Het was mijn hart
dat openbrak
en bloed verloor als tranen.

 

In duizenden stukjes
gebroken, uit elkaar gespat,
op de wanhoop van mijn schreeuw.

 

Naar het niets verdween mijn leven
bij het wegglippen van jouw hand uit de mijne,
jouw leven uit mijn wereld.

 

Het was mijn hart
dat openbrak
en niet meer wilde helen.

Geschreven door schaapschrijft op 10/12/2018 - laatst aangepast op 10/12/2018

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home