Morgen zal ze positief zijn. Afstand nemen van de feiten die ze moest slikken. De wereld is niet aan bangeriken en ze was nog zo klein. Ze zal met u naar de toekomst kijken. Niks laten merken van de beelden in haar hoofd. En zwijgen over het gevecht met draken. Niemand die gelooft in beesten onder 't bed en zelfs al waren er getuigen dan nog zeggen ze dat het alleen 's nachts is en niet bij waken. En dat ze toch de dag moet plukken. Dat ze nooit of nooit uit kan leggen hoe ze vanbinnen bloedt en hoeveel pijn de krassen. Hoe de oorlog woedt tot in het vlies van haar botten. Dat zou nooit lukken in het echt. Maar misschien is er wel iemand die er nog bij leven heel even acht op slaat. Iemand die het ziet. Het zegt. Als ze morgen lacht tijdens het plukken van geluk. Maar ik zie het in uw ogen. 't Zijn uw ogen. Die lachen niet.

Geschreven door DqM op 02/06/2018 - laatst aangepast op 22/09/2018

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home