Mijn brein is een supermarkt.

Sommige vakken raken niet bijgevuld,

waar andere onder het stof over de datum gaan.

 

Denken wat je denken wil, zo vrijblijvend is dat niet.

 

Beelden bereiken het verstand; krijgen kleur, betekenis.

Verschillende ingrediënten stoven en pruttelen.

 

Ben je echt wat je denkt?

 

Overtoeren, beeldenpijn.

Woorden struikelen zich een weg naar buiten.

 

Wordt je wat een ander van je denkt?

 

Rekken worden leeggehaald.

De bewaking trekt hier toch op geen klote.

Deuren staan altijd open.

 

Wordt je een ander omdat er iemand aan je denkt?

 

Dat het ongepast is zich nog langer aan te passen.

Dat ze andere niet onpasselijk wil maken met haar toegepast zijn.

 

Gesloten wegens verbouwingswerken.

Keer om, draai, en weer.

Zucht.

Nog een keer.

 

 

 

 

 c: tekst/tekening: hanneke

 

 

 

 

Geschreven door Hanneke op 30/03/2018 - laatst aangepast op 30/03/2018

  • poëzie
  • flitsverhaal
  • kortverhaal

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home