Ergens tussen nacht en ochtend

Seizoensmoe, half vermoeid

doe ik een poging, verwoede poging

om iets banaals te herontdekken.

 

Herontdekken wat er in mijn wereld schuilt

Broos hart, schuilplaats van gevoelens

Gevoelens die opborrelen in broos hart

Verankering op onbeschreven blad.

 

Helder moment in duisternis

Straatlantaarn verlicht grootse ideeën

Tijdloos schuif ik verder, geruisloos

Vederlicht, verzonken in gedachten.

 

Bij trosjes droom ik toekomst bij elkaar

Toekomst verweven in de sterren

Reiken naar de sterren, stil en tijdloos

Tijdloze natuur, bakermat van wijsheid.

Geschreven door Fatiha Berrazi op 28/09/2016 - laatst aangepast op 28/09/2016

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home