misschien stam ik van Mozes af,

ben ik net zo kwetsbaar, zo onzichtbaar

als een vondeling in een mand,

 

bestemd voor de vrouw die mij vindt.

ik vertrouw op een hogere rechter die de onderdrukker

met tien plagen straft. dan breek ik de keten

 

en ga met het uitverkoren vee.

de kudde zwermt uit. van het manna oogst ik

de kruimels en uit de rots sla ik geen druppel.

 

god verloor zijn stem aan onze vragen.

wie belooft me een land, een kroost, een thuis?

wie beitelt de geboden in mijn botten? 

Geschreven door Wim Vandeleene op 20/06/2018 - laatst aangepast op 15/07/2018

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home