Als je eroverheen loopt zie je de bodem

een wit overhemd in glas, waterschaatsers

die het licht breken,

een sjokkend waterhoen.

 

het is de plaats waar het zou kunnen werken.

 

onder me woont een oude vrouw alleen

keurt het tijdsverschil als ze het gordijn beweegt

van de ene dag op de andere

 

denkt ze dat ik niet zie.

 

Geschreven door Lode Van Wabeke op 15/12/2018 - laatst aangepast op 16/12/2018

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home