vandaag mijn liefste

heb ik eindelijk

geweend de tranen

waren heet het zout

zo oud te sterk

voor plantjes eeuwenlang

waren ze bang

te bloeien

 

vandaag mijn liefste

keken ze de wolken leeg

het grijs is scheel

de hemel onbestaand

ze hingen daar verloren

alle schijn en dromen

hebben wortels

soms

durven de knoppen zeggen

dat het lang

genoeg geduurd heeft

niemand nog

de zon mag snoeien

 

 

 

uit de reeks 'Voeder de vlinders'

 

Geschreven door Dimitri Dendonder op 22/11/2018 - laatst aangepast op 07/04/2019

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home