Oud vergeeld kiekje. Magische foto getrokken door grote zus.

 

Klein ouderwets bergdorpje verscholen in een prachtig stukje Algerije in rust. Verzengende hitte, verschroeide aarde, verstikkende wind. Sloom balkende ezel, dynamisch blaffende hond en gezellig mekkerende geiten. En daar ergens tussenin draaft een gelukkig stralend meisje van een jaar of negen. Lange zwarte wapperende haren, gebruind gezichtje, ogen wijd open en een ernstige blik onder dat grappig zonnehoedje. Wit kort jurkje met fleurige bloemenprint; zomers fris met rozen zo rood als kersenwangen.

 

Dromerig in gedachten verzonken, zo ver weg en toch dichtbij. Ze straalt in stilte. Plots draait haar hoofd abrupt opzij. Plop, plop, plop… Kiezeltjes vliegen als vuurwerk door de lucht. Een bende slungelige tieners komt al lachend op haar af. Pretdruppeltjes druipen van hun voorhoofd.

 

Haar angstige blik wordt echter al snel zo fel als zonneschijn. Klein, tenger en fijn maar oh zo dapper! IJverig manoeuvreert ze zich op de klamme rug van haar trouwe vriend de ezel. Ondanks de vrolijk ongeremd schaterende  jongens. Concentratie alom. Eigenlijk best grappig dat tengere meisje op die weerbarstige ezel…

 

“Dorst, dorst”, weergalmt plots een echo door de lucht. “Dorst!” Complete uitputting door inspanning én opwinding. Hop, hop, lief ezeltje, hop, richting rivier. Zijn bestemming, verkoeling.

 

Grote stofwolk. Stof overal, ook op haar mooie rozenjurk. Groene vlekjes op vergeelde foto. Nostalgie in een notendop.

Geschreven door Fatiha Berrazi op 30/09/2016 - laatst aangepast op 22/06/2017

  • flitsverhaal

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home