als ik

als een heelal verdwaalt

 

gisteren nog

het zonlicht loog

alles was krom

de maan vroeg een banaan en honger

had de leegte wou

dat ik

als een verlegen kwal

voorzichtig aan je zoog

 

mijn schat

je ogen zijn gescheurd het dons was droog het is

een wals die mijn gebeten tong die ik

op blote voeten

met je klitje dans

 

knijp

me lief

jij kan

jij wurgt het ijs

rukt de viooltjes uit mijn rug

het vel

is van mijn ziel het vuil

moest uit de wetering

er drijven dromen op je lippen ja ik voel ze

lachen met de nacht omdat niets slaapt

 

het kan

ik mocht

ik zal jou altijd

weer terugvinden en nooit 

geen likje overslaan

 

 

 

uit de reeks 'Voeder de vlinders'

 

Geschreven door Dimitri Dendonder op 14/12/2018 - laatst aangepast op 07/04/2019

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home