Zij stond aan de rand van het water. Haar haren wapperden in de wind. Ik reikte naar haar, daar zij niet reageerde op mijn waarschuwingen over het aankomende vloed.
Zij keek, met ogen die mij deden denken aan velden vol lavendel. Al was er geen overweldigend aroma, zij rook naar onstuimigheid. Het bestormde mij en overwon.

Geschreven door schaapschrijft op 14/01/2019 - laatst aangepast op 14/01/2019

  • proza
  • poëzie
  • kortverhaal

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home