een niet eerder bedacht experiment

 

te groot voor mijn lichaam

trek ik mij

aan mijn haren

uit mezelf omhoog

 

onder een stolp

klemmen onze lichamen zich aan elkaar vast

alsof iemand de lichaamsdelen willekeurig

tegen elkaar heeft gezet

de wonden nog vers en roze

 

cartografen brengen

wild vlees in kaart

we kijken

zien de wervels

zich kromtrekken

onder de huid

 

we hangen onszelf te drogen

tussen de jassen

aan de haak

naakt leven

leggen onze hoofden

te slapen in de kast

gedachten in laden

weggeborgen

 

een staat van uitzondering

tentoongesteld

een lichaam zonder woorden

een museum in niemandsland

Geschreven door Leen Verheyen op 11/10/2018 - laatst aangepast op 11/10/2018

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home