht en houdt dat beeld vast.

 Inzoomen op het gezicht van Anne valt samen met het refrein van ‘Thunderstruck’.

Anna haar gezicht kleurt paars door ademnood, haar mond staat constant open in een geluidloze schreeuw, de ogen van angst en pijn wijt open. Camera zwaait langzaam naar een raam waar  Peter  staat te gluren. Hij ziet 2 mensen de kamer binnenstappen. Een vreemde vrouw (Bibi) en Marc. Marc gaat naar de radio en zet hem uit.

 De vrouw gaat naar Anne, glimlacht als ze zegt:

‘Hij bleef enkel bij jou voor het familiefortuin. Maar iets zegt me dat wij er meer gaan aan hebben. Haar glimlach wordt nog breder, ze draait zich om naar Marc en kust hem vol passie.

De camera laat terug het gezicht van Anne zien die haar ogen sluit.

De camera zoomt in op Peter die verslagen toekijkt.

Fade out.

 

 

Scéne III

 

Camera: Marc en Bibi zitten aan de tafel en klinken met champagne.

Ze lachen allebei.

 

Camera zoomt in op het afschrift van het testament. Terug naar het koppel.

 

Bibi zegt:

‘Een hartstilstand zeiden ze, géén spoor van vergiftiging. Schat je bent een genie.’

 

Marc:

‘Gewoon een liefhebber van bloemen.’ Lacht hij.

Bibi

‘Dat we er Peter moeten bijnemen was niet voorzien, maar ja…’

 

Marc:

‘Peter was een zoon voor haar. Ze heeft de jongen uit het weeshuis gehaald. Hij is wat simpel en kreupel. Niemand wou hem. Zij gaf hem liefde en een thuis. Hij helpt me uitstekend met de verzorging van de bloemen.

 

Bibi zucht en nipt van haar glas.

 

Peter komt de kamer ingelopen zonder iets te zeggen. Hij kijkt naar Marc.

 

Marc:

‘Genoeg geluierd. Ik ga de serres sluiten. De nachten worden koud.’

 

Hij staat op en gaat de kamer uit.

 

Camera richt zich op Bibi.

 

Zij kijkt Peter aan en snauwt:

‘Inderdaad, genoeg geluierd. Je mag de tafel afruimen en de lakens verversen. Waar wacht je op? Zijn je hersenen ook kreupel?’

 

Peter geeft geen antwoord dienen en buigt zijn hoofd om haar niet in de ogen te kijken

 

Fade out.

 

 

 

Scéne IV

 

 

Peter stapt over de straat met een groot aantal boeken onder zijn arm.

Het volgend ogenblik zien we hem een nachtlampje aansteken en begint in de boeken te studeren. Hij valt in slaap aan zijn bureau.

Hij komt te laat voor het ontbijt en krijgt van Bibi niets meer te eten.

 

Bibi:

‘Wie te laat komt voor het ontbijt heeft géén honger. Ga Marc helpen en na de middag mag je meteen het huis stofzuigen. Als je denkt te kunnen profiteren, dan ben je aan het verkeerde adres. En als het je niet bevalt dan ga je met die lamme poot van jou een andere thuis zoeken.’

 

Camera naar Peter.

Peter knikt en verdwijnt sloffend.

 

Camera; Peter zit terug aan het bureau met zijn nachtlamp aan. Hij leest in de plantenboeken.

 

 

Camera zoomt langzaam rond op het bureau. Er liggen bloemen, bloemblaadjes, stuifmeel. Er staat ook een microscoop op de tafel en een erlenmeyer.

Elke nacht bestudeert hij de boeken.

 Na een bijzonder zware dag valt hij terug in slaap aan zijn bureau.

 

Camera  laat Peter zien die op zijn bureau ligt te slapen in daglicht. Het is middag als hij in paniek wakker word. Bibi wil zijn kamer binnenkomen als hij juist de kamer buiten gaat. Bibi tracht in zijn kamer te zien, maar Peter sluit snel de deur en houdt de sleutel bij zich.

 

Peter:

'Sorry Bibi, ik... het zal niet meer gebeuren.

Marc kaffert hem uit.

Marc:

‘Peter het wordt tijd dat je je herpakt! Ik weet dat Anne als een moeder voor je was. Maar binnenkort is hier nieuw leven. Bibi is zwanger. Ik wil dat je alles voor haar doet begrepen?’

Peter knikt en slaat zijn ogen neer.

 

 Camera toont verschillende nachten waar Peter aan het werk is met;

-Peter bouwt een serre met houten latten en plastiek.

