Wat kan ik doen

zonnebloemen buigen het hoofd

over de grond die je stralend

aan scherven bracht

 

gekraak

 

onder je loden gewicht

gezucht bladert kleur van mijn gezicht

terwijl ik lig te spartelen op het droge

van je zwartgeblakerde spot

 

ooit stonden wij in vuur en vlam

nu staan we in lichterlaaie, onbekwaam

om nog te smelten voor elkaar

 

uitgeblust

 

je sust

vraagt wat er nog rest

trekt bleek van me weg

als zonnegrauw, ja

dat is wat ik zie in jou.

 

Geschreven door Antony Samson op 07/11/2017 - laatst aangepast op 07/11/2017

  • poëzie
  • text on stage

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home