Een plakkende geur van heerlijk gebakken appeltaart kruipt in haar neusgaten. Hmm...  Zacht gestoofde zoete appeltjes met geurige kaneel. Geur die nooit meer loslaat. Smaakpapillen een niveau hoger getild. Ogen lichten op. Oase van bedwelmende geuren. Geuren en smaken die in elkaar overvloeien, subtiel zoals de kleuren in een perfect uitgevoerd schilderij.

 

Bakkerij en restaurant - in de buurt of veraf - veruit haar lievelingsplek. Maar eigenlijk hoeft ze niet eens zo ver te gaan. Haar eigen vertrouwd cosy keukentje - piepklein maar kraaknet - verschaft haar dagelijks genot. Kokerellen, hemels plezier! Verfijnde of pikante geuren. Resultaat van geslaagd huwelijk van diverse ingrediënten. Ontdekking in uitgestrekt geurenrijk. Telkens weer en weer.

 

Natuurlijk bestaan er ook afschrikwekkende, onaangename geuren. Ze moet denken aan de ietwat verstikkende brandgeur van aangebrand vlees of plat gekookte aardappelen. Die herinnering katapulteert haar naar haar studentenleven. Toen  moest alles snel gaan en natuurlijk vergat ze wel eens iets. De geur van beschimmelde groenten eenzaam verborgen in de onderste lade van de koelkast. Maar dat was toen. Van die onvergetelijke momentjes in lang vervlogen tijden.

 

Keukenraam wijd open in het nu. Frisse lucht met net dat ietsje meer. Vleugje soepgeur. Specialiteit van Sofie, haar buurvrouw van de derde verdieping. Nog zo’n geurenfanaat!

Geschreven door Fatiha Berrazi op 26/10/2017 - laatst aangepast op 26/10/2017

  • proza

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home