hij deed me aan mijn grootvader denken

klein en teruggetrokken,

benen behaard en behangen met 

zware stukken stof, meerdere lagen

donker gewoven katoen

tegen de koude,

of tegen de mensen dat

was niet helemaal duidelijk

 

ik weet alleen dat hij dan

wanneer ik hem voorbijliep

en hij stond daar maar te wachten 

op het grote niets, bewogen in de 

wind, zijn kruin ingezakt

 

dat ik dacht

dat is een geleden mens

 

Geschreven door Camilla Peeters op 02/06/2017 - laatst aangepast op 02/06/2017

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home