In een huis

van gesmoorde muren

halen we sloten van deuren

schreeuwpartijen van daken

Distels uit schoonheid

 

De appelboom laten we staan,

Ja, ook de peren zullen blijven

Misschien een rozenstruik

Hier en daar

En netels met brandend gevaar

Ach dat kunnen we niet vermijden

 

Maar wat ik het liefst zie staan

Is jij in het licht van het raam

Met een krollende poes op je schoot

en wat golven in je haar

 

Geschreven door Simon Sileghem op 10/07/2018 - laatst aangepast op 10/07/2018

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home