ook al knip je de streng door

en leg je het kind in een mand,

laat je het stroomafwaarts drijven, de delta uit

de zee in. het begint met een band.

 

zonder alfabet moet het janken

bedelen om de hand en de tepel

en onder druk van haar huid gerukt,

rent het weer naar de haven,

 

klampt het zich aan een dij vast.

plet een wang in de plooi van een rok.

wint moed voor het weer speelt,

 

het moet oefenen voor later, de fout maken,

zoals het tapijt met vingerverf besmeuren

en zo schalks om grenzen vragen.

Geschreven door Wim Vandeleene op 11/06/2017 - laatst aangepast op 11/06/2017

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home