Het is weekend, het ruikt naar lente en ik ben alleen thuis. Ik ben vaak alleen in het weekend. De vriend functioneert op een leven in een huis door de week en in een bos in het weekend. Dat maakt mij soms triest maar meestal opgelucht en vrij. In het vorige huis maakte ik grapjes dat de buurman kwam slapen als de vriend vertrok. Niet heel origineel. Ik sliep er ooit met een buurman (tijden voor de vriend). Deze buurman hield er naar mijn mening eigenaardige gewoonten op na en het bleek achteraf lastiger dan verwacht een buurman te mijden. Ook dat ging voorbij. Ik ril nog maar lichtelijk als ik deze buurman ooit spot in mijn oude dorp. Mijn huidige buurman is een vaderlijk type en vriendelijk maar meer verwachten we niet van beide zijden. Nu is het lente en overal wordt de tuin in orde gebracht of de SUV gepoetst. En wie dacht dat er hier in de suburbs niets te beleven viel is mis. Het gras wordt hier niet gemaaid door de vaders maar door hun tienerzonen met hun hipstervrienden. Als ik me sta af te vragen hoe fout het is naar jongens te staren die nu wel of niet meerderjarig zijn krijg ik een app. "Alles goed thuis" Ja! Groeten van de buurman. 

Geschreven door Evelien op 13/04/2018 - laatst aangepast op 13/04/2018

  • autobiografisch schrijven

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home