we missen vinnen en kieuwen.

de spiegel is te wijd en te grijs.

de oversteek overwegen we in vlinderslag

want een vlot bouwen is voor padvinders.

 

achter ons wuift het helmgras ons uit.

de vloed veegt schuim over onze voeten,

voert het zand aan als een bewijs van tijd.

elders slijt een berg zijn pieken aan ijs en wind.

 

gruis herinnert ons aan bezonken schelpen.

de kringloop is te traag, te groot voor ons oog.

het kruipt tussen tenen en waait weg

als het stof van onze zorgen.

Geschreven door Wim Vandeleene op 04/11/2017 - laatst aangepast op 04/11/2017

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home