Als ik god zou zijn, dan zou ik mijn macht eens willen verliezen en verdwalen in romantische tuinen. De bomen zijn net eeuwenoude zuilen en vormen een paleis. Ik wandel op blote voeten over jonge bloemen en elke stap is een stap in de tijd.

 

Als ik mijn macht heb verloren, dan zou ik het willen terugwinnen.

De bomen neuriën en de wind wijst me de weg. Ze ruikt naar jonge meisjes en aait mijn kaaklijn.

 

Heb ik mijn weg gevonden en mijn macht teruggewonnen dan voel ik me nog niet vrij. Want iedereen vreest mij en ik vrees de liefde. De liefde zou mij nooit vrezen en genadeloos toeslaan. Het zou mij meenemen naar romantische tuinen en me daar opsluiten. Het zou de wind neuriën en in mijn oorschelp fluisteren dat macht de schoonheid van de vrijheid ontkent.

 

Want op vrijheid mag geen enkele prijs staan.

Geschreven door Andrea Derese op 10/06/2018 - laatst aangepast op 12/07/2018

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home