vroeg of laat

voelt ge, zoals dat gaat

de grond onder uw voeten

(wegzakken)

maar pas als het kalf verdronken is 

dempt men de put.

 

met een nieuwe vloer, in uw geval

-dat valt nog mee. de planken klikken

als een puzzel. het past, al

moeten de scherpe randen ervan afgevijld,

enkele hoeken zoeken nog naar hun bedoeling

en ook gij weet soms niet welke kant uit.

 

doch in dit huis kan men tegen een paar stoten,

de vloer zit de living als gegoten-

 

het hout houdt u en de ondergrond strak

(gescheiden)

doch deze dekking beschermt u beiden:

in feite danst u op het dak

van wat eronder bestond.

 

(soms noemt men dat een kelder. bouwen

we niet steeds op andere dingen verder,

we begraven herinneringen met nieuwe)

 

pas als alle stukken in elkaar passen

zijn we klaar voor verse krassen

 

 

Geschreven door Boomknuffelaar op 13/02/2018 - laatst aangepast op 13/02/2018

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home