als twee overburen die

elkaar nooit eerder troffen.

onze huizen staan ver van de rooilijn.

 

onze tussenruimte is het raakvlak.

de satelliet neemt er een luchtfoto van.

ik teken de lijnen over:  je gevel, de haag, de straat.

 

het wordt een pagina in mijn atlas die ik vaak herlees.

de afstand maakt van voorbijgangers mieren.

hun verkeersregels kan ik niet ontcijferen.

 

lang na het spitsuur, als de motoren uitdoven

nader ik, verf ik het zebrapad, zodat ik altijd

veilig over die drukke grens kan.

Geschreven door Wim Vandeleene op 10/12/2018 - laatst aangepast op 11/12/2018

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home