IN TOILET VAN CAFE VROLIJKE VRIENDEN

Terug naar het overzicht

Café Vrolijke vrienden. Gezellig bruin volkscafé. Overvolle zaal geurend naar sterke drank en lichaamszweet. Geroezemoes en bikkelharde muziek waarvan je hoofd bijna duizelt. Een nog onbekend muziekgroepje laat een paar verloren noten op je los. Barman danst handig tussen het volk, op weg met de bestelde drankjes richting dorstige jongelui en hippieachtige veertigers.

 

Daar staat ze dan, haar weg zoekend naar de plaats waar ze haar behoefte kan doen. Thee, water en pilsjes, dat vraagt om ontlasting. Yes, daar is het, de plek die ze naarstig zocht: “WC”. Grote zwarte letters op een oud vergeeld bord. Ai, ai, ai, ellenlange rij vrouwelijke wachtenden. Catastrofe! Kleine ruimte totaal overbevolkt. Gillende hip geklede meiden die snel even hun lippenstift of mascara komen bijwerken. Hun gegons en gegiechel weerklinken als een oorverdovende echo. Buikpijn krijgt ze van dat eeuwige wachten. Oh jé, hopelijk houdt ze het vol.

 

Ten einde raad schiet ze pijlsnel de wc uit en stopt even verder, links, aan de deur met de figuur van een man met hoed. Uiteraard is de rij wachtenden hier beduidend stukken korter. Net wanneer ze op het punt staat om binnen te spurten, wordt ze fel opzij geduwd door een boosaardig uitziende gast van een jaar of twintig. Lange slordige gitzwarte haren en een sikkelbaardje. Hij wankelt op zijn benen alsof hij net uit een draaikolk is gekropen. Zijn vest is besmeurd met bier en etensresten. Hij heeft duidelijk een beetje te veel op. Waarschijnlijk liters sterke drank, van het soort dat oh zo verraderlijk kan zijn. Ze voelt alsof ze zelf bijna moet kotsen van het weerzinwekkende beeld. Een beetje zielig eigenlijk. Misschien probeert ze het toch maar weer eens bij de vrouwen. En dan gebeurt het onvermijdelijke. De wet van Murphy in volle actie. De rare gozer glijdt plots uit op zijn eigen verfoeilijk braaksel en sleurt haar mee in de val. Een ongecontroleerde kreet ontsnapt uit haar keelstrot. Zij, de ogenschijnlijk kalme griet, is op weg haar geduld te verliezen. Wie had dat ooit durven denken?

 

Woorden die je liever niet herhaalt, vliegen sporadisch rond in die kleine ruimte die ooit netjes was. Spijt heeft haar te pakken. Spijt dat ze naar haar boezemvriendin heeft geluisterd en haar is vergezeld naar deze groezelige maar best gezellige plek.

 

Plots voelt ze de druk op haar blaas. Help! Ze sprint naar een open deur en doet haastig haar behoefte. Nu nog zien hoe ze die vuiligheid uit haar sexy wit truitje krijgt.

Geschreven door Fatiha Berrazi op 05/10/2016 - laatst aangepast op 20/10/2016

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home