Ik wil dat de pijn een klein mannetje wordt

Dat mijn benen kauwt tot gort

En een bad neemt in mijn bloed en meteen daarna lacht

En ik zal terug moeten lachen 

Omdat hij er zo schattig uitziet

 

Ik wil dat de pijn een ieni mini gastje wordt

Die zich met zijn klauwen op mijn longen stort

En in ze kruipt alsof het een bed is

Zijn tijd spenderend, wonend in mijn borst

Zal hij alleen maar kunnen groeien

 

Ik wil dat de pijn een mooie jongen wordt

Zodat ik naar hem kan kijken, elke keer hij mij pijn doet

En dan kan ik dat prachtige gezicht zien, zelfs door de tranen heen

Zodat ik dankbaar kan zijn, want iemand zorgt voor mij

Iemand zorgt ervoor dat ik vernietigd word op de juiste moment en de juiste plaats

 

Geschreven door Camilla Peeters op 31/05/2017 - laatst aangepast op 14/05/2018

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home