een huis van takken

waarin we opgevouwen wonen

we leggen dekens

op de wonden

trekken lijnen op de vloer

 

archeologen leggen

de tussenruimtes bloot

schemergebied van gewoonten

hier lopen onze lichamen

over in elkaar

 

wij zijn nog louter

leven waarin jij

de honden voert en vogels

in mijn handen rusten

Geschreven door Leen Verheyen op 11/10/2018 - laatst aangepast op 11/10/2018

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home