je bent jong en blootsvoets in sandalen 
het dal verveelt 
je plooit een knie 
je tilt jezelf op een rots 

 

het dorp verstomt in hoogtelijnen 
schapen blijven zich herhalen 
blaten steeds lager 
een weg recht zijn kronkels in een wassende wei 

 

de mist zakt ervaren als een krans om je hoofd 
bouwt een steenman onder je voeten 
je bent duizend stappen ouder 
er is geen wijzer terug 

 

je wou dat je de stem had van een rund 
een doedelzak met hoge tonen 
en schoenen 

waarin je pols kan dalen 

Geschreven door B Simson op 20/06/2018 - laatst aangepast op 04/07/2018

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home