en toen zag ik jou

Danny

met een ‘e’, want met een ‘a’ zou je de mijne niet zijn.

Je ene sok hoog, de andere laag

de bril op je neus, die langzaam zichzelf overgaf

aan de zwaartekracht.

 

Ik keek naar jou, jij keek naar mij

jij keek naar mij, ik keek naar jou

 

jij keek naar mij, ik keek naar jou

ik keek naar jou, jij keek naar mij

en dat dan nog eens vier keer.

 

Ik ben Kaat

met twee aa’s

 

want anders zou ik de jouwe niet zijn.

 

Geschreven door Kaat op 10/10/2018 - laatst aangepast op 10/10/2018

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home