Je doet me blozen, schrijft het meisje.

Ze bloost van maturiteit. Van verlegen

bosaardbeitjes kent zij het bestaan pas,

 

nu ik buiten de lijntjes kleur.

Ik beeld me in dat je bloost

 

als een volleerde renaissancemuze.

Behalve haar schoonheid hoeft zij

niets van zichzelf prijs te geven. 

 

Geschreven door Ingemar Spelmans op 17/12/2017 - laatst aangepast op 17/12/2017

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home