Ik wilde net antwoorden dat het bij mij anders is

Dat mijn hoofd een suikerspin geknoopt en langzaam verterend is

Dat ik nog net kan denken en mijn tijd besteed aan fietstochtjes en toch nog iets schrijven

Dat ik nog weleens in de zee ga met mijn problemen

En het zout blijft plakken aan mijn benen

En mijn spieren verkrampen in mijn schenen

Maar je was al aan het kauwen op je volgende vraag

 

Ik wilde net vragen of jij dat ook hebt

Dat de lucht van anderen je verstikt en je ademt door een stukje stof net doorgeprikt

Met de gaatjes net groot genoeg om te overleven

Je zegt dat je heel goed kan leven

 

En je laat het ook zien

Je nieuwe nieuwigheid allernieuwst en je bent trots

Je zegt dat ik zo goed kan luisteren en berooft mij van –het is bijna het uur

Maar ik ben toch het voorbeeld van een bijna geredde –je hebt een nieuwe liefde nu

En ik ben blij voor jou

En ik voel me net een halve meter gekrompen

Geschreven door Camilla Peeters op 11/05/2017 - laatst aangepast op 14/05/2018

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home