“Nee, ze mogen nog korter”, zei de man tegen de kapper. Zelf werd ik naast hem onder handen genomen door de andere coiffeur uit het kappersteam. Ik had de indruk dat hij het vrij streng formuleerde. De kapper stond achter hem en wreef even met zijn hand over de korte stoppels. “Dat gaat toch bijna niet”, hoorde ik hem zeggen. In de spiegel keek hij zijn klant in de ogen. “Jawel hoor”, antwoordde deze. “Het moet. Ik ben militair.” Omdat mijn kapper intussen met zijn schaar akelig dichtbij mijn rechteroog zat, durfde ik niet meer naar het aangrenzende knipspektakel zien. Ik probeerde het nog even al scheel kijkend, maar mijn oog reikte niet ver genoeg en het loensen bezorgde me onmiddellijk schele hoofdpijn. Ik meende wel te horen dat de kapper zijn tondeuse bijstelde. Wellicht op de extra korte militairenstand. Voor het overige werd er niet veel geconverseerd naast mij. Daarom bracht ik het gesprek zelf maar op gang met mijn kapper. Zo kwam het woord ‘bijknippen’ ter sprake. Ik zei dat mijn vorige kapper er altijd een mopje over maakte, als hij me vroeg hoe mijn haar moest en ik dat antwoord gaf. Omdat je volgens hem er niets ‘bij’ kan knippen, maar alleen iets ‘af’ kan doen. En dat ik vervolgens het woord opgezocht had en dat het werkelijk de betekenis heeft van ‘het teruggeven van de gewenste vorm’. Ik meende nog te zeggen dat dit voor elke kapper basiskennis zou moeten zijn, maar ik besloot om dat laatste in te slikken. Met al die scharen in de aanslag kan je maar beter niemand op de tenen trappen. Wel vertelde ik dat mijn kapsel hier en daar precies begon uit te dunnen. “Ik ga ze binnenkort nog met van die lange slierten opzij moeten kammen”, zei ik al lachend. Ondertussen zag ik in de spiegel dat de militair zijn jas aantrok. Hij droeg een gewone burgerjas. Ik weet niet of hij mijn grap gehoord had, maar lachen deed hij alvast niet. Wel meende ik te zien dat hij zijn forse wenkbrauwen fronste. Het kwam even in me op om te zeggen dat hij die best ook even zou laten bijknippen, anders kon hij ze binnenkort achteruit kammen, maar dat idee verdween snel. Hij had me zomaar in de haren kunnen vliegen.

 

Geschreven door Rudi Lavreysen op 05/01/2018 - laatst aangepast op 05/01/2018

  • column

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home