Met haar platinablonde kapotte haar schieten de wortels uit haar hoofd, elk bleekmiddel afwerend

 

haar stem die schelt zoals enkel de meeuwen dat konden in augustus na een lange zomer afval

 

haar ogen triest zoals enkel de schelde dat kan op een dag zoals in laat-november gebukt onder druk en regen en gammele bootjes

 

elke keuze nabij, badend in het zondagochtendlicht met de laatste croissantjes uit de supermarkt en een man op haar nieuwe tuinmeubilair -status onbekend-

 

en terwijl we blijven doorgaan en denken en huilen en leren

 

zit zij

 

- genietend, voldaan?-

 

op haar terras van twee op vier

 

te kijken naar de nacht

 

terwijl ze de zware lucht

 

van sigaret nummer negen

 

uitblaast

Geschreven door Kaat op 10/10/2018 - laatst aangepast op 10/10/2018

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home