De jongen bekeek zijn gedachten

opende de deur en ging naar binnen

Hij ontdekte gangen, andere deuren, spelonken en daalde verder af

Hij vergat de zon die buiten scheen

Hij vergat het roodgeruiten tafellaken en de kersen op tafel

En het meisje dat vergat hij 

nog het meest van al

Het meisje dat schommelde

Hoger en hoger

tot boven de top van de kerselaar

Geschreven door Vanessa Daniëls op 27/06/2018 - laatst aangepast op 13/07/2018

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home