Je hebt een nieuwe deur. Achter de rug 
kan je haar sluiten. Je dempt de kamer met de maan
tast langs muren 

 

hoe ver je mag gaan. Je kan de buurvrouw horen
's morgens de man die ruikt naar hond. 
Het joelen in de gang. Uit jouw mond

 

ontwaken verse verzen. Er zuchten nog geen bloemen. 
In de koelkast ligt niets te brullen. Geen vaat
om bij te praten. Je snuift de frisse stilte. 

 

Dagen nemen tijd om te vertragen. De toekomst 

ontvang je langs een kier.

Geschreven door B Simson op 06/12/2017 - laatst aangepast op 06/12/2017

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home