zondag 
 
 
het zoutvat is leeg en de winkel is toe 
 
de aardappel smaakt naar zetmeel
 
 

je pruilt met een schuin hoofd en ik ga al naar de vlakte 
 
waar ooit een zoutmeer was is nu een bleke egale korst
 
 

je kan hier sneller dan een gazelle fietsen 
 
of zacht landen met een ruimteveer 
 
 

en dan komt de regen die snel zinkt.
 
de mineralen oplost, mijn sporen uitwist
 
bijna verdwaal ik. de vlakte is omringd door melde
 
daar kan ik niet op teren. dat is voer voor het vee
 


in een wijde vlakte zie je hoe bol de aarde is
 
de omringende bergen zweven op een horizon
 
de laatste flamingo broedt er op een verloren ei
 
een maand later keer ik terug met de buit
 


je kniest nog aan tafel
 
voor jou een aardappel met schimmeldons
 
ik stort er een zak zout overheen

Geschreven door Wim Vandeleene op 24/10/2016 - laatst aangepast op 24/10/2016

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home