Een dozijn auto’s kriskras geparkeerd in een veel te krappe ruimte. Kleine, grote, donkere en flashy wagens van diverse merken. Zelfs een grappig knalgroen kevertje en een retro oldtimer die haar doen denken aan vervlogen tijden.

 

Carrosserie met sentimentele waarde, zoals haar oud felroze bakje, geblutst en doorleefd, maar levendig en krachtig zoals een Arabisch volbloedpaard. Een wervelwind van pk’s.

 

Ze kan maar geen afscheid nemen van haar Mini’tje. Een dierbaar erfstuk van haar geliefde oma die er vorig jaar de brui aan heeft gegeven, ongewild. Haar energieke, grappige oma die zo origineel uit de hoek kon komen en met haar boezemautootje een deel van het halfrond heeft afgereisd. Ze had het zelfs een naam gegeven: “Pinky Lady”. Want ja, haar oma hield van roze, en zij ook. Het zit blijkbaar in hun genen, net als hun doorzettingsvermogen en drang naar vrijheid. Ongelofelijk hoe dit opvallende stukje staal op vier wielen de beproevingen van tijd en onvoorspelbaar woeste locaties heeft doorstaan. En daar staat ze nu, bij Emiel, de oplapper van auto’s en moto’s. Hopelijk lukt het hem ook deze keer om de symptomen op te sporen, de juiste diagnose op te stellen en de geschikte behandeling toe te dienen. Ze heeft het volste vertrouwen in hem en uiteraard ook in de overlevingsdrang van Pinky Lady.

 

Rustig in- en uitademen. Zen!

Geschreven door Fatiha Berrazi op 05/10/2016 - laatst aangepast op 05/10/2016

  • flitsverhaal

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home