naar de roofvogel kijk ik op

om hoe hij boven de kans bidt

alsof hij uit de prooi verrezen is.

naar de zangvogel om hoe hij onversterkt

en draadloos de morgen vult met een concert

waarvoor ik de wekker in sluimerstand zet.

 

naar de trekvogel om hoe hij de luchthavens

mijdt en zonder kerosine naar het zuiden vliegt.

om hoe de snavel van de kolibrie  als een sleutel

de kelk opent, om hoe hij het loon van één drop

neemt en dit herhaalt zonder een geeuw.

naar alle vogels kijk ik op omdat ik hun gave mis

omdat ik met schouderbladen geen hoogte win.

Geschreven door Wim Vandeleene op 20/01/2019 - laatst aangepast op 20/01/2019

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home