-Peter plaatst er een UV lamp en een vochtregelaar in de serre.

-Peter sleurt zware zakken potgrond naar zijn kamer en vult verscheidene met kleine aarden bloempotten met kleine jonge scheuten.

-Je hoort Peter vloeken als de scheuten verdorren of de zaden niet uitkomen.

-Peter opent voorzichtig een pakje van het buitenland waarin meeldraden zitten.

-Peter vult de potten terug.

- Peter tracht het nachtlampje aan te klikken, maar de lamp springt.

Peter gaat naar de serre om meer licht te hebben. Verwijdert het zware plastiek.

 

Camera zoomt in op Peters gezicht.

Peter glimlacht.

 Camera zwaait naar de serre. Alle scheuten in de bakjes hebben bloemen gemaakt.

 

De volgende dag aan de ontbijttafel.

 Peter:

Marc, ik...  ik heb een nieuwe bloem gecreëerd tijdens mijn vrije tijd...  Het moest een verrassing blijven voor Bibi en het kindje. ik wou een heel geurige bloem.

 

 Marc slaat zijn pleegzoon op zijn schouders en zegt ontroerd.

‘Dat is een prachtig gebaar. Ik ben fier op jou. Een bloem speciaal voor Bibi en het kindje. Het spijt me dat ik soms boos op je was.’

 

Peter lacht schaapachtig:

Het... het moest een verrassing blijven.

Hij glimlacht als een klein kind en strompelt uitgelaten naar zijn kamer, waar hij een bijzonder geurige bloem plukt. Hijkomt terugaangestrompeld en geeft bedeesd de bloem aan Bibi.

Bibi en Marc lachen.

Bibi:

‘God, wat een heerlijke geur. Daar kan geen enkel parfum tegenop.’

Ze lacht voor het eerst naar hem.

‘Bedankt Peter, namens mij en het kind.’

 

Peter:

‘Graag gedaan,’ zegt hij opgetogen en gaat met Marc naar buiten om de bloemenserres te verzorgen

 

Camera;

Verschillende scénes waar Bibi van Peter bloemen krijgt.

Af en toe zie je Marc of Bibi over haar buik strijken.

 De dag is aangebroken dat Bibi gaat bevallen.

 

Bibi:

‘Peter! Verwittig de vroedvrouw en haal Marc. Mijn vliezen zijn zojuist gescheurd.’

 Peter  belt onmiddellijk de vroedvrouw.

 Camera naar Bibi die haar ademhalingsoefeningen doet.

Peter blijft onbewogen naast haar zitten tot de vroedvrouw aanbelt. Peter haast zich om de deur te openen.

De vroedvrouw voelt aan Bibi's gespannen buik.

Vroedvrouw:

'Peter, ruim het vruchtwater op, haal een paar handdoeken en zet de waterketel op.

Peter doet wat hem gevraagd wordt en trekt zich terug naar buiten, zo volgt hij alles ongezien door de vensterruiten.

De vroedvrouw haalt de baby er uit.

De baby heeft geenr neus noch oren en begint hartverscheurend te wenen.

Marc, Bibi en de vroedvrouw wenden geschokt hun blik af.

Dan horen ze in het geschreeuw van de baby steeds hetzelfde woord: ‘moordenaars!’.

De vroedvrouw vluchtn in paniek naar buiten en belt totaal overstuur de politie.

Camera naar Peter die nog op dezelfde plaats staat. Hij kijkt geboeid toe.

Bibi en Marc versmachten de baby.

Marc gaat naar buiten met de baby in zijn armen  en kijkt in paniek rond.

Marc:

'Peter, kom hier! Je moet me helpen!'

Marc kijkt nog eens rond maar kan Peter nergens bespeuren

 Marc wordt op heterdaad betrapt als hij het lijkje juist heeft begraven onder de bloemen.

De sirene klinkt oorverdovend als de combi met schuivende banden komt aangereden.

Marc ziet Peter met iemand van de politie praten.

De politieman:

'U wordt beiden aangehouden voor doodslag met voorberachte aarde. Mevrouw wordt nog eerst naar het ziekenhuis gebracht om complicaties te vermijden. Maar jullie allebij zullen berecht worden.

Marc en Bibi worden beide aangehouden

 Als ze beiden worden weggevoerd glimlacht Peter triomfantelijk naar Marc en Bibi. Uit het huis klinkt plots muziek van KLARA. Stomverbaasd kijken ze achterom naar Peter.

 

 

Fade out

 

                                       EINDE

 

 

 

 

.

Geschreven door Fanny Vercammen op 27/09/2016 - laatst aangepast op 03/10/2016

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home