bij een kalende dame masseren twee armen een donzige huid;

 

ze doen hun best om haar bij te verdienen:

rond de wenkbrauwen, tussen oksels, navel, langs benen

wrijven ze zo hard ze kunnen.

 

de kalende dame heeft geen besef hoeveel haar dat zal kosten,

laat honderden euro's in holtes lopen,

tot olie een gaatje in haar onderbuik verdrinkt.

 

aan de venusheuvel blijkt ze in slaap te zijn gevallen,

maar de twee armen gaan voor meer:

tot een pruik als het moet.

Geschreven door Sascha Beernaert op 06/06/2017 - laatst aangepast op 06/06/2017

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home