Dom

Dom

Dom

klopt de zenuw in de tand waarmee 

ik mijn laatste cent doormidden bijt

terwijl de kei in mijn kop 

wortels trekt

ik ongefilterd zenuwtrek

de man aan de tramhalte

me voor gek verklaart

ik dan maar naar mijn voeten 

staar

verzen baar

in mijn kop.

 

Versgeperst daar zit alles nog in.

Ja zelfs mijn waanzin.

 

 

 

Geschreven door Vaness op 11/10/2018 - laatst aangepast op 11/10/2018

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home