Zij, die zorg draagt voor haar wonden

Terug naar het overzicht

In niemandsland hang ik een beetje rond

Gevangen in mijn gedachten

Tot ik weer rekening houd met mezelf

En ik langzaam afdaal

In mijn lichaam

Voel, leef, adem

 

Angst om niet het juiste te doen

Angst om ten onder te gaan

Moe van steeds maar weer opnieuw

Droef om het gevoel zo klein en nietig te zijn

Tot enkele foto’s en de lieve stem van mijn dochter

Me weer even blij maken

 

Kracht en moed om verder te gaan

In liefde en behoud voor mezelf

Gulzig naar verbinding

Besef dat geduld en stap voor stap

Mooie deugden zijn

In mijn leven

 

Oh, hoe lang is deze weg

Van kruipen en lijden en zweten

Hoe maak ik het mooier, liefdevoller, warmer

Zoet, een mooi lied, lieve woorden

Moedig zijn en blij en dankbaar

Ook droefheid die verlost

 

Een bos om in te hollen en te roepen

Rollen in herfstbladeren

Zingen met de wind

Knuffel met een boom

Blij zijn met mensen die ik ontmoet

En waarmee ik me verbind

 

Verder op zoek

Naar ontsluiering van geheimen

Geduldig vertrouwen dat alles goed komt

In liefde pijn en zijn

Dat alles zijn plaats heeft en zal hebben

Zij, die zorg draagt voor haar wonden

Geschreven door Renée op 06/12/2018 - laatst aangepast op 09/12/2018

  • poëzie
  • autobiografisch schrijven

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home