het komt uit klieren als zoute olie

het ontsmet me en dampt voor ik kook.

traag breekt het uit als de gletsjer in de dooi,

 

als rijm uit de nacht. het kruipt over de rug.

de glans veeg ik van het voorhoofd

voor er roet en stof aan kleeft.

 

het walmt van ons af

maar feromonen wekken de lust.

de klamme handen van de junk weigeren we

 

we bestrijden okselvijvers met aluin

en botervoeten met inlegzolen.

zweet maakt ons te glad.

 

je glijdt bijna uit mijn handen.

voor ik in een plas sta, spoel ik het van me af.

liever zou ik als de honden hijgen.

Geschreven door Wim Vandeleene op 24/06/2017 - laatst aangepast op 24/06/2017

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home