Monster gooide

haar wereld

ondersteboven,

genadeloos.

  

Leven met beperking,

seconde na seconde,

ingekapseld als sonde,

uitgezaaid als zonde.


Barsten

omarmen,

dichten,

oplichten

in gedicht,

schemerlicht.

 

Imperfectie

verlegt grenzen

achter

grimassen

vol pijn.

Geschreven door Fatiha Berrazi op 05/11/2017 - laatst aangepast op 06/12/2017

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home