ik stap uit mijn kamerjas

de ochtend binnen

in de straat schuifelt verkeer

het asfalt glanst

 

een sinaasappel wordt

voor mijn voeten overreden

en ik besef dat ook

fruit slechte dagen kent

 

ruitenwissers zwiepen
als haastige metronomen
regen tegen fietsers

 

ik wou dat ogen ook ruitenwissers hadden
dat de tijd zich keerde,
en zie

 

sap stroomt weer de sinaasappel in
het fruit rolt in een boodschappentas
en draagt zich naar de winkel

 

de kamerjas omhelst mijn lijf
ik ga achterwaarts de trap op
lakens kruipen naar mijn borst

 

scheuren dichten zich
lijm wordt opnieuw sterk,
houdt ons bij elkaar

Geschreven door Femke Vindevogel op 02/04/2018 - laatst aangepast op 02/04/2018

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home