In deze donkere kamer sta ik

te staren naar mijn leven dat

zich onzichtbaar ontwikkelt.

De geleden pijn schijnt overbelicht

gewezen feiten lijken afgeschenen

ik kan maar niet scherpstellen

hoe het nu verder moet.

Wat ik mezelf heb ingeprent:

het geheugen is een haarscherpe leugen.

 

Geschreven door Antony Samson op 28/03/2017 - laatst aangepast op 28/03/2017

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